Stem

Beirut is het eenmansgroepje van Zach Condon uit New Mexico. Ik kende hem nog niet maar het Radiofonisch Instituut wees erop dat hij al enige tijd furore maakt. Onder andere op Radio 1 en StuBru. Ik heb één keer geluisterd naar de single Nantes en ik ben meteen verkocht. De ziel van een bohemien met een breekbare en toch o zo doorleefde stem die je zo naar de keel grijpt.

Het amateuristische one take clipje is eveneens geniaal. Puur genieten en glijden over de golven van peiloze sehnsucht.

Nantes

Well it’s been a long time, long time now since I’ve seen you smile and I’ll gamble away my fright and I’ll gamble away my time and in a year, a year or so this will slip into the sea well it’s been a long time, long time now since I’ve seen you smile nobody raise their voices just another night to mourn to nobody raise their voices just another night to mourn to

Wat celebrities betreft heb ik zo’n beetje een haat/liefde verhouding met Christina Aguillera. Ze is een veelzijdige artieste en door de jaren is ze flink gegroeid. In het begin was ze het zoveelste sterretje dat meesurfte op de britneygolf van de late jaren ’90. Daarna stuikte ze in de ganse hiphop, bling-bling hype dominantie die het begin van de 21ste eeuw kenmerkte. Een hype die ik een dieptepunt voor contemporaine popmuziek vond, eerlijk gezegd.

Tegenwoordig ligt het anders. Nu ik steeds meer clips zie uit haar nieuwe ‘Back to Basics’ wint ze punten bij mij want haar stem, die vind ik toch wel fenomenaal. En die komt nu eindelijk eens tot haar recht.

Haar laatste clip, Candyman, is voor mij toch een schot in de roos. Gans het jaren ’40 gevoel! USO, vrouwen in de fabriek, swingende nachtclubs op het einde van de oorlog,… Afijn, het is een wereld van verschil met het sletterige Dirty van enkele jaren geleden. Dit is haar gewoon veel beter op het lijf geschreven.

Meer van dat!