Rendier on Netsensei

Algemene mobilisatie

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Wed, 07 Dec 2005 21:59:22 +0000

Zaterdag komt er volk over de vloer. De kameraden uit de ASI tijd. Algemene mobilisatie dus. Want wat gaan we die mannen voorschotelen? Spaghetti á la Matthias & Vincent. Natuurlijk! En verder hebben we nog wel enkele ideetjes! Stef lijkt alvast volledig gewonnen. Een tafelschuimend rendier is geen goed idee. Misschien moet ik toch die leiband kopen?

Overigens haat ik honden. Of beter, de baasjes die hondenpoep niet opruimen! Zeker in deze donkere maanden. Die ondingen liggen te wachten op argeloze voorbijgangers en voor je het weet lift er eentje mee met je schoenen. Werkelijk onaangenaam! Vervuilende hondenbaasjes zouden ze een weekje hondenpoep moeten laten kuisen of zo. Kwestie van hun gevoel voor altruisme een beetje aan te scherpen.

Stef

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Wed, 16 Nov 2005 17:26:32 +0000

Stef. Ik denk dat ik mijn rendier Stef ga noemen. Toen ik het hem voorstelde bromde hij een goedkeurend “MoOose!”. Twanne gaf mij de inspiratie: een mac-moose. Waarom dan geen Stef naar Steve Jobs? Het beestje is immers al net zo eigenzinnig als zijn berucht naamgenootje. Het wordt dus Stef. “Welkom Stef!”, gooide ik hem dan maar toe terwijl ik met mijn swiffer over de planken vloer van mijn studio zeilde.

MoOoOoOse!!

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Tue, 15 Nov 2005 18:08:15 +0000

Wel, ik ben terug uit Finland. Vier dagen klappertanden en vergaderen over audiovisuele archieven even buiten Helsinki. Mooi land. De natuur mag er wezen! Veel dennenbomen en meren. Eigenlijk best wel rustgevend. Helsinki is dan weer een absolute winkelstad. Niet veel groter dan een postzegel maar elke straat meet er zich het aura van de Meir aan. Marimekko, Stockmann en meer van dat fraais. De ene winkel nog trendy-er en kleurrijker dan de andere.

Maar écht alleen ben ik niet teruggekomen. Toen ik mijn rugzak opendeed sprong daar een bruin bol met een gewei op mij af. “MoOoOoOse!!” ging het. Een rendier! En dan nog eentje dat hoogstwaarschijnlijk verwant is met dat van George! Kijk-eens-aan. “MoOoOoOose!”, bleef het rendier goedkeurend doordreunen. En voor ik het goed en wel doorhad, had ie zich gesetlled in mijn studio. Zonder ommehaal zomaar mijn laptop inpalmen!

Mailtjes sturen naar zijn familie in Het Hoge Noorden waarschijnlijk.

“MoOoOoOoOoOoOse!!”

Duidelijk een blijvertje.