Rock on Netsensei

#rw11

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Mon, 04 Jul 2011 19:35:13 +0000

Ewel, ’t zit er weer op, Rock Werchter Tweeduusdelf. Weliswaar heb ik maar een vierde meegemaakt, maar ik heb niet het gevoel dat ik iets gemist heb van de sfeer op de weide. Het weer zat goed, het programma zat goed en de sfeer zat goed.

Zondagmorgen ben ik een uurtje later dan gepland aangezet. Blame the cocktails. Een wat uitgelopen verjaardagsfeestje was de eerste aanslag op mijn lijf. Maar dat mocht de pret niet onderdrukken. Aftrappen deden we met The Vaccines. Londense indypop met snedig gitaarwerk van de bovenste plank. Vooralsnog onbekend maar hun “Post break-up sex” deed de Marquee een eerste keer ontploffen. Het tempo zat er goed in. De présence, daar zullen ze nog wat op moeten oefenen. Eentje om in het oog te houden.

Met de zon in het zenit werd het ook dit jaar weer bakken. De hete, opzwepende sound van Kasabian is dan ook de geknipte verwelkoming aan de hellepoort. Tom Meighan en zijn getrouwen zullen ook op zondag niet rusten om onschuldige zieltjes te ontzien. “Bring your daughter to the slaughter!” liet weinig aan de twijfel over. Ze mogen in Engeland en de States op gelijke hoogte staan met Kings of Leon, braaf zijn ze allerminst. Een felgesmaakt optreden van de bovenste plank.

Tijd voor een rustpauze? Welnee, Brandon Flowers was voor mij het hoogtepunt van deze editie. The Killers mogen dan wel even uitblazen, maar met Mr. Brightside, Jenny was a friend of mine en Read my mind haalden we fijne herinneringen op aan die vorige passage enkele jaren geleden. Deze set was doorspekt met stevige rock die doet denken aan de sixties. Even groeide het gemis aan vetkuiven, maar dat werd al snel weer weggespoeld door de energie die zich vooraan ontplooide. Flowers is en blijft charmeur eersteklas. De bakvisjes op de eerste rij vielen bij bosjes in katzwijm.

Met Nick Cave en Grinderman op de achtergrond probeerden we even te chillen. We faalden schroomlijk. Cave is en blijft een veelzijdig artiest die niet bang is om terug te keren naar de basics. Met grinderman leek hij net de god Vulcanus die in zijn smidse staal smeed. De gitaar is zijn aambeeld, zijn de hand hamer en snoeiharde akkoorden zetten als gensters de wei in vuur en vlam. Het mag dan wel rock zijn, Grinderman is stevig verankerd in de blues. We blijven nagenieten van het heerlijke Heathen Child.

Al snel werd het podium geruimd voor de hellehonden van Iron Maiden. Cohorten fans in zwarte hoodies en stevige combats traden aan om hulde te brengen aan hun helden. Dat leger bestond letterlijk uit vaders en zonen. Iron Maiden gaat dan ook reeds dertig jaar mee en geeft vooralsnog geen tekenen van enige metaalmoeheid. De twee uur durende set bevatte niet alleen hits maar ook nieuw werk. Het zal sater Bruce Dickinson wel worst wezen dat de show zo over de top is – ik kreeg alvast de slappe lach toen de ondertussen beruchte Eddie, het doodshoofd met rode spots als ogen, de Main Stage vulde. Voor de fans werd het een memorabele doortocht. Persoonlijk bevestigt het mijn vermoeden dat epische dichten over duisternis op heavy metal zijn niet mijn ding.

Na de disciplinaire zweep van Maiden volgde de ontlading en de aanloop naar de Peas met de canadees A-Trak. Tot achteraan werd er duchtig gedanst op de toegankelijke clubby bliepjes en scratches van de ene helft van het Duck Sauce duo. Heads will rolls van de Yeah Yeah Yeah’s en natuurlijk Barbra Streisand mochten niet ontbreken.

Ondertussen smikkelden we nog een laatste bord pasta en dronken we onze laatste pintjes – die bonnetjes moésten op – waarna we met voldaan gevoel huiswaarts keerden.

De Peas lieten we deze keer aan ons voorbij gaan. Het blijft een raadsel waarom de oppermeister Herman deze clowns blijft uitnodigen. Niettegenstaande er een publiek voor is kunnen we de onevenwichtige platte pop maar matig appreciëren. De recensies vandaag bevestigden wat we al vermoedden: dat het geen slecht idee was om dit jaar wat vroeger te vertrekken.

Voorwaar, een geslaagde editie.

