Bewegen

Tegenwoordig doe ik wekelijks aan sport. Met van beweging doen en al. Sport is anders niet iets wat meteen in mijn aard ligt. Sinds ik de collegepoort twaalf jaar geleden achter mij dicht gooide, is bewegen op frequente basis niet iets wat hoog op de prioriteitenlijst stond. Maar ik ben er een tweetal maanden geleden toch mee begonnen. Huisbaas J. stelde toen voor om wekelijks te gaan muurklimmen. Nu, ik had in het verleden wel al een keer of wat aan een muur gehangen. En toen ik klein was zat ik meestal wel ergens in de bomen in de achtertuin van mijn ouders. Klimmen vind ik dus wel leuk… en sindsdien hang ik dus quasi wekelijks aan de muren van klimzaal Wallstreet in Antwerpen.

Muurklimmen is eigenlijk een uitdagende sport. Je hebt een muur met gekleurde knoppen. Een kleur staat voor een route naar boven en je hebt er in allerlei moeilijkheidsgraden. Het komt er op neer om in je hoofd uit te stippelen hoe je een route wil aanpakken. Sommige stukken zijn een kwestie van pure kracht, op andere komt het erop aan een subtiele balans van zwaartepunt, evenwicht en zwaartekracht te vinden. Het geeft heel veel voldoening om zo steeds moeilijkere routes te overwinnen.

Verder is het ook pure krachttraining. Na een eerste keer een uurtje klimmen waren mijn benen, armen en handen oncontroleerbare rubberen dingen aan mijn lijf waar ik geen blijf mee wist. Nu kan ik een tweetal uurtjes relatief gedoseerd klimmen volhouden. Kwestie van oefening op techniek (benenwerk!) en training. Ik merk ook dat er meer kracht in mijn lijf zit dan twee maanden terug. Toen kon ik met moeite een tiental keer pompen. Nu haal ik vrij makkelijk 30 pushups. *trots*

Om te kunnen klimmen heb je wel wat materiaal nodig: klimschoenen en een gordel. Ik heb geïnvesteerd in goedkope schoentjes (even de kat uit de boom te kijken) en een gordel huur ik in de zaal. Maar ondertussen ben ik er wel uit om dit wat serieuzer te nemen en een beginnerscursus te volgen. Investeren in iets degelijker materiaal is een must.

Nu, veel muurklimmers zijn ook rotsklimmers. Dat laatste is naar het schijnt een andere discipline dan het eerste. Ik heb dan ook niet meteen de ambitie om bergen met steile rotswanden en kliffen te beklimmen. Maar een uitdagend stuk muur in een veilige zaal? Anytime!

Een gezonde geest in een gezond lichaam. Sport en lichaamsbeweging zijn gezond. Niet dat ik actief ga joggen, in de fitness rondhang of god-vermag-welke-sport ik wekelijks beoefen, maar als het enigszins mogelijk is, dan probeer ik wat te bewegen. Fietsen of wandelen bijvoorbeeld. Een mens zit zo al 8 uur op een dag op een bureaustoel.

Sommige dagen lenen er zich beter toe om al eens wat buitenlucht op te snuiven dan andere. Vandaag was het laatste het geval. Terwijl geen zinnige mens zich buiten waagde moest ik tweemaal vergaderen op locatie. Gezien het strakke schema en mijn beperkte vertrouwen in de stiptheid van het openbaar vervoer was ik aangewezen op de fiets en benenwagen.

Alles bij elkaar klokte ik af op goed 24 kilometer. Daarbij legde ik dit traject goed 4 keer af. De eerste en laatste keer relatief droog, de overige 9 kilometer in een stevige plensbui. Gelukkig had ik geluisterd naar de auguren (dank u Sabine en Frank) en mijn impermeable uit Brugge meegenomen. Een wollen jas met daarover een waterdicht regenpak en mijn iPod in de oren maakten het wat draaglijk.

Alleen, proefondervindelijk heb ik nu mogen vaststellen dat je ongeacht je rijrichting langs de kaaien altijd de wind tegen hebt. Rijden op de grote plaat en het rustige aandoen waren het devies. Als ik het goed gechronometreerd heb, dan deed ik over die afstand in dit weer vandaag gemiddeld zo’n 25 minuten. Al bij al niet slecht en rechtvaardigt absoluut mijn uitlating op Twitter…