Netsensei

• TwitThis
  (tags: twitter blogging)

• Het kattenhaar van mijn rugzak afkrabben. Reminder: nooit mijn tas in de living laten liggen ’s nachts terwijl de katten aan het ruiven zijn.
• Mijn BASE factuur laten domiciliëren.
• Mijn cursussen JAVA opduikelen.
• Verder administratie afwerken.
• Kijken naar een aflevering van Prison Break 2 en/of Carnivalé.

Maar natuurlijk: genieten van het zonnetje! Straks met mijn sjoe tijdens haar vrije uurtjes een wandeling gaan maken.

Hehe, wij hebben het natuurlijk wél gezien. En we hebben duchtig meegezongen. Wervelende show en al! Ik kan al niet wachten tot juni om nog eens te gaan zien!

Overigens, geen nood: ik heb hem natuurlijk opgenomen. En ik denk er ook aan om de DVD van de ‘slimmer dan de zanger’ tour te kopen.

• Planet Gadget
  (tags: planet gadgets)

Geweldig origineel clippeke van Gabriel Rios nieuwste: Angelhead. Overigens moet ik zeggen dat ik met dit muziekje in mijn werk kan verzinken zonder nog te horen wat er om me heen gebeurt. Oké, ik geef meteen toe: ’t is niet enkel met dit muziekje, hoor. Doorgaans moeten collega’s mij een mailtje sturen om mijn aandacht te trekken als ik weer eens met mijn oorpluggen in aan de slag ben.

Goed, Gabriel Rios dus…

Jeuj. Dagje verlof genomen vandaag. Voornamelijk om allerlei noodzakelijke dinges te doen zoals mijn studio opkuisen en flink wat administratie te verwerken.

Twitter is een succesverhaal. Zoveel is duidelijk. En na dik een dag of twee twitteren moet ik zeggen dat het mij best wel bevalt. Alleen, hou er rekening mee dat ook Google een grote fan is van Twitter. Peter demonstreert dit even.

Ik heb gelijk mijn account op ‘protected’ gezet om het Google wat moeilijker te maken. Maar zoals ik al zei: een portie zelfcensuur kan natuurlijk nooit kwaad. De gouden regel is altijd al geweest: what’s been shared on the web, stays on the web.

Twitter is een razendsnel medium, bijna een beetje zoals IRC. In tegenstelling tot een blog gaat de gemiddelde Twitteraar nog minder tijd nemen om na te denken wat hij/zij schrijft. 160 karakters per boodschap is bovendien niet zo heel veel. Maar een Twitterboodschap is wel hetzelfde als een sms: gemakkelijk uit context te trekken en voor ruime interpretatie vatbaar. Alleen beperkt de impact zich niet tot je relatie met die ene ontvanger, maar met een volledige groep die het berichtje toevallig ontving én toevallige googlende surfers.

Wat leert ons dit? Dat je gewoon goed moet opletten wat je op Twitter zegt. Meer nog, wannéér je het zegt. Je gooit immers je leven gewoon op het net. Stel dat ik, als recruiter, een actieve Twitteraar – neem nu Nicodemus – een tijdje in het oog houd of in zijn archieven snuister, en ik merk dat de mens elke dag pas om 10 uur opstaat met de melding ‘die laatste whisky was er gisteren teveel aan’ en om 14 uur al klaagt over zijn werk, tjah,… echt een goede indruk laat dat nu ook niet na.

• Rent a wife
  Huur eens een vrouw…
  (tags: advertising fun)
• Subway Stradivarius
  (tags: music story)
• Daily Hug
  (tags: photo)

Ik heb het even uitbekeken maar ik ben dan toch overstag gegaan: ja, ik behoor nu ook tot de grote Twitter hordes die tegenwoordig de boel onveilig maken.

Wat is Twitter? Wel, een website die je toelaat om te doen aan ‘micro blogging’. Het idee is dat je in minder dan 160 karakters vertelt waar je op dit moment mee bezig bent. Zoals elk goede social networking platform werkt Twitter ook met ‘Friends’ naar wie je kan linken en zo. Een beetje de contacts uit Flickr.

Wat mij opvalt is dat je opeens vreselijk dicht bij de schrijver komt te staan. Je leest berichtjes die een paar seconden oud zijn en je weet precies waarmee mensen bezig zijn. Persoonlijk denk ik dat het iets is wat ik vooral met mate ga gebruiken wat dat betreft. Daarnaast lijkt het wel een beetje IRC: je kan er perfect met elkaar mee gaan chatten en zo. Grappig.

Ik moet het allemaal nog een beetje ontdekken maar het lijkt me wel dikke fun te zijn.

Gisteren met kameraad Vincent gaan eten in de Walrus. Steak béarnaise met frietjes en sla. Mjam! De Walrus is wat mij betreft toch één van de betere plaatsen om biefstuk/friet te nuttigen.

Daarna ging het nog richting Chat Le Roi (Tongerlo!) en eindigden we bij hem thuis met een glas whisky en Peking Express…