Nieuwjaar

De Kerst en Nieuw is voor de meeste mensen een periode van vrede, cadeautjes, familie,… Ten huize van is het traditioneel ook een periode waarin we meteen al een kleine portie rampspoed krijgen voorgeschoteld. Meestal gaat het om kleine dingen: een mislukt kerstmaal of zo. Afgewisseld met kleine ongevallen of zieken. Soms valt het al eens iets zwaarder uit. Ons huis dat net niet in de as werd gelegd op kerstdag 2001 door een geïmplodeerd TV toestel bijvoorbeeld. Ik bekijk het wat laconiek: wat we in de eerste dagen van het jaar te verwerken krijgen, daar zijn we voor behoed de rest van het jaar.

Dit jaar verliep het nochtans allemaal positief. Geslaagde feesten en geen noemenswaardige problemen. Ook oudejaar verliep in een fijne sfeer. We zouden dus 2008 behouden kunnen beginnen.

Of toch niet.

Bij het ontwaken op 1 januari 2008 werd ik meteen geconfronteerd met de keiharde realiteit: hondsziek! Ik had de avond voordien niet overdreven. Mijn weerstand moet in de laatste dagen van 2007 een flinke knauw hebben gekregen en één of ander beestje heeft zich meester van mijn lijf gemaakt. Ik heb gisterenmiddag met koortsvlagen en hoofdpijn in mijn bed doorgebracht.

Kers op de taart was wel toen ik gisterenavond rond half elf uit mijn koorstdelirium werd geschreeuwd door mijn broer: uit mijn plafond was er een stroompje water beginnen lekken. En nog niet eens zo’n klein beetje want er stond al een flinke plas water naast mijn bed. In allerijl werden er emmers en dweilen aangerukt en stonden we met kasten, boeken en curverboxen te sleuren. Gelukkig vonden we een loodgieter bereid om ons uit de nood te helpen. Nu blijkt de boiler op de zolder het te hebben begeven. Letterlijk. Voorlopig zitten we zonder warm water en mogen onze vrienden van de verzekering weer eens in actie schieten. Verder heb ik de komende dagen flink wat werk om het slagveld wat op te ruimen. Maar eerst verder uitzieken.

Ik houd hier en nu vast aan mijn boutade: als ik alle miserie voor 2008 reeds gehad heb, dan kan dit niet anders dan een superjaar worden.

Zo. Oudejaar hebben we ook weer overleefd. Ik heb de avond ingezet bij Charlotte met hapjes, rochefortsoep, fondue en een zeer lekkere fruitschotel als dessert. Jammer dat ze vanmorgen de vroegdienst had, dus ze kon het ook niet laat maken. Dan ging ik maar met vrienden richting Anno ’07, volgens mij toch wel de hottest party in town. En persoonlijk vond ik mijzelve toch gelijk hebben. Dansbare beats, veel hip volk en een beestige locatie. Goeie keuze. Alleen het aftellen naar nieuwjaar gebeurde vijf minuten na de feiten. Maar dat nam het plezier niet weg. We zijn er gebleven tot 3 uur. Vanmorgen was ik alweer op rond 10u30. Omdat ik op een glaasje schuimwijn na, abstinentie heb gedaan van enige alcohol blijven de sporen van vorige avond zeer beperkt. Niets dat een douche niet kan genezen.

O ja, ik zou graag ook een gelukkig nieuwjaar willen wensen aan de omroepster van de Carrefour die gisteren op het één journaal met alle moeite kerststronken aan 50% korting probeerde te verpatsen. Kerststronken op oudejaar, da’s een beetje vijgen na Pasen. Afijn, en nu hopen dat we het jaar goed kunnen inzetten.