<?xml version="1.0" encoding="utf-8" standalone="yes"?>
<rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">
  <channel>
    <title>Wikileaks on Netsensei</title>
    <link>https://www.netsensei.be/tags/wikileaks/</link>
    <description>Recent content in Wikileaks on Netsensei</description>
    <generator>Hugo -- gohugo.io</generator>
    <language>nl-NL</language>
    <managingEditor>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</managingEditor>
    <webMaster>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</webMaster>
    <lastBuildDate>Sun, 12 Dec 2010 14:34:10 +0000</lastBuildDate><atom:link href="https://www.netsensei.be/tags/wikileaks/index.xml" rel="self" type="application/rss+xml" />
    <item>
      <title>Wikileaks</title>
      <link>https://www.netsensei.be/2010/12/12/wikileaks/</link>
      <pubDate>Sun, 12 Dec 2010 14:34:10 +0000</pubDate>
      <author>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</author>
      <guid>https://www.netsensei.be/2010/12/12/wikileaks/</guid>
      <description>&lt;p&gt;De laatste weken waren op zijn zachtst interessant te noemen. Wikileaks zette
zo’n beetje het internet op zijn kop. En ook ik ben op het werk en aan de
toog al een paar keer de discussie aangegaan.  Tjah, het laat immers niet
echt onberoerd.  Maar wat denk ik er nu eigenlijk van?&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Wel, vanmorgen was er een bijzonder &lt;a href=&#34;http://www.deredactie.be/permalink/1.923317&#34;&gt;interessant debat in de Zevende Dag&lt;/a&gt;. Er
werden daar zeer interessante gedachten gewisseld door o.a. ambassadeur Howard
Gutman en minster BuZa Steven Van Ackere. Ik zit op dezelfde lijn als hen: het
concept wikileaks is op zich geen slecht idee, maar wat er op straat ligt, daar
kan je nogal wat bedenkingen bij maken.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;In de eerste plaats schaadt dit diplomatieke betrekkingen. Vertrouwen en
openheid müss sein, maar ook vertrouwelijkheid. Diplomaten horen nu eenmaal in
alle discretie hun eerlijke mening te kunnen delen tegenover de entiteiten die
ze vertegenwoordigen.  Hoe zijn we immers zelf? Of nu onszelf, onze
werkgever, een vereniging,… vertegenwoordigen, afhankelijk van de belangen
laten we naar andere niet het achterste van onze tong zien. Tenzij in alle
vertrouwen. Zo gaat het ook op supranationaal niveau. Dergelijke interne keuken
zomaar als een “leak” naar buiten brengen en dan beweren dat
regeringen de “waarheid” toedekken, lijkt me op zijn minst een
foutief beeld te scheppen van hoe diplomatie echt werkt.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Erger is dat in die documenten dingen staan die hoe dan ook de aandacht van
dissidenten en terroristen kunnen trekken. Personen die opeens aan dossiers
kunnen worden gekoppeld, doelwitten die tot voorheen niet echt op waarde werden
geschat,… Maar ook klokkeluiders die bepaalde praktijken in alle discretie
aankaarten en daarvoor de nodige bescherming kregen. Als het niet direct is, dan
wel onrechtstreeks zijn mensenlevens in gevaar gebracht. Potentiële informanten
durven interessante tips nu immers niet meer te delen uit angst dat de verslagen
worden gelekt. Wat zeker is, dan is het wel dat wikileaks het leven van
intelligentiediensten opeens een stuk moeilijker heeft gemaakt.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Verdient Wikileaks al die kritiek? Wat het had moeten doen was de documenten
grondig screenen door grondig samen te werken met mediaspecialisten. Zomaar
300.000 documenten ongefilterd op straat gooien is vragen om bepaalde informatie
volledig uit context te trekken of ze volledig verdraaid kunnen worden. Denk
maar aan de filmpjes van de operatoren die gronddoelwitten in Irak uitschakelen
en daarbij hun ongezouten commentaar geven. Is het gedrag van de betrokken
militairen schandalig? Ja en zonder meer goed te praten. Valt ze te begrijpen?
Even zeker.  Wij bekijken de filmpjes geschokt vanuit onze luie zetel als
weldenkende burgers. Militairen leven, denken en werken vanuit een andere
context: die van de oorlog. Het is  heel makkelijk om te zeggen dat
inviduele soldaten zelf kunnen weigeren. Ik denk dat dat heel moeilijk is in een
militaire context van pikordes en hierarchieën waar plicht voor alles gaat.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Het gevoel dat Julian Assange mij geeft is dat hij als een moderne Robin Hood te
werk is gegaan. Dat spreekt enorm aan bij bepaalde doelgroepen in deze onzekere
tijden. Denk maar aan jongeren, dissidenten, hackers,… Groepen die een
zekere vorm van – al dan niet gezond – wantrouwen hebben tegenover
overheden. Een WikiLeaks is zo’n beetje de katalysator om hen in overdrive
te laten gaan. Wikileaks en Assange zijn voor hen nu symbolen waarvan individuen
niet noodzakelijk goed weten waarvoor ze staan. Denk maar aan het legertje
hackers van het losse Anonymous verbond dat nu een cyberoorlog voert tegenover
bedrijven zoals Mastercard of Paypal. Zij doen dat vanuit de gedachte dat ze
goed doen door bedrijven aan te pakken die samenwerken met een, naar hun gevoel,
vijandige overheid. In werkelijkheid richten ze in de eerste plaats economische
schade aan: handelaars die juist op PayPal of Mastercard betrouwen voor hun
inkomen komen onbedoeld in de vuurlijn te liggen. Lijkt me dat dat niet de
bedoeling van Assange kon geweest zijn.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;‘Tuurlijk hoort openheid tegenover het brede publiek. Maar lijkt me dat
Wikileaks zijn doel eerder voorbij geschoten is. In die zin heb ik er ook wel
wat moeite mee dat andere entiteiten zonder meer mirrors opzetten van Wikileaks.
Ik hoop dat ze zich goed bewust zijn van de gevolgen die hun keuze kan hebben op
langere termijn.&lt;/p&gt;
</description>
    </item>
    
  </channel>
</rss>