Acteerprestaties

• Jarhead: een oorlogsfilm waarin slechts één dode valt, en dan nog niet eens op het slagveld. Ik vond het best wel een goede film omdat het die andere waanzin van de moderne oorlog toont: recruten die worden opgepept om te strijden op het slagveld maar die dan eeuwen moeten wachten, niets doen en vervelen terwijl modern, intelligent wapentuig het werk opknapt. De acteerprestaties zijn niet écht om over naar huis te schrijven en het is ook niet Sam Mendes’ beste productie, maar hij blijft wel de moeite waar om eens te bekijken.
• Munich: Controversieel is wel het minste wat je kan zeggen. Reële fictie. Maar hij is overduidelijk van de hand van Spielberg. Vijf oscarnominaties? Hah! Ik vond hem eigenlijk op het pathetische af. Maar los daarvan wel goed in beeld gebracht. Over de historische correctheid van filmische reconstructies – Noblesse oblige – hou ik mij even in het midden.
• Aeon Flux: een verloren anderhalf uur. De decors steken donders goed in elkaar en er is natuurlijk superbabe Charlize “Move over Scarlett” Theron, maar daar houdt het bij op. Flinterdun verhaal. Best te vergeten en niet naar kijken.

Deze spektakelfilm vond ik wel te pruimen. Een uitgebouwde verhaallijn moet je niet verwachten, dit is louter ontspanning. De mix van veel visuele effecten en een aantal schrikmomenten maken het een eerder klassieke roetsjbaanervaring. Ook de acteerprestaties vond ik eerder matig te noemen. Als je zonder hooggespannen verwachtingen de zaal in duikt, dan kan deze moderne versie je best wel bevallen.