<?xml version="1.0" encoding="utf-8" standalone="yes"?>
<rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">
  <channel>
    <title>Zelfcensuur on Netsensei</title>
    <link>https://www.netsensei.be/tags/zelfcensuur/</link>
    <description>Recent content in Zelfcensuur on Netsensei</description>
    <generator>Hugo -- gohugo.io</generator>
    <language>nl-NL</language>
    <managingEditor>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</managingEditor>
    <webMaster>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</webMaster>
    <lastBuildDate>Thu, 12 Apr 2007 19:14:38 +0000</lastBuildDate><atom:link href="https://www.netsensei.be/tags/zelfcensuur/index.xml" rel="self" type="application/rss+xml" />
    <item>
      <title>Uw bakkes!</title>
      <link>https://www.netsensei.be/2007/04/12/uw-bakkes/</link>
      <pubDate>Thu, 12 Apr 2007 19:14:38 +0000</pubDate>
      <author>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</author>
      <guid>https://www.netsensei.be/2007/04/12/uw-bakkes/</guid>
      <description>&lt;p&gt;Twitter is een succesverhaal. Zoveel is duidelijk. En na dik een dag of twee
twitteren moet ik zeggen dat het mij best wel bevalt. Alleen, hou er rekening
mee dat ook Google een grote fan is van Twitter. Peter &lt;a href=&#34;http://blog.forret.com/2007/04/twitter-watch-your-mouth/&#34;&gt;demonstreert&lt;/a&gt; dit
even.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Ik heb gelijk mijn account op ‘protected’ gezet om het Google wat
moeilijker te maken. Maar zoals ik al zei: een portie zelfcensuur kan natuurlijk
nooit kwaad. De gouden regel is altijd al geweest: what’s been shared on
the web, stays on the web.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Twitter is een razendsnel medium, bijna een beetje zoals IRC. In tegenstelling
tot een blog gaat de gemiddelde Twitteraar nog minder tijd nemen om na te denken
wat hij/zij schrijft. 160 karakters per boodschap is bovendien niet zo heel
veel. Maar een Twitterboodschap is wel hetzelfde als een sms: gemakkelijk uit
context te trekken en voor ruime interpretatie vatbaar. Alleen beperkt de impact
zich niet tot je relatie met die ene ontvanger, maar met een volledige groep die
het berichtje toevallig ontving én toevallige googlende surfers.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Wat leert ons dit? Dat je gewoon goed moet opletten wat je op Twitter zegt. Meer
nog, wannéér je het zegt. Je gooit immers je leven gewoon op het net. Stel dat
ik, als recruiter, een actieve Twitteraar – neem nu &lt;a href=&#34;http://www.eskimokaka.be&#34;&gt;Nicodemus&lt;/a&gt; –
een tijdje in het oog houd of in zijn archieven snuister, en ik merk dat de mens
elke dag pas om 10 uur opstaat met de melding ‘die laatste whisky was er
gisteren teveel aan’ en om 14 uur al klaagt over zijn werk, tjah,…
echt een goede indruk laat dat nu ook niet na.&lt;/p&gt;
</description>
    </item>
    
  </channel>
</rss>