Android

Mijn One Plus One heeft het begeven. Net geen drie dienst gedaan. De USB aansluiting begon te mankeren, de batterij liep op zijn laatste benen en Lineage OS installeren was louter het leven wat extra verlengen. En dus was ik dringend toe aan een vervanger.

Twee weken geleden landde er een One Plus 5T in de brievenbus. Jawel, opnieuw een One Plus toestel. Zo tevreden was ik met mijn vorig toestel. Niet echt goedkoop, maar ik kan nu wel zeggen dat One Plus andermaal punten scoort.

Dingen waar ik blij van word:

• Een groter scherm zonder dat het toestel fysiek ook groter is (geen phablet)
• Ligt lekker in de hand.
• Mooi industrieel design. (Smaken/Kleuren)
• De vingerprint scanner op de achterzijde (hoewel ik daar wel een bedenking of twee heb qua privacy.)
• Dash charging die de telefoon oplaadt op een zucht tijd.
• Een deftige camera.
• Een 3.5mm hoofdtelefoon aansluiting waardoor ik nog altijd met mijn Plattan verder kan.

Dingen waar ik iets minder blij mee ben:

• Geen micro USB. Dash Charging komt met USB-C. En je laadt best op met de One Plus Dash Charger om de batterij niet te beschadigen.
• Nog steeds Android 7 en geen Android 8.

Ik heb begrepen dat er nog veel meer snufjes zijn die ik nog onbenut laat zoals face unlock en parallel apps. Maar dat is slechts een kwestie vooraleer ik ook die eens verken.

Meer weten? Lees alhier verder!

In ieder geval, ik ben terug bereikbaar!

Mijn One Plus One (OPO) is bijna twee jaar oud. Tot op vandaag is het de beste smartphone die ik al heb gehad. Heel tevreden van. De OPO kwam origineel met het OxygenOS besturingssysteem. Dat is de versie van Android die door One Plus wordt ontwikkeld. Zoals dat gaat met smartphones, is regelmatig updaten een noodzakelijk kwaad. Gelukkig is dat proces doorgaans redelijk pijnloos. One Plus stuurt zelf af en toe een OTA (Over The Air) update uit en je moet slechts op een ‘update’ knop tikken om die te installeren.

Alleen. Die updates lopen vaak achter op het nieuwste wat Android te bieden heeft. De laatste versie van OxygenOS voor de OPO is gebaseerd op Android “Lollipop” 5. Ondertussen lanceerde Google halverwege vorig jaar Android “Nougat” 7. Leveranciers van smartphones passen de versie van Android altijd aan voor hun toestellenreeks en lopen daardoor altijd wat achter.

Voor de gewone gebruiker zal het worst wezen. Maar ik speel graag met de “bleeding edge” versie van software.

Sinds jaar en dag is het installeren van een nieuwe versie van Android een eitje. Vorig jaar had ik OxygenOS ingewisseld voor CyanogenMod. Die versie bezorgde mij Android “Marshmallow” 6.0.1. Aangezien ik nogal wat apps op mijn GSM installeer, ging het ding gaandeweg trager en trager werken. Maar wat me het meest irriteerde was het regelmatig wegvallen van de data verbinding. Ik moest meermaals per dag mijn smartphone herstarten om verbinding te hebben. Verre van praktisch dus.

Eind vorig jaar vertrok de originele maker van CyanogenMod en ging het project op de schop. Maar in de coulissen werd er getimmerd aan een opvolger: LineageOS. Het heeft even geduurd, maar ondertussen is er ook voor de OPO een nieuwe versie uit.

Dat vraagt dus om mijn smartphone opnieuw te installeren. Ter referentie maak ik in een volgende blogpost wat nota van het proces. In eerste instantie doe ik dat voor mezelf, maar misschien heeft een ander er ook wat ander. Al was het maar omdat ik door flink wat losse tutorials en artikels heb moeten ploegen om de juiste procedure uit te vogelen.

Hoe het nieuwe besturingssysteem me bevalt? Dik in orde! Mijn smartphone loopt weer zo vlot zoals ik hem eerst kreeg. De eerste indrukken zijn alvast positief, en ik sluit me er graag bij aan. Wat me vooral opvalt is dat ik terug een volle 24 uur zonder lader kan. Dat was voorheen wel even anders.

Ik heb er wel mijn smartphone volledig voor moeten wissen, maar dat was het de moeite meer dan waard. Nu nog wat tunen en we kunnen weer verder.

Casey Neistat lanceerde een klein jaar geleden Beme, zijn tech start-up. Beme is een kruising tussen Periscope en Snapchat.  Je kan er korte video’s mee maken, maar er zijn drie grote beperkingen: er zijn geen filters om je video mee op te smukken, je kan niet volgen op het scherm van je smartphone terwijl je filmt en het eindresultaat zie je zelf pas nadat je je video met je volgers heb gedeeld.

