Amerika

Ook al zat het er al even aan te komen, het bleef nagelbijten. En toen kondigden CNN, de BBC en de anderen aan dat Joe Biden en Kamala Harris de Amerikaanse presidentsverkiezingen hebben gewonnen. De New York Times kopt in het groot Biden Beats Trump. We hebben geklonken op het goede nieuws. Ietwat overdonderd, maar vooral bijzonder opgelucht.

De voorbije uren brachten de CNN commentatoren de sfeer in de Nieuwe Wereld in woord en beeld. Ik hoorde zelfs al meermaals “Healthcare isn’t a left issue. It’s a life issue.” vallen. Voorzichtig hoopvol dat er verzoening mag komen. Wij klonken op het goede nieuws. Via sociale media, Instagram, Facebook, Reddit, Twitter, Tik Tok, zagen we hoe de wereld met ons mee klonk. Ze heeft overduidelijk nood aan troost en hoop voor de toekomst. Het voelt een beetje aan als wakker worden uit een nachtmerrie.

En Trump? Wel, prominente stemmen uit zijn kamp beginnen zich druppelsgewijs te distantiëren. Diegene die nog blijven, willen het verzet in de rechtbank verder zetten. Het zal pas echt voorbij zijn wanneer hij president af is en justitie eindelijk werk kan beginnen maken van de talloze strafvorderingen die tegen hem en zijn entourage lopen.

Niets van betekenis is vanzelfsprekend. Ook niet deze historische overwinning. Er ligt werk op de plank. Veel werk. Dat deze uitslag de wereld mag inspireren in deze donkere tijden.

Ondertussen zijn we hier vanavond gearriveerd in Detroit. We hebben een goede 400+ kilometer achter de kiezen. Al bij al verliep de rit vrij rustig. Wat opvalt is dat Amerikanen zeer gedisciplineerd, haast mak, rijden. Anderzijds is er ook een zekere vrijheid die tot chaos leidt. Of wat dacht je ervan dat rechts inhalen geen probleem is? Of de overdreven hoffelijkheid door niet te willen invoegen?

De Amerikaanse highway is een attractie op zichzelf. Al was het maar voor de grappige borden langs de kant. Zo kwamen onderweg opschriften tegen zoals ‘Women’s Surgery, less is more.’ en ‘Prison area. Don’t pick up hitchhikers’. Verder reden we ook voorbij plaatsen met namen zoals Parma, Toledo, Paw Paw, Springfield en Watervliet! Jawel, naar Watervliet nabij Eeklo!

Tijdens de rit verloren we bovendien een uur omdat we nu in een nieuwe tijdszone zitten. We kwamen rond iets voor negenen aan in de gietende regen. Het weer viel vandaag dan ook wat tegen. De hotelkamer is ook iets minder luxueus als in Chicago maar daarom niet minder geriefelijk en gezellig. Sleutelwoorden: wollig tapijt, wollig tapijt, wollig tapijt. We blijven hier een drietal nachten. Dus twee volle dagen om Detroit te bezoeken.

O ja, om een paar vragen te beantwoorden:

Mountain Dew smaakt naar een opgewaardeerde 7Up met nog meer caffëine en suiker. Wall Mart winkels zijn werkelijk groot. Je kan ze nog het best vergelijken met de Makro. De gemiddelde Amerikaan is bijzonder vriendelijk maar ook bijzonder wereldvreemd. En ja, ze hebben hier Belgisch bier. We dronken gisteren elk Stella in een Iers restaurant in Chicago. De bierkaart bevatte naast de inbevbieren ook een aantal ‘Belguim’ (sic!) bieren. Navraag bij de ober leerde dat er effectief in Michigan een brouwerij was die het ‘Belguim’ label brouwt. De TV spotjes zijn inderdaad zo extreem: gericht op dichten van kredietschulden, pillerij, bescherming van je kind en zo veel meer onheil.

Zo. En nu kijken we nog wat verder naar het debat tussen McCain en Obama. Want de verkiezingskoorts leeft hier toch wel als je de vele pins, petjes en andere merchandising in het straatbeeld ziet.

Ja, ik ben een sucker voor het gelikte design, het gebruiksgemak ondanks het gesloten karakter van het platform, het evangelisme van Steve Jobs en ga zo maar verder. Maar sinds ik een maandje werk op een iMac 20″, ben ik zo keihard gevallen voor dit toestel. Ik heb soms het gevoel dat ik 8 uur per dag in een productdemo zit.

De laatste week contempleerde ik over een mogelijke aanschaf. En alle redenen zijn goed om zoiets te rechtvaardigen: de aanslag van de belastingen is teruggestort, ik heb sinds een jaar geen treffelijke desktop meer op mijn studio, ik moet toch comfortabel kunnen programmeren, productiviteit,…

Ja, de gewiekste verkoopstechnieken doen zijn werk, hier. Alleen… er zijn andere prioriteiten. Een trip naar Amerika en een verhuis naar Leuven! Dingen die ook geld kosten. Dus ’t zal even wachten zijn tot minstens na oktober om daarna het spaarvarken nog eens aan een anatomisch onderzoek te onderwerpen. Bovendien had ik een paar maanden geleden nog andere plannen. Een goedkope pc aanschaffen om wat meer te kunnen gamen en zo. “’t Kan verkeren”, aldus Bredero!

Ugh!

Mijn oren draaiden toen ik dat hoorde. Hallo? Bush heeft al mooie constructies opgezet maar deze is toch werkelijk een mooie poging om aan te tonen hoe beperkt hun kennis daar aan de overkant van de Plas is.

’t Is te zeggen, Al Qaeda terroristen het label fascisten opkleven is zoiets als appelen voor peren houden. Maar dat hoef ik niemand niet te vertellen. Feit blijft dat dergelijke platitudes tonen dat daar in Amerika werkelijk de verkeerde mensen het voor het zeggen hebben.

Los daarvan is het weer eens winst voor de Terroristen: moeders die moeten bewijzen dat er in hun babyflesjes geen explosieven zit maar melk door ervan te drinken voor ze aan boord van een vliegtuig stappen? Yet another all-time low.