<?xml version="1.0" encoding="utf-8" standalone="yes"?>
<rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">
  <channel>
    <title>Rapport on Netsensei</title>
    <link>https://www.netsensei.be/tags/rapport/</link>
    <description>Recent content in Rapport on Netsensei</description>
    <generator>Hugo -- gohugo.io</generator>
    <language>nl-NL</language>
    <managingEditor>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</managingEditor>
    <webMaster>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</webMaster>
    <lastBuildDate>Mon, 11 Jun 2012 17:18:58 +0000</lastBuildDate><atom:link href="https://www.netsensei.be/tags/rapport/index.xml" rel="self" type="application/rss+xml" />
    <item>
      <title>Dispatches</title>
      <link>https://www.netsensei.be/2012/06/11/dispatches-9/</link>
      <pubDate>Mon, 11 Jun 2012 17:18:58 +0000</pubDate>
      <author>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</author>
      <guid>https://www.netsensei.be/2012/06/11/dispatches-9/</guid>
      <description>&lt;p&gt;Wo-how! Zijn we al juni? Jawel, we zijn al juni! Dat het hier vooruit gaat! De
laatste weken zijn we goed in ons ritme beginnen vallen.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Het schooljaar loopt ten einde, en dus ook de kookles. Op mijn rapport moet ik
nog even wachten, dat wordt nog opgestuurd. Ik heb het een jaar goed kunnen
volhouden en er stevig wat van opgestoken. Natuurlijk heb ik me opnieuw
ingeschreven voor volgend jaar. Dan volg ik de module “Zuiders