<?xml version="1.0" encoding="utf-8" standalone="yes"?>
<rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">
  <channel>
    <title>Zand on Netsensei</title>
    <link>https://www.netsensei.be/tags/zand/</link>
    <description>Recent content in Zand on Netsensei</description>
    <generator>Hugo -- gohugo.io</generator>
    <language>nl-NL</language>
    <managingEditor>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</managingEditor>
    <webMaster>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</webMaster>
    <lastBuildDate>Wed, 27 Feb 2008 20:40:52 +0000</lastBuildDate><atom:link href="https://www.netsensei.be/tags/zand/index.xml" rel="self" type="application/rss+xml" />
    <item>
      <title>Mijn hoofd</title>
      <link>https://www.netsensei.be/2008/02/27/mijn-hoofd/</link>
      <pubDate>Wed, 27 Feb 2008 20:40:52 +0000</pubDate>
      <author>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</author>
      <guid>https://www.netsensei.be/2008/02/27/mijn-hoofd/</guid>
      <description>&lt;p&gt;Soms, voornamelijk vroeger, zoals op school, was mijn hoofd als een blok
graniet. Als kennis eenmaal in mijn hersenen gebeiteld staat, dan valt het niet
al te gemakkelijk mee die zomaar te wissen. Het is dan ook écht plezierig om te
kunnen spelen met wat in mijn hoofd zit. Alleen, net als het beitelen in graniet
stevig wat moeite vraagt, kost leren mij vaak veel bloed, zweet en tranen.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Soms, voornamelijk nu, is mijn hoofd dan weer gelijk een zandstrand. Teksten
lezen, de essentie distilleren en opslaan in mijn korte termijn geheugen. Een
nuttige eigenschap in een wereld waar informatie koning is. Wat je in zand
schrijft, verdwijnt echter al snel zodra de zee erover is gegaan. Kennis lijk ik
dan zo weer te verliezen omdat al die andere informatie er zo wordt
overgeschreven. En het verhaal dat ik dan breng met wat mij nog rest,
tjah,…&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Mijn hoofd, hé…&lt;/p&gt;
</description>
    </item>
    
  </channel>
</rss>