Byebye les vacances

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Wed, 08 Jan 2014 17:10:19 +0000

Maandagmorgen werd ik terug gewekt tot de harde realiteit van de Werkmens. Gedaan met lang uitslapen. Terug op tijd er uit en mee op de cadans van het openbaar vervoer, de Google Calendar en de timesheets. Het doet pijn om de vrijheid terug te moeten inleveren, en toch ben ik ook wel blij terug aan de slag te kunnen. Er ligt genoeg op de plank om het jaar goed mee in te zetten.

Tegelijk vind ik zo’n vakantie enorm noodzakelijk. Tussen de laatste aaneengesloten 2 weken vrij zijn en deze zaten 4 maanden. De volgende langere time off zal pas voor de zomervakantie zijn. Niet geheel toevallig publiceerden de mensen van 37 Signals vandaag Healthy Benefits for the Long Haul. Lees maar even wat ze allemaal naast het loonzakje krijgen qua vakantietijd. Bovendien wordt elke werknemer om de 3 jaar een maand op sabbatical gestuurd. Ongezien. En zeker ongehoord in de Verenigde Staten. Het hoger management heeft dan ook duidelijk begrepen waar de klepel hangt.

Instead we focus on benefits that get people out of the office as much as possible. 37signals is in it for the long term, and we designed our benefits system to reflect that. One of the absolute keys to going the distance, and not burning out in the process, is going at a sustainable pace.

In België mogen we niet klagen over vakantie. Door de band genomen zijn er genoeg modaliteiten: voor elk wat wils. En als ik de koppen mag geloven is een burn-out of een depressie dé hedendaagse gesel van het werkvolk.

Hoe kan dat?

Werkgevers beweren dat werknemers teveel hooi op hun vork nemen. Werknemers klagen van stress op het werk en alles wat daarbij hoort. Eerlijk gezegd geloof ik dat alleman en niemand gelijk heeft. Dat er niet één aha-oorzaak is. De wereld bestaat gewoon uit heel veel we-moeten-x-of-y. Het is maar hoe we ermee omgaan. We zijn geen supermensen die alles tegelijk kunnen. We worden al eens geconfronteerd met tegenslagen. En het idee dat we het leven kunnen plannen, dat heb ik ook al lang laten varen. Neemt niet weg dat we slim kunnen omgaan met onze tijd. Austin Kleon schreef voor het nieuwe jaar een fantastisch artikel getiteld Something small, every day. En daarin schrijft hij:

Don’t say you don’t have enough time. We’re all busy, but we all get 24 hours a day. People often ask me, “How do you find the time for the work?” And I answer, “I look for it.” You find time the same place you find spare change: in the nooks and crannies. You find it in the cracks between the big stuff—your commute, your lunch break, the few hours after your kids go to bed. You might have to miss an episode of your favorite TV show, you might have to miss an hour of sleep, but you can find the time to work if you look for it.

Wat hij eigenlijk wil zeggen: wees gewoon slim met de tijd die je toebedeeld krijgt. Er zal ongetwijfeld, tot ieders frustratie, tijd verloren gaan, maar als je goed zoekt, vind je elke dag wel een gaatje waarin je jezelf kan ontplooien.

Neemt niet weg dat vakantie noodzakelijk is. Omdat we juist dan even de tijd hebben om afstand te nemen van alle “moetens” in ons leven zodat we nadien met een frisse blik kunnen terug keren.

Het nieuwe jong

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Mon, 08 Aug 2011 16:22:06 +0000

Nog heel even en ik heb drie decades gevuld. Jawel. Donderdag word ik er dertig. Dit weekend vierden wel al de dertig van K. en straks is het dan mijn beurt.

Als uw leeftijd begint met een drie en meer dan een cijfer telt, dan wordt het weer een stukje moeilijker om te zeggen dat je een jongere bent. Laten we zeggen dat ik het er redelijk moeilijk mee heb gehad.

Maar eigenlijk is ook dat relatief.

Onlangs werd mijn grootvader 89. Da’s een indrukwekkend getal. Da’s zo goed als drie keer dertig. Mijn grootvader loopt reeds drie keer zo lang als ik op deze planeet. Drie. Keer. En ik vond dertig worden al een kleine eeuwigheid. Niet dat ik tijd teveel heb gehad. Het gros van de eerste dertig ben je immers vooral bezig met het proberen van onder moeders’ rokken vandaan te kruipen. Maar denk je nu eens in dat je nu nog eens twee keer die tijd in-te-graal naar eigen inzicht mag gebruiken.

Geniaal!

Dan klinkt dertig opeens toch niet zo oud. ’t Is zelfs alsof ik uitkijk op een schone lei. De basisbehoeften, een diploma, een job en een woonst, zijn zo goed als gearriveerd. En ik heb dertig jaren gehad om uit te leren. Tijd dus om eindelijk te genieten van de vrijheid. Ik zal het maar het “nieuwe jong” noemen.

En dus wordt het donderdag niet het pessimistische gedoe waar ik eerder voor vreesde. Ik kijk er zelfs wat naar uit. ’t Is dat mijn verjaardagstaart alleen maar groter gaat moeten worden om al die kaarsjes op te krijgen. What’s not to like?

Vrijheid on Netsensei

Byebye les vacances

Het nieuwe jong