<?xml version="1.0" encoding="utf-8" standalone="yes"?>
<rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">
  <channel>
    <title>Stuur on Netsensei</title>
    <link>https://www.netsensei.be/tags/stuur/</link>
    <description>Recent content in Stuur on Netsensei</description>
    <generator>Hugo -- gohugo.io</generator>
    <language>nl-NL</language>
    <managingEditor>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</managingEditor>
    <webMaster>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</webMaster>
    <lastBuildDate>Sat, 08 Jun 2013 11:32:19 +0000</lastBuildDate><atom:link href="https://www.netsensei.be/tags/stuur/index.xml" rel="self" type="application/rss+xml" />
    <item>
      <title>Autorijles</title>
      <link>https://www.netsensei.be/2013/06/08/autorijles-2/</link>
      <pubDate>Sat, 08 Jun 2013 11:32:19 +0000</pubDate>
      <author>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</author>
      <guid>https://www.netsensei.be/2013/06/08/autorijles-2/</guid>
      <description>&lt;p&gt;“Verdeel de rijbaan in twee gelijke delen. Zorg dat je rechterbeen bijna
op de helft zit.”, zei de instructeur. Ik probeer de auto goed op koers te
houden terwijl de betonnen blokken gevaarlijk dicht voorbij sjeesden. “Op
tijd remmen. Niet op de koppeling duwen! Vertragen op de motor!”. Op
semi-automatische piloot doe ik mijn best om de stroom van informatie te
verwerken terwijl ik in de verte de haaientanden zie opdoemen. Here goes
nothing. Ik probeer in te schatten wanneer ik op de rem mag staan. Ik voel hoe
de rijinstructeur met de hulppedalen bijstuurde. De auto bolt bijna tot
stilstand. Ik laat de koppeling voorzichtig slippen maar op dat moment
verschijnt een monovolume van achter het heuveltje. Stoppen of doorrijden? Help!
Even lijk ik alles te vergeten te zijn. Ik ga op de rem staan. Ai! Had ik niet
mogen doen want al snel bleek de tegenligger een andere rijrichting in te slaan.
“Niet erg, maar je had wel moeten door rijden. Je achterligger had er
misschien niet op gerekend dat je op de rem zou staan.”, vermaant de
instructeur. Ik laat de koppeling terug komen… en dan slaat de motor af.
Ik vloek even binnensmonds. Vergeten terug te schakelen naar eerste. Niet
panikeren. De instructeur noteert iets terwijl ik de wagen terug start. Ik kijk
expliciet in alle spiegels, links en rechts. Geen verkeer? Geen fietsers? Geen
voetgangers? Voorzichtig tuf ik de rotonde op. Pinkers aan, nog eens over mijn
schouder kijken en dan kort afdraaien. Dat lukt niet helemaal. De instructeur
trekt even aan mijn stuur. Ik beland net niet in het rijvak van de tegenliggers.
Ik blaas even uit terwijl ik voorzichtig de zone 30 in rijdt. Oef. Even trager.
Dat geeft me meer tijd om te leren anticiperen, mij omgeving te scannen en greep
te krijgen op het gedrag van het gevaarte dat ik bestuur.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Vier uur rijles heb ik achter de rug. Nog zestien te gaan…&lt;/p&gt;
</description>
    </item>
    
    <item>
      <title>Auto</title>
      <link>https://www.netsensei.be/2005/10/06/auto/</link>
      <pubDate>Thu, 06 Oct 2005 10:56:00 +0000</pubDate>
      <author>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</author>
      <guid>https://www.netsensei.be/2005/10/06/auto/</guid>
      <description>&lt;p&gt;Autorijden heeft blijkbaar veel weg van piano- of orgelspelen. Je moet tegelijk
verschillende dingen met je handen doen om het zaakje rijdende te houden én in
de juiste richting te laten gaan. Dat heb ik gisteren mogen ondervinden.
Kameraad Webster reed mij richting verlaten bedrijfsterreinen van de &lt;a href=&#34;http://www.gva.be&#34; title=&#34;&#34;&gt;GvA&lt;/a&gt;.
Daar liet hij mij plaats nemen achter het stuur. Eindelijk werden mij de
geheimen van de ontkoppeling geopenbaard!&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;En dan was het moment eindelijk daar. Ontkoppeling ingeduwd, in neutraal,
handrem af, in eerste zetten en dan langzaam de ontkoppeling lossen. Daar gingen
we dan – weliswaar met een slakkegang – vooruit. Met Matthias achter
het stuur! Blijkbaar is het starten op ontkoppeling niet zo eenvoudig want na
enkele keren stilgevallen te zijn kreeg het min of meer onder de knie.
Uiteindelijk kwamen we zo ver om: bochten te nemen, remmen, rijden in derde
versnelling door zoetjes aan het gaspedaal in te duwen en – uiteraard
– gewoon stoppen en de auto uitzetten. Volgende stap: autorijschool
volgen.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;&lt;em&gt;Which should be nice!&lt;/em&gt;&lt;/p&gt;
</description>
    </item>
    
  </channel>
</rss>