Rampenfilm

Vakantie, dat is ook Netflix afschuimen. Ik heb dit weekend ineens La Palma gebingewatched. Deze vierdelige Noorse serie neemt je mee naar het gelijknamige eiland in de Canarische Eilanden. We volgen er afwiselend een Noors gezin op vakantie en een Noorse onderzoekster die doctoreert aan het lokale vulkanologische instituut. De echte hoofdrol draag de Cumbra Vieja vulkaan. Die staat op uitbarsten waardoor het halve eiland in de Atlantische oceaan dreigt te glijden. Een megatsunami zou een globale catastrofe zijn.

La Palma tikt netjes alle vakjes af van wat een rampenfilm of -serie moet hebben. Race tegen de tijd? Check. Experts die niet worden geloofd? Check. Personages die op cruciale momenten, foute keuzes maken? Check. Een flinke dosis special effects? Check. Het is allemaal nogal voorspelbaar. Gelukkig hebben de screenwriters hun opperste best gedaan om de dialogen niet al te houterig te laten overkomen. En ook de Noorse acteurs leveren een meer dan behoorlijke prestatie af. Op sommige momenten dreigt de spanning wat weg te ebben, en maakten de schrijvers wel heel bizarre keuzes om de verhaallijn lopende te houden.

Gelukkig staat daar tegenover dat La Palma door de band genomen een ongecompliceerde, leuke rollercoaster is. Nooit had ik het gevoel niet naar de volgende episode te willen kijken. La Palma hoefde ook niet langer te zijn dan vier delen. Dat is net lang genoeg om de aandacht vast te houden, en de voornaamste verhaallijnen af te werken. Best dus de moeite waard voor wie in de kerstvakantie nog op zoek is naar kijkvoer.

Ah! Een rampenfilm op 2Be. Zo’n b-film met nobele onbekenden die veels te lang duurt. Iets met de maan die op de aarde gaat botsen. Dat doet mij denken aan de raad van Frank Deboosere enkele dagen geleden: Als er een asteroïde dreigt te botsten, ga rustig zitten en trekt dan nog eens een pintje open want daarna is het gedaan. Gouden raad voorwaar!