Sanitair

We wonen nu bijna een maand in ons nieuwe huis. Bevalt het? Zeker dat het bevalt!

Plus:

• We wonen dicht bij het station. Met de fiets sta ik er op geen tijd, maar met dit weer is het zalig wandelen onder de bomen op de Brugse Vesten. En de bus stopt hier praktisch aan de voordeur.
• Ons terras. Een kleine maar zeer fijne en gezellige koer. En nu we niet meer van door een waskot moeten om buiten te kunnen, nodigt het gewoon uit om elke avond buiten te eten.
• Een vaatwasmachine en warm water in de keuken. Pakweg de laatste 10 plus jaar deed ik de vaat met de hand. Elke avond. Je mag stellen dat ik goed gerodeerd ben. Maar in het laatste jaar in Oostkamp was de keuken zo uitgeleefd dat ook het warme water haperde. Je vaat ’s avonds op tien minuten in een machine dumpen en warm water van de boiler onder de pompsteen? Da’s een luxe waar ik elke dag gelukkig van kan worden.
• Een gezellige living met veel daglicht. Want dat was er totaal niet in op ons vorige adres.
• Een garage in huis. Want de straat oversteken naar de garagebox in putje winter om kerstspullen te halen, of om je fiets te nemen, da’s allesbehalve praktisch.
• Deftig sanitair met twee wc’s. Want eerlijk? Een toilet was eigenlijk te weinig.

Delta:

• De oven. Ai, ai, ai. Jammer genoeg heeft de thermostaat het begeven. En herstellen is niet meteen een optie. We kunnen ze wel gebruiken, maar op termijn vraagt dat een oplossing.
• De silicone dichtingen in de badkamer. Miserie! We hebben een aantal keer serieuze lekkage gehad in de garage. Gelukkig zit er daar geen plafond waardoor we direct merkten dat we een probleem hadden. Bovendien kussen we onze pollekes dat het niet lekte in onze vers geschilderde gang en living. We hebben wat gebibberd, maar het lijkt er op dat het aan slecht afgekitte badranden lag. Vanmorgen hebben we nog een laatste ingreep gedaan. Hopelijk lost dat ons probleem op.
• Tik… tik… tik… Enkele weken lang tikte het in de afvoer van de dampkap. Om gek van te worden. Vorig weekend besloot ik op het dak te klimmen. Bleek dat een loshangende klep in de plastic afdichting aan de gevel de dader was.
• De kookplaat. Kan de kat die niet aanzetten wanneer ze er over loopt? We waren onszelf de vraag nog maar luidop aan het stellen toen die met een luide “PIEP” werd beantwoord. Ja, dus. We moeten dus een afdekplaat aanschaffen.

Missen we Oostkamp? Eigenlijk feitelijk niet, neen. Het is natuurlijk wat wennen, zo’n nieuw huis. We zijn bovenal zeer content dat we hier mogen wonen.

De laatste week was een rollercoaster. Tot er een oplossing werd gevonden moest ik de watertoevoer naar mijn appartement afsluiten. In de gang is er een kast met tellers en een paar grote draaiknoppen waarmee ik dat gemakkelijk kan controleren. En dus zat ik meteen ook zonder sanitair. Niet erg praktisch. En dus bracht ik het weekend bdoor bij mijn fantastisch lief, de rest van de werkweek bij mijn ouders.

Maandag betraden de loodgieter en de syndicus het strijdtoneel om allerlei vaststellingen te doen en papieren te regelen. Bleek dus dat er weinig kon gedaan worden verzekeringgewijs. Iets met de blokpolis en potentiële schade aan stukken die al dan niet privatief zijn. Enfin, genoeg stof om hoe dan ook nog eens met de bank te praten. De loodgieter was dan weer slechts 80% zeker dat het aan een verwarmingspijp onder het bad lag. Om het zekere voor het onzekere te nemen besloot hij zo snel mogelijk actie te ondernemen en een offerte voor een volledig nieuwe verwarmingsinstallatie in opbouw.

Woensdag was er dan een nieuwe werkmens van dezelfde loodgietersfirma. Om zeker te zijn dat het wel degelijk lekt waar we denken dat het lekt werd de warm- en koudwatertoevoer doorgesneden en van gevoelige drukmeters voorzien. En meteen bleek dat het probleem zich niet bij de verwarming stelde zoals eerst gedacht… maar bij het koud water!

Hallelujah!

De werkmens heeft dan, met behulp van mijn vader, via een gemeenschappelijke muur met het toilet waar het bad langs de andere kant tegen steunt, met wat wrikken en vechten de oude koperen buis vervangen door een duurzaam, kunstoffen exemplaar. Bij nadere inspectie zat er een duidelijk gat in een de al even duidelijk gecorrodeerde koperen buis.

Na de vervanging leek het euvel verholpen te zijn.

Zonder dat er zich allerlei doemscenario’s voltrokken zoals boren, kappen, badkamers uitkloppen en wat nog.

Nog eens hallelujah!

Ik mag dus mijn pollekens kussen dat ik er vanaf ga komen met een dure loodgietersfactuur die slechts met witte peper zal bestrooid zijn in plaats van met een aftreksel van de Naga Bhut Jolokia.