Begin deze week lanceerde Beme en Neistat hun versie 1.0 mét een Android variant. Gelijk heb ik die geïnstalleerd.  Ik heb nog maar twee filmpjes gemaakt, maar het concept spreekt wel enorm aan.  Je verstopt jezelf niet achter je scherm en er is geen post bewerking waar je je zorgen over kan/hoeft te maken.  Filmen en on line gooien. Meer is er niet aan.

Zoals dat gaat met nieuwe sociale platformen zit Beme nu zo’n beetje de honeymoon fase waarin vooral de early adopters de hele speeltuin voor zich hebben. Het is me ook niet echt duidelijk wat het business model rond Beme is: er is vooralsnog geen ruimte voor reclame voorzien en ik zie ook nog niet meteen merken op de kar springen. Benieuwd dus hoe dit verder gaat evolueren.

In ieder geval is ’s mans enthousiasme aanstekelijk om de komende dagen even te experimenteren.

Good going, Neistat!

Ik heb een nieuw mobieltje aangeschaft. Mijn vorig toestel begon na twee jaar zijn pluimen te laten. Nochtans is er niks mee: ik kan nog altijd bellen, berichtjes sturen,… alleen gaat het allemaal veel trager. Tot daar niks nieuws onder de zon. Het probleem is dat de software steeds meer eist van de hardware. Toch wel jammer dus geavanceerd stukje technologie zo snel veroudert. Daarom geef ik ook niet graag extravagante bedragen aan mobieltjes uit. Een iPhone vind ik dan ook walgelijk prijzig.

En dus koos ik voor het alternatief. Terwijl op de Europese markt sterkhouders Apple, Samsung, Sony en HTC het mooie weer uitmaken, zijn er ook elders in de wereld zeer interessante spelers te vinden. Denk maar aan Huawei en Oppo. Zij bieden Android toestellen aan die niet moeten onder doen voor het aanbod van het Koreaanse Samsung.

Het Chinese Xiaomi is momenteel een rijzende ster en oprichter Lei Jun wordt zo’n beetje beschouwd als China’s Steve Jobs. Het bedrijf weet de krachten te bundelen en wist onlangs zelfs een groter markaandeel dan Apple in China te veroveren, aldus Forbes. Hoe ze het doen? Regelmatig updates uit brengen tegen scherpe prijzen: hun vlaggenschepen gaan voor de helft van de prijs van een iPhone of een Galaxy maar zijn even krachtig en hun op Android gebaseerde besturingssysteem MIUI is een stevige concurrent voor iOS.

En dus besloot ik om vorige zondag via ibuygou.com een MI-2S te bestellen. Woensdagmorgen had DHL het pakje al geleverd. Ideaal om het verlengde weekend mee te beginnen! Tot dusver zijn de eerste ervaringen positief.

Het eerste wat opvalt is dat de interface nogal hard doet denken aan iOS. Niet verwonderlijk want waarom zou Xiaomi het warm water opnieuw proberen uitvinden? Het ding komt ook in twee talen: Chinees en Engels. Wat Xiaomi goed begrepen heeft is dat je de markt maar kan veroveren door een community rond hun producten te cultiveren. En dat kan door mensen de vrijheid te geven om hun toestel naar hun hand te zetten.

Zo hebben ze voor de Europese markt gewoon een forum opgezet waar fans vertalingen onderhouden van de firmware. Iedere vrijdag geeft Xiaomi een update van hun officiële versies, en een dag later zijn de door de fans vertaalde versies beschikbaar. Het mooie is dat Xiaomi die vertaalde firmware toelaat. Via de Updater app kan je die met twee klikken zonder meer installeren. Instant win.

Een ander punt waar je die vrijheid goed merkt is de apps market. Standaard komt het toestel met een door Xiaomi beheerde market, maar je kan doodeenvoudig ook de gewone Google Play app installeren zodat je toegang hebt tot alle apps.

Tenslotte is het toestel dat hier nu naast mij ligt qua hardware even krachtig als de dubbel zo dure Samsung Galaxy S4. Meer zelfs, het verslaat laatste genoemde in elke benchmark. Ik hoop dus dat mijn toestel daarmee de komende jaren vlotjes zal blijven draaien.

Nu, er is wel een adder onder het gras: ik heb wel garantie, maar geen Europese garantie. Is er iets met het toestel – even afkloppen – dan kan ik niet zomaar een winkel binnen stappen. Nu, gezien de prijs vind ik dat ook weer geen zo’n groot bezwaar. Maar toch, als je er aan houdt: best wel in overweging nemen.

Just. Ik heb ondertussen dus een nieuwe slimme telefoon. Het is geen enkele van de modellen die ik op het oog had geworden. Dat zit namelijk zo. We waren met een aantal collega’s die gelijk op de uitkijk naar een nieuwe telefoon waren. En dus dwaalden de gesprekken onder de middag en op de interne chatbox van het werk al snel af naar de pro’s en de con’s van dit of dat toestel. Wat kan je ermee? Gaat dat nog lang meegaan? Is het wel de kost waard? Serieus, als’t over gadgets gaat, dan kunnen wij daar volledig in op gaan. Een aantal onder ons besloten uiteindelijk om de Galaxy Nexus te kopen.

