<?xml version="1.0" encoding="utf-8" standalone="yes"?>
<rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">
  <channel>
    <title>Reis on Netsensei</title>
    <link>https://www.netsensei.be/tags/reis/</link>
    <description>Recent content in Reis on Netsensei</description>
    <generator>Hugo -- gohugo.io</generator>
    <language>nl-NL</language>
    <managingEditor>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</managingEditor>
    <webMaster>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</webMaster>
    <lastBuildDate>Thu, 14 Aug 2014 17:34:59 +0000</lastBuildDate><atom:link href="https://www.netsensei.be/tags/reis/index.xml" rel="self" type="application/rss+xml" />
    <item>
      <title>Gelezen</title>
      <link>https://www.netsensei.be/2014/08/14/gelezen/</link>
      <pubDate>Thu, 14 Aug 2014 17:34:59 +0000</pubDate>
      <author>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</author>
      <guid>https://www.netsensei.be/2014/08/14/gelezen/</guid>
      <description>&lt;p&gt;Er was vakantie, iets meer dan twee weken tijd, en een reis naar Italië. Als er
ooit gelegenheid zou zijn om een boekenachterstand enigszins goed te maken, dan
was dat dan. Ik hou niet echt een lijstje bij van wat ik allemaal nog zou
willen lezen, dus heb ik volgende de titels meer op goed geluk dan wat anders
gekozen.&lt;/p&gt;
&lt;h2 id=&#34;oorlog-en-terpentijn&#34;&gt;Oorlog en Terpentijn&lt;/h2&gt;

&lt;figure class=&#34;right&#34;&gt;
  &lt;img
    src=&#34;https://www.netsensei.be/2014/08/14/gelezen/oorlogterpentijn.jpeg&#34;
    alt=&#34;Oorlog en Terpentijn&#34;
    class=&#34;center&#34;
    loading=&#34;lazy&#34;
    &gt;
  &lt;figcaption class=&#34;center&#34;&gt;Oorlog en Terpentijn&lt;/figcaption&gt;
&lt;/figure&gt;

&lt;p&gt;Ik heb lang getwijfeld of ik dit boek wel wilde lezen. De recensies in de pers
en de commentaren hadden er wel eens voor kunnen zorgen dat dit lelijk
zou tegenvallen. Maar niks is minder waar. Ik heb dit boek op goed drie
dagen tijd uitgelezen.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Urbain Martien, de grootvader van Hertmans, blijft al in de eerste bladzijden in
de kleren hangen. Dit is niet louter een literair verslag over de gruwelen
aan het front, maar het levensverhaal van een kleine tragische figuur die nog
eens de dubbele pech had te leven op de verkeerde plaat en tijd. Urbain wil in
de voetsporen van zijn vader restaurateur/schilder treden, maar blijkt op
jeugdige leeftijd niet over voldoende talent te beschikken. Een armoedige jeugd
in het 19de eeuwse Gent is zijn deel. Als adolescent stapelen de frustraties
zich op, maar gevangen in de tijdsgeest kropt hij die gewoon op. Alsof dat niet
genoeg is, ontsnapt ook hij niet aan de Wereldbrand en de gevolgen van de
Spaanse Griep.  De rest van zijn leven wordt gedomineerd door vastklampen
aan een verminkt verleden.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Niettegenstaande Urbain reeds 35 jaar geleden overleden is, wist Hertmans het
verhaal van zijn grootvader terug in elkaar te puzzelen dankzij diens dagboeken,
getuigenissen en overlevering. Dit is geen fictie en dat maakt het stukken
persoonlijker.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Hoewel dit géén lichtvoetige lectuur is, zorgt Hertmans’ dichterlijke
stijl wel een zeer vlotte en intense leeservaring. Een aanrader!&lt;/p&gt;
&lt;h2 id=&#34;de-cirkel&#34;&gt;De Cirkel&lt;/h2&gt;

&lt;figure class=&#34;right&#34;&gt;
  &lt;img
    src=&#34;https://www.netsensei.be/2014/08/14/gelezen/theciricle.jpeg&#34;
    alt=&#34;The Circle&#34;
    class=&#34;center&#34;
    loading=&#34;lazy&#34;
    &gt;
  &lt;figcaption class=&#34;center&#34;&gt;The Circle&lt;/figcaption&gt;
&lt;/figure&gt;