Comma Rocks

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Sat, 17 Apr 2010 13:53:32 +0000

Van de nood maakten we een deugd en dus trock ik gisteren richting closing night van Comma Rocks 2010. Namen de handschoen op gisterenavond: Roan Inish, Maria isn’t a virgin anymore en Some say yes, some do less.

De verslaggever van Moon Art Gallery geeft over de hele lengte mijn mening weer: een gigantisch geslaagde avond met oude bekenden in hun betere doen, en stevig gitaarwerk. Niet voor de gevoelige oortjes!

Red Rock Rally

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Sat, 03 May 2008 10:19:02 +0000

Ook ik was op Red Rock Rally 2008. Uiteraard voor Bruggelink waar uw alras een verslag mag verwachten. Uiteraard had ik mijn camera bij en het geluk om een perskaart met frontstage access te krijgen (met dank aan Bjorn!). Aangezien ik met een ruime oogst ben terug thuis gekomen heb ik nog niet veel kunnen verwerken. Hier alvast een willekeurige selectie:

Meer van dattum bij Maarten!

Editors

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Sun, 24 Feb 2008 11:07:35 +0000

Tjah, weer eens een verlate Tubeday. Daar mag ik nu eens geen gewoonte van beginnen maken. In ieder geval serveer ik jullie deze week: Editors met Smokers outside the hospital doors. Jullie kennen hen ongetwijfeld vooral van An end has a start. Ik heb ondertussen hun album in huis gehaald. Een andere aanrader. En ja, ze komen ook naar Rock Werchter.

Werchter

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Sat, 16 Feb 2008 20:03:22 +0000

De eerste namen op de affiche van Rock Werchter 2008 zijn bekend. KT Tunstall, Digitalism en Roisin Murphy! En, oeh, Beirut! Here, piggy, piggy, piggy… waar heb ik mijn slagersmes ook weer gelaten? Er moet nog maar eens een spaarvarken worden geslachtofferd. Tja, die ticketprijzen, t is maar wat je er voor over hebt.

Westtalent

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Sun, 02 Dec 2007 15:12:43 +0000

Gisteren mocht ik de finale van het provinciale rockrally concours Westtalent bijwonen. Meer zelfs. Ik had een all-access pasje weten te scoren als fotograaf. En dat zorgde voor een fantastische avond.

Ik heb heel wat veelbelovende dingen gezien waaronder Jack and Jane met een aantal supermooie covers van o.a. Queens of the Stone Age en Regina Spektor, Steven H. met een kruising tussen West-Vlaamse hiphop en SOS Piet (I kid you not, een kok op het podium!), Low Vertical, Henri Prosper, Kasbar, The Future Dead en natuurlijk de ultrajonge winnaars Steak no 8. Backstage zag je dat de zenuwen gierden, maar op het podium brachten ze de meest psychedelische rock in een vlekkeloze set. En die kon het publiek fel smaken.

Afsluiter van de avond waren de jongens van QuiOui met hun intimistische elektropop. De vorige keer dat ik hen zag, speelden ze in de kleine zaal van Het Entrepot. Nu stonden ze in de grote zaal. Vraag was of hun sound hier tot hun recht zou komen. Ze waren wat gespannen maar brachten het er zeker niet slecht vanaf. Ook nu weer wisten ze het publiek mee te voeren op een fantasierijke stroom van klank. De tweede plaats hebben ze hier meer dan verdiend.

Pukkelpop

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Sun, 13 May 2007 15:37:41 +0000

Hm. Ik zie juist dat de Pukkelpop affiche bekend is gemaakt op de website. Aangezien we dit jaar niet naar Rock Werchter trekken wegens veel te duur. Hm. Even zien. Pukkelpop is Rock Werchter niet en dus ziet de line-up er toch iets anders uit. Niet dat de affiche van RW mij niet aanspreekt, maar ik heb geen boodschap aan bands die ik al meer dan één keer had gezien of die mij niet heel erg aanspreken.

Op de affiche van Pukkelpop staan dan weer een pak namen die mij weinig of niets zeggen. Dat neemt niet weg dat er geen zijn die ik best wel de moeite vind en van dicht of van ver zou willen zien (pas op voor mijn nogal ecclectische smaak!)

Groove Armada
The Smashing Pumpkins (Jeuj!)
The Streets
Low
Laurent Garnier
Enter Shikari
Radio Soulwax & 2 Many DJ’s
Fixkes (tiens…)
I’m from Barcelona (fun!)
Basement Jaxx
And many more…

Komt er nu op aan om snel tickets te bestellen zeker?