Dat toestel is zo’n beetje hét hebbeding van deze maand. ’t Is ook het toestel dat door Google zelf wordt gepromoot als dé Google Phone. Het komt met de allerlaatste versie van Android. En, o ja, je kan er ook nog mee telefoneren. Om maar te zeggen: dat toestel kost 600 euro wat zoveel is als een iPhone en ik vind dat eigenlijk belachelijk veel geld voor een GSM.

Nu, de vorige Google Phone, de Nexus S, wordt ook nog altijd verkocht. Die is nog maar goed een jaar op de markt en je kan er evenveel mee als dat ander toestel. Tegen de helft van de prijs. Wat nog altijd vrij veel geld is. Een aantal collega’s hebben zo’n Nexus en zijn daar bijzonder content van. Alle technische argumenten daar gelaten bleek dat ik met een aanschaf op budget meer dan waarschijnlijk vrij snel terug gefrustreerd zou rondlopen. En dus heb ik van mijn hart een steen gemaakt en mijn spaarvarken met een dubbelloops te lijf gegaan. Christmas came early this year!

Ondertussen loop ik al goed een week rond met mijn nieuwe aanwinst. En tevreden dat ik ben! Ik neem namelijk nogal wat foto’s met mijn GSM. De camera die in dit toestel zit is dag en nacht verschil bij wat ik had. ’t Is een serieuze sprong vooruit. Dat en het ligt goed in de hand, is razendsnel, heeft een lekker groot scherm,… Ik ontzag het mij vroeger om de e-mail van’t werk te lezen of todo lijstjes te beheren op mijn telefoon als ik onderweg ben. Nu is dat best wel een aangename bezigheid geworden.

Ikke content dus. Ook al heeft het me een stukje meer gekost. Ik hoop van harte dat het ding een lang leven beschoren is.

Een dikke twee jaar oud is hij, mijn GSM. Ik denk niet dat ik ooit een beter toestel heb gehad. Mijn Hero is mijn eerste smartphone. Met Android op. Tegenwoordig Foursquare, Facebook en Twitter ik er mobiel duchtig op los

Zoals dat gaat, kreeg het toestel na een tijd geen updates meer wegens verouderd. Ik loop dus sinds een jaar met een gehackte telefoon rond om toch maar Android 2.3 te kunnen gebruiken. Maar slijtage hou je niet tegen, en sinds een maand of drie vertoont mijn telefoon echt kuren. Om te beginnen is hij niet zomaar traag, maar trrrraaaagggg. Als in: start een applicatie op en ga u een koffie schenken traag. Verder reageert het scherm steeds minder goed. Het toestel herstart soms spontaan. Een SMS sturen is een drama met een slecht reagerend toetsenbord en nieuwe berichtjes komen geluideloos toe ook al staat het volume op 10.

En dus moet ik met spijt in het hart toegeven: mijn Hero is industriële archeologie geworden en hoort uit zijn lijden te worden verlost.

Ik ga dus een nieuwe GSM moeten kopen. Niet dat ik nog eens ik-weet-niet-hoeveel-geld aan een slimme ‘foon wil geven. Twee jaar later ben ik nog altijd van mening dat een iPhone belachelijk veel geld kost. En de Samsung Galaxy Nexus, de rechtstreekse concurrent, kost eveneens waanzinnig veel. Maar een Android toestel wordt het sowieso. Ik denk prijsklasse 200 euro. De waarheid is immers dat een moderne smartphone goed twee jaar mee gaat. Het ding mag dan op zich al niet kapot gaan, je moet de software wel regelmatig een update geven. Het zijn ondertussen immers kleine computers. En die software, tjah, die durft na een tijdje wel erg veeleisend te worden. En dan moet je kiezen. Voor een bescheiden gadgetfreak wordt het dan wel lastig om compromissen te sluiten. Tenzij over de prijs.

Mogelijke deelnemers:

De San Fransisco ofte ZTE Blade die bij Mobistar als zoete broodjes over de toog gaan. Kameraad A. heeft er eentje sinds de zomer. Geweldig toestelletje, heel content van. Maar ondertussen schijnt er al weer een opvolger in aankomst te zijn.

Dan is er de Samsung Galaxy Gio. We kochten die vorige maand voor huisbaas J. zijn dertigste. Hij is er eveneens heel content mee. Een heel degelijk toestel voor een eerlijke prijs.

Maar mijn voorkeur gaat uit naar de Huawei IDEOS X5. Die is een stuk krachtiger dan de Gio. CoolBlue verkocht die tot vorige week. Maar toen ik hem vandaag wilde bestellen bleek hij “Niet meer leverbaar” te zijn. Bummer! Ik heb een vriendelijk mailtje gestuurd om te vragen of er nog toestelletjes binnen komen. Benieuwd wat het antwoord zal zijn.

Hm. Qua prijs/kwaliteit ligt het allemaal wel heel dicht bij elkaar. Als de X5 niet lange verkrijgbaar is, anders wordt het de Gio. Yep, nieuw speelgoed krijgen/kopen zo rond de feestdagen, da’s altijd leutig.