Kerstmis

De Kerst en Nieuw is voor de meeste mensen een periode van vrede, cadeautjes, familie,… Ten huize van is het traditioneel ook een periode waarin we meteen al een kleine portie rampspoed krijgen voorgeschoteld. Meestal gaat het om kleine dingen: een mislukt kerstmaal of zo. Afgewisseld met kleine ongevallen of zieken. Soms valt het al eens iets zwaarder uit. Ons huis dat net niet in de as werd gelegd op kerstdag 2001 door een geïmplodeerd TV toestel bijvoorbeeld. Ik bekijk het wat laconiek: wat we in de eerste dagen van het jaar te verwerken krijgen, daar zijn we voor behoed de rest van het jaar.

Dit jaar verliep het nochtans allemaal positief. Geslaagde feesten en geen noemenswaardige problemen. Ook oudejaar verliep in een fijne sfeer. We zouden dus 2008 behouden kunnen beginnen.

Of toch niet.

Bij het ontwaken op 1 januari 2008 werd ik meteen geconfronteerd met de keiharde realiteit: hondsziek! Ik had de avond voordien niet overdreven. Mijn weerstand moet in de laatste dagen van 2007 een flinke knauw hebben gekregen en één of ander beestje heeft zich meester van mijn lijf gemaakt. Ik heb gisterenmiddag met koortsvlagen en hoofdpijn in mijn bed doorgebracht.

Kers op de taart was wel toen ik gisterenavond rond half elf uit mijn koorstdelirium werd geschreeuwd door mijn broer: uit mijn plafond was er een stroompje water beginnen lekken. En nog niet eens zo’n klein beetje want er stond al een flinke plas water naast mijn bed. In allerijl werden er emmers en dweilen aangerukt en stonden we met kasten, boeken en curverboxen te sleuren. Gelukkig vonden we een loodgieter bereid om ons uit de nood te helpen. Nu blijkt de boiler op de zolder het te hebben begeven. Letterlijk. Voorlopig zitten we zonder warm water en mogen onze vrienden van de verzekering weer eens in actie schieten. Verder heb ik de komende dagen flink wat werk om het slagveld wat op te ruimen. Maar eerst verder uitzieken.

Ik houd hier en nu vast aan mijn boutade: als ik alle miserie voor 2008 reeds gehad heb, dan kan dit niet anders dan een superjaar worden.

Ik koos ervoor om de drukte van het weekend te vermijden en het shoppen tot het laatste moment te houden. Niet dat er nu ook weer zoveel te shoppen viel: cadeautjes voor mijn ouders, grootouders en peter. Kerstmis vieren we doorgaans in bijzonder kleine kring aangezien ik eigenlijk nauwelijks echt directe familie heb. Geen nonkels, tantes en zeker geen eindeloze reeksen neven of nichten. Kerstavond zelf houden we het dan weer op fondue met een toetje.

Afin, ergens lijken deze vijf tips van Lifehacker mij nog iets om deze dagen wat door te komen. Ik zou hier wat orde in de chaos van mijn papierberg willen brengen. En er is nog BarcampGent waarvoor ik een aantal ideeën tot een degelijke presentatie zou willen verwerken. En ik zou eigenlijk ook mijn harde schijven eens wat moeten uitkuisen en heroganiseren. Much to do, much to do!

Nu ja, oudejaarsavond vier ik dan wel weer in breed gezelschap. No sweat, dus!

Bij deze wens ik iedereen een zalige kerststronk! En als extraatje: The Corrs met O Holy Night!