&lt;p&gt;Ik zag de oranje rug uitsteken in het boekenrek bij de Fnac. En toen herinnerde
ik mij vaag een recensie uit de Metro. Deze thriller van Dave Eggers schetst een
dystopische nabije toekomst waar de startup cultuur en sociale media helemaal
ontsporen.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;De Cirkel is de multi-national na Facebook, Google, Twitter, etc. Het is
een moloch die de touwtjes van het Internet strak in handen heeft en de
wereldbevolking een gelikte on line ervaring geeft. Enige voorwaarde is dat je
betaalt met je persoonlijke gegevens.  Mae wordt door haar vriendin Annie
binnen geloodst op de afdeling Customer Experience. Eerst moet ze vragen van
klanten van De Cirkel beantwoorden. Niettegenstaande druk voor deze yuppie
meteen zeer hoog is, lijkt ze zich goed uit de slag te trekken. Maar
steeds verder wordt ze in een leeuwenkuil getrokken. Beetje bij beetje
breekt De Cirkel verder in, in het persoonlijke leven en de geest van Mae en bij
uitbreiding de ganse wereldbevolking. Hoe ver kunnen ze gaan vooraleer men zich
afkeert van het bedrijf? Keert men zich überhaupt ooit af eenmaal blijkt dat
iedereen leeft bij de gratie van De Cirkel? Is er zelfs nog mogelijkheid om te
ontsnappen aan het alziende oog van De Cirkel?&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Het onderwerp en de vraagstukken, daar heb ik als developer dagelijks mee te
maken. Ik heb Facebook, Twitter en andere technologieën van zeer dichtbij heel
snel, heel groot zien worden. En ook ik heb daar soms gemengde gevoelens bij.
Geloof me vrij dat ik bij momenten mij nogal ongemakkelijk voelde toen ik deze
roman las. En als dat Eggers’ bedoeling was, dan is hij daar met verve in
geslaagd.&lt;/p&gt;
&lt;h2 id=&#34;de-boekendief&#34;&gt;De Boekendief&lt;/h2&gt;

&lt;figure class=&#34;right&#34;&gt;
  &lt;img
    src=&#34;https://www.netsensei.be/2014/08/14/gelezen/bookthief.jpeg&#34;
    alt=&#34;The Book Thief&#34;
    class=&#34;center&#34;
    loading=&#34;lazy&#34;
    &gt;
  &lt;figcaption class=&#34;center&#34;&gt;The Book Thief&lt;/figcaption&gt;
&lt;/figure&gt;

&lt;p&gt;Pietje de Dood is zowel een gevoelige ziel als een begenadigd verteller. En dat
was meteen de eerste verrassing die dit boek bracht.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Liesel Meminger verliest haar broertje en moeder aan het begin van het verhaal
en komt terecht bij het pleeggezin Hubermann. Vanaf dan beleven we het
dagelijkse leven van Nazi Duitsland door de ogen van een jonge tiener,
vertelt door de Dood. We zien boekverbrandingen, we zien een ondergedoken Jood,
we zien vaders en broers die naar het front trekken en beschadigd terugkeren, we
zien hoe buurten en steden plat worden gebombardeerd. En we zien wat dat
allemaal doet met buren, vrienden, melkboeren, schoolnonnen,… En Liesel is
de rode draad die af en toe een boek pikt en even weg vlucht in gestolen
verhalen terwijl ze betekenis probeert te geven aan wat er rondom haar gebeurt.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Dit is dan weer géén Stefan Hertmans. Qua schrijfstijl is dit helemaal young
adult, maar de verhaallijn is dat duidelijk niet. Het is een heel toegankelijk
boek, en tegelijk ook niet. Je kan niet zomaar afstand nemen van wat Liesel en
haar omgeving overkomt. Ook al brengen ze de Nazi groet en is iedereen een haar
verwijderd om elkaar te verklikken, je leeft ook wel vrij snel
mee met deze mensen die gevangen zitten in hun tijd en niet anders
kunnen dan meedrijven op de brede stroom van een oorlog.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;De hollywood film is naar het schijnt niet echt een succesvolle adaptie,
maar op papier vind ik dit best wel een warm verhaal.&lt;/p&gt;
</description>
    </item>
    
  </channel>
</rss>