Netsensei

Much Ado About Nothing

Cultuur

Vakantie

Er wordt gereisd in de komende weken. Veel gereisd. Vanaf zondag bevindt ik mij met mijn lief tussen de wuivende palmbomen, de Souks, minaretten in Marrakesh.  De reis hebben we in het voorjaar geboekt bij Sunjets. We dachten het eerst in in Europa te houden, maar de planning liet ons niet toe te boeken buiten het hoogseizoen. Bleek dat Marokko dan net een stukje goedkoper is dan een eenvoudige gîte in Frankrijk. Hoe dan ook, ’t is iets waar we al een paar maanden samen naar uitkijken.

Ik ben vooral benieuwd naar het befaamde Jemaa-El-Fnaa plein, de tuinen van Menara, genieten van het lekkers in Café Arabe en zoveel meer. Na Amerika en Azië is Afrika het vierde continent waar ik voet neer zet. Ik weet dat Marokko een rijke geschiedenis en cultuur heeft. We hebben wat reisgidsen aangeschaft maar het meeste leeswerk zal wel ergens onderweg gebeuren.

’t Is een eeuwigheid geleden dat ik nog eens echt een dolce-far-niente vakantie had geboekt.  2011 is er ook vakantiegewijs zo’n beetje tussen uit gevallen. Twee jaar geleden vloog ik van DrupalCon in Kopenhagen rechtstreeks door naar Zwitersland. Ik bleef een nacht in Zürich om daarna per trein mijn ouders te vervoegen die reeds in de hoge Alpen verbleven. Heerlijke reis was dat. Ook 2009 en 2008 vielen er dan weer uit wegens een dik jaar-en-een-half job hoppen.

En daarna? Wel, daarna is er een weekje DrupalCon in Munchen. We trekken er per DrupalBus naar toe, ik kom per trein terug naar huis. Benieuwd wat ik daar allemaal ga bij leren!

Dispatches

Wat. Een. Week.

Vier keer Brussel en een keer Antwerpen. Ettelijke kilometers erbij op de teller. ’t Zijn de laatste dagen van het Project waar ik het laatste jaar een flink deel van de tijd aan heb gespendeerd. Het Project zelf is nog lang niet af. Daar gaan nog wel wat maanden over gaan. Ik heb alvast heel wat bijgeleerd. Over Drupal. Maar ook over mezelf. Dat ik mijn pollekes mag kussen met hetgeen ik doe, bijvoorbeeld. Of dat het interessant is om een tijdlang mee te draaien in een gargantische organisatie met een eigen cultuur en geplogenheden. Dat ik mij echter op dit moment niet meteen carrière zie maken bij dergelijke organisaties. Stof tot nadenken dus.

Op één avond na, heb ik mijn avonden wat gespendeerd op Vama Veche. Gezelligheid, gesprekken en goeie muziek trekken immers aan. En als je een ganse dag met zes man een klein kantoor deelt, dan doet het deugd om ’s avonds buiten te kunnen komen.

Stel u nu ook niet voor dat ik elke avond zwaar heb staan feesten. Maar op een warme zomernacht op het gras liggen mijmeren met een pintje in een stadspark verlicht door lampionen en slingers gloeilampen, daar pas ik niet voor. Integendeel.

De laatste weken ben ik door het werk bezig aan een zijproject. Ik noem het Gorilla Builder en het is iets voor mensen die code schrijven voor Drupal. Ik moest immers vanuit Drupal nieuwsbrieven kunnen sturen met behulp van Mailchimp. Er bestaan wel wat halve oplossingen voor, maar niets wat mij echt vooruit hielp. In plaats van zelf de zoveelste halve oplossing te schrijven, ben ik dan maar begonnen met mijn eigen toolbox te schrijven. En natuurlijk deel ik die maar al te graag met de wereld.Ik ga daar nog eens apart iets over moeten bloggen.

Gisteren zag ik Teddiedrum aan het werk met Dijf Sanders. Jawel, da’s de mens achter de Violent Husbands. De mens doet allerlei gekken dingen met elektronica. Hacking extreme. Ik vertelde J. over zijn exploten met een Furby. Of beter, hoe hij een onfortuinlijk exemplaar zo riggede dat het leek alsof hij aan ’t trippen is op LSD. Natuurlijk is er daar een YouTube filmpje van.

“Rad!”, as the hip kids would say!

Great, i’ll leave the croissant for tomorrow, now then

Ah, Karl, when will you ever learn?! Karl Pilkington, side kick van Ricky Gervais werd door laatstgenoemde uit zijn ‘comfort zone’ gehaald en gedropt op exotische locaties zoals daar zijn: China, India, Egypte,… Karls’ commentaren werden minutieus door de camera geregistreerd. For our entertainment.

Clash der culturen? Cultureel gedetermineerd dat ’t niet schoon is? Studie-object par excellence voor antropologen generlei? Yup, da’s Karl in An idiot abroad!

links for 2007-08-19

Heidenen!

Daarjuist werd ik, jawel, drie (!) keer opgeschrikt door vreselijk gerucht. Een blik door het raam leerde mij dat er een horde verkleede kinderen, jongeren,… met van die lichtgevende neonstokjes door de straat trokken. Ja hoor…

Trick or treat!

Ik zag tussen de gordijnen door hoe drie figuren voor onze deur bleven staan en overlegden wie ze zouden lastig vallen. Een begeleider riep ze gelukkig tot de orde en stuurde ze verder de straat in. Ik zei ‘gelukkig’ want ik ben geen fan van Halloween en ik heb daar zo mijn redenen voor.

  • The obvious: ’t is nog géén 31 oktober. Ik vind het vre-se-lijk irritant wanneer dat groepjes opgeschoten pubers komen bedelen in de week ervoor en erna.
  • Halloween is een angelsaksisch feest. Hoewel in oorsprong heidens en Noord-Europees, hebben wij daar dus nauwelijks uitstaans mee. Tien jaar geleden was dat één van die vele curieuze feesten die ze in Amerika hebben en op zijn best was dat een reden om tijdens een stormachtige vrijdagavond naar horrorfilms te kijken. Dat het hier tegenwoordig zijn ingang vindt is vooral te danken aan populaire cultuur en dominante media.
  • Op dat laatste terugkomende: zoals Valentijn een Hallmark feestdag wordt genoemd is Halloween vooral een commerciële gelegenheid. ’t Is dat Six Flags net iets té veel zijn thema-attracties in deze tijd van het jaar promoot.
  • Ik ben dan wel niet heiliger dan de paus, ik vind 1 en 2 november nog altijd belangrijker. Toch ben ik bang dat er een dag zal komen dat jongeren wel zullen weten wanneer het Halloween is maar nog nooit van Allerheiligen en Allerzielen zullen gehoord hebben. Of ze zien die dagen louter als extra vakantiedagen. Net als 11 november bijvoorbeeld.

Neen. Voor mij hoeft het niet al dat gedoe. En dan nog drie keer na mekaar! Dan liever Drie Koningen vieren! De heidenen…

« Vorige blogposts Pagina 1 van 1 pagina's