Backend

Hoera! WordPress 3.0 “Thelonious” is uit! Feestje! Upgraden maar!

Belangrijke wijzigingen? Een volledig nieuwe look voor de backend en Twenty-Ten vervangt Kubrick als default theme zijn de eerste dingen die opvallen. Maar belangrijker is dat Wordpres MultiUser en WordPress nu één zijn. Je kan dus meerdere blogs opzetten vanaf dezelfde installatie.

De, naar mijn mening, belangrijkste toevoeging is dat je naast pages en posts ook zelf je eigen inhoudstypes kunt bouwen. Da’s een eerste, bescheiden stap in de richting van wat Drupal’s kunstjes met content types en content fields. Drupal 7.0 heeft die begrippen nog verder doorgetrokken in zijn Fields API. Nu, als je naar de rauwe code van WordPress kijkt, dan zal je al snel merken dat daar (en elders) nog veel, heel veel, werk in gaat kruipen om een unified API te bouwen die op eenzelfde niveau staat. In versie 2.x waren er wel al een aantal plugins zoals PodsCMS, maar die bieden niet dezelfde flexibiliteit en gebruiksvriendelijkheid.

Hm. OOP programmeren is heel erg fijn. Alleen heb ik nog nooit ‘advanced trickery’ nodig gehad. Maar vandaag ben ik toch verzeild geraakt in een situatie waar ik interfaces in PHP 5.x op een nuttige manier kon aanwenden: abstractie maken van een database backend!

Het verhaal gaat als volgt: een bepaald object A krijgt bij inistantiëring een ander object B als argument mee. B zorgt voor de connectie en dataoverdracht met een database backend. Zoals we allemaal wel weten heb je daar een pleiade aan mogelijkheden: MSSQl, MySQL, PEAR, PostGreSQL,… en dan vergeet ik er nog wel een paar. Omdat ik natuurlijk niet kan inschatten aan welke database men A zou willen koppelen, heb ik een interface gemaakt waaraan iedere database object B moet voldoen wil een instantie ervan kunnen worden doorgegeven als argument aan A.