Vieren

Mag ik u eens een retorische vraag stellen? Als uw hart x zegt en uw verstand y, hoe moet ge dat dan verzoenen? Ook al weet ge dat x compleet onrealistisch is?

Ik sta aan de vooravond van een bijzondere dag. Ik zou champagne koud moeten (laten) zetten. Aan de andere kant heb ik nauwelijks het gevoel dat ik iets hoor te vieren. Integendeel zelfs.

Vrede met jezelf sluiten, da’s het moeilijkste waar een mens voor kan staan.

Mijn beste buddy B. heeft zich met zijn madam verloofd! Tijdens hun vakantiereis nog wel! Super! Sommige dingen staan gewoon in de sterren geschreven en ik zal wel niet de enige zijn die niet zo heel erg verbaasd was dat het er aan zat te komen.

Zo’n verloving, altijd leuk om even te remnisceren. Als ik het goed heb moet we elkaar al kennen van 1994. Toen we alle twee in het college school liepen. Ik geloof dat we mekaar nogal letterlijk als koorknapen tegen het lijf zijn gelopen. Als tieners (en later) waren we nogal onafscheidelijke (nou ja) boezemvrienden. Al was het maar dat we op een paar straten van mekaar woonden en het zo makkelijk was om bij mekaar binnen te lopen en dus het spreekwoordelijke lief en leed te delen.

Tegenwoordig zien we elkaar wat minder. Als theatertechnicus heeft hij zijn werk gevolgd en woont hij nu met zijn toekomstige in La Flandre Orientale Profonde. Mijn ambulante leven maakt het er ook niet eenvoudiger op. Maar dat neemt niet weg dat het altijd leuk weerzien is.

In ieder geval, reden genoeg dus om eens stevig uit de bol te gaan! ‘Cuz My best buddy is gettin’ hitched!