Gesprek

Wel, BarcampGent zit er weer op. Deze geweldige najaarseditie ging opnieuw door in het IBBT werd deze keer verzorgd door Wolf. Er kwam veel, heel veel, volk op af. Vooral veel jonge, enthousiaste en nieuwe gezichten en dat is een goed teken want dat wil zeggen dat er interesse en creativiteit te over is waarmee men wel iets wil aanvangen.

Zelf heb een presentatie gegeven over mijn plugin (uiteraard) met de titel: Mollom for WordPress… or how I outwitted spam. Ik heb onder andere een aantal ideetjes gekregen van Pascal.

Verder heb ik ook de zeer interessante sessie van Smetty bijgewoond: Getting Things Done, Tomatoes and Lifehacking. Zij vertelde over haar de ervaring die ze had met het beter inrichten van je leven, je agenda en je communicatie om dingen sneller en efficiënter te realiseren. Ik heb achteraf nog een fijn gesprek met haar gehad. Leren plannen, bewust worden van je tijdsbesteding, de voor- en nadelen van to do lists,… duidelijk niet iets wat je zomaar even aanpast. Maar wel de moeite waard! Bedankt!

Nog een leuke sessie was die van Stijn over concertfotografie. Hij heeft een pak tips gegeven over hoe je te werk moet gaan voor, tijdens en na een concert. Een aantal dingen wist ik al (oordopjes! spelen met ruimte en licht,…) maar de tips over naverwerking in Lightroom zijn toch wel goud waard. Ik ga eens met wat oude concertfoto’s uit mijn fotoarchief experimenteren.

Tenslotte heb ik heel wat leuke gesprekjes met alle usual suspects en natuurlijk ook een aantal oude-nieuwe gezichten ontmoet (zwaai zwaai). En natuurlijk ben ik heel erg dankbaar voor de lift en de leuke gesprekken in de auto met chauffeur Zipkid.

O ja, Thomas, dringend oproepje: ik heb per ongeluk mijn laptopadapter aan jou gegeven en de jouwe van je Macbook meegenomen. Help!

’t Is nog niet zo erg als bij deze meneer, maar veel van mijn bed heb ik dit weekend nu toch ook niet gezien. Met dank aan de dronkaard van dienst die mij tweemaal ’s nachts liet meegenieten van de Gentse Feesten per telefoon.

Dan maar vanmorgen wat proberen in te halen op de trein. Of toch niet. Eén of andere kerel probeerde met alle geweld met elke pendelaar een gesprek aan te knopen. Op een maandagochtend rond zeven uur is dat het laatste wat je moet proberen bij een pendelaar. In mijn geval maakte hij mij bij elk station wakker uit schrik dat ik te ver zou rijden en mijn stop zou missen. Fijn dat de mens zo bezorgd was. Minder fijn dat hij het niet geleerd kreeg dat ik er niet af moest in Aalter, niet in Gent, niet in Lokeren, niet in Sint-Niklaas maar wel in Antwerpen-Centraal.

Ik had zojuist even een dipje, maar een tripje naar de koelcel (een frisse 12°C) achter wat geluidsarchief en een stevige zjat koffie kunnen wonderen doen.