Gitaarheld
Soms had ik gewild dat ik gitaar kon spelen. Ik zou dan een elektrische nemen. En ik zou op een podium willen staan. In een donkere, warme zaal die zindert van spanning en verwachting. Met kleurrijke spots die mij en mijn bandmaten in het licht laten baden.
Ik zou dan kijken naar de bassist en een blik van verstandhouding uitwisselen. Even laten begaan. En dan in opperste concentratie, als een wilde furie de klanken uit de snaren trekken.