Katten

Van een kat zeggen ze soms: je woont er mee samen, maar het is niet “jouw dier”. Katten zijn nogal eigenwijs, en onze Britse Korthaar is daar een toonbeeld van. Ze is geen pakkebeest. Ze komt niet gezellig op de schoot liggen en ze laat zich niet graag aanhalen. Ze zoekt ons gezelschap wel op, maar het is dan wel om vanop respectabele afstand ons doen en laten te bestuderen. Niet dat ze niet lief is, maar ’t is op haar manier.

Een tijd geleden was er een nestje kittens bij kennissen. Louise en haar vriendinnetjes brachten een bezoekje en waren meteen verkocht. “Oooh! Dat grijsje is superlief!! Ooooh! Hoe schattig, dat zwartje!” U begrijpt wel. “Waarom ook niet?”, dachten wij, “Een kitten kan je van jongsaf opkweken.” We hakten de knoop door en sinds vrijdagavond racet er hier een klein, grijs pluizebolletje doorheen de woonkamer.

Welkom Molly!

En zo trok zaterdag een nieuwe bewoner ons appartement.

We zijn allebei kattenmensen, maar we hebben de boot lang af gehouden. In huisdier zit het woord huis en we hielden de jongste altijd voor dat een appartement geen huis is. Expectation management and all that. Maar we wisten allebei wel dat we eerder vroeg dan laat toch wel een beest in huis zouden halen.

Haar baasjes konden niet langer voor haar zorgen wegens allergische toestanden. In december lanceerden ze een eerste oproep. We hielden ons beschikbaar maar de zaak ging toen niet door. Uiteindelijk bleek deze week dat er toch actie moest worden ondernomen. En zo stapte Mabelle, de Britse korthaar, gisterenmorgen uit haar kooitje in onze living.

Ondertussen zijn we goed een dag verder en wordt hier duchtig verkend. Overal op springen, alles besnuffelen, geurtjes verspreiden,… We dachten dat ze zich nauwelijks zou vertonen, maar ze loopt hier ondertussen rond alsof de boel al helemaal van haar is. Het voetbankje dat bij mijn Pöang hoort, werd al opgeëist als favo ligplaatsje, elk geluid op straat is reden om aan het raam te staren en ze volgt ons overal zonder ons uit het oog te verliezen.

Benieuwd hoe ze het de komende weken zal doen.

Zei @TurboGrandma:

I want to be successful enough to view someone with the same arrogant superiority my cat does while I clean his litter box.

Yep. Niet dat ik zelf een kat heb. Maar die bij mijn ouders hebben daar zo ondertussen een kunstvorm van gemaakt. ’t Blijven geniale beesten.

Katten zijn leuke beesten. Dat zal je mij nooit horen ontkennen aangezien we hier zelf een vijftal exemplaren hebben rondlopen. Op het Internet vind je een massa sites over katten en hun baasjes. Geen is echter zo origineel als deze Stuffonmycat.com. Een briljante geest vond het leuk om zijn poezebeest te fotograferen met een aantal attributen. Hij maakte er een blog rond en vroeg mensen hun foto’s op te sturen. Gevolg: een hilarische blog die op korte tijd heel populair werd!