Vanmorgen werd de eerste Barcamp Antwerpen aangekondigd. 21 maart in Berchem.
Fijn! Ik ben op de voorbije Barcamps in Gent altijd met heel wat nieuwe ideëen
terug thuis gekomen.
Alleen, de aankondiging op de wiki wijkt wat af van de norm. Meest opvallende
‘nieuwe’ regel is dat iedereen 10 euro stort. Wie actief deelneemt
krijgt zijn geld terug. Het is een poging om te maken dat het unconference
aspect behouden blijft. Toch zette die nieuwe drempel mij aan het denken.
Op de voorbije twee barcamps heb ik een talk gegeven. Het plan was om deze
keer er gewoon bij te zijn zonder zelf iets te brengen. Kwestie van het podium
ook eens aan de andere gegadigden te geven. Dat ik dan 10 euro
‘inschrijvingsgeld’ moet betalen – want daar komt het op neer
– is voor mij net geen incentive. Als ik nu een talk zou geven is het
eerder met een gevoel van moeten dan van willen. En het wil net lukken dat als
iets van ‘moeten’ is, het mij al snel minder zal interesseren. Voor
mij is juist het vrijblijvende karakter van Barcamp de belangrijkste motivatie
om iets te doen. Ik denk dat ik daar wel niet alleen in zal zijn.
Terecht stellen de organisatoren dat een barcamp organiseren duur is. De dag
kost immers 35 euro per deelnemer.Dat houdt in: locatie, materiaal, catering,
verzekering,… Dat geld moet ergens van komen. Sponsors in de eerste
plaats, maar het ‘inschrijvingsgeld’ zal daar ook wel voor bedoeld
zijn. Denk ik dan. Want zo wordt het niet verkocht. Ik interpreteer het invoeren
van inschrijvingsgeld vooral als motivatie, niet om kosten te dekken…
Afin, tot ik tien minuten geleden de kleine lettertjes in de sidebar zag. Men
rekent erop van goed 81 deelnemers te ontvangen aangezien er slechts 13 x 3
slots vrij zijn.
Overigens had ik toch wel graag geweten wie/wat er achter dat rekeningnummer
schuil gaat vooraleer ik daar zomaar geld op stort. Per slot van rekening
prediken we als IT’ers on line voorzichtigheid maar nu wordt er wel van
ons verwacht geld over te schrijven zonder te weten wie er aan de andere kant
van de collectebus staat.
Los daarvan had ik vanmorgen dan weer een Ticketmatic/Sherpa/… momentje.
Je weet wel, je probeert een concertticket voor dEUS on line te bestellen maar
het eindigt in een ganse middag refreshen van pagina’s, crashende servers,
vloeken, frustratie en – als dame fortuna u gunstig gezind is – een
print met een reservatie (je hebt de tickets dan nog niet eens). Wel, ik heb
mijzelve opnieuw moeten registreren omdat de wikipagina steeds door anderen
wordt bewerkt – wat wel eigen is aan een wiki natuurlijk. Het aantal
plaatsen is nu eenmaal beperkt tot 120.
Afin, als ik het allemaal zo wat aanschouw, dan vraag ik mij toch af of de
huidige vorm niet voor verbetering vatbaar is? In Vlaanderen organiseren we zo
om het half jaar één Barcamp. Voor meteen 120 man. De vraag is groot en slechts
de snelsten – de twitteraars – weten een plaatsje te veroveren.
Tijdens de laatste barcamp viel het mij dan weer op dat er vier of vijf
simultane tracks zijn maar dat men meestal naar die paar grote kanonnen gaat
luisteren. Ikzelf sprak de laatste keer voor dik 8 man, Stijn moest het
zelfs met 4 mensen in de zaal stellen.
Misschien zou Barcamp ook tussentijds in kleinere vorm georganiseerd kunnen
worden. Voor pakweg 40 à 50 mensen. Je zou dat bijvoorbeeld in een polyvalente
zaal kunnen doen waarbij mensen in groepen zitten en de discussie kunnen aangaan
(het moeten niet altijd presentaties zijn!) met elkaar. Wat het makkelijk
organiseerbaar houdt (ook een Barcamp aspect) En daarnaast is er ook nog altijd
het concept WordCamp: een unconference die volledig rondt WordPress draait. Of
waarom ook niet een DrupalCamp? Zo trek je misschien eens een ander publiek met
niet minder interessante ideeën over het hele on line en techy gebeuren.
Mja, ik speel weer met allerlei ideeën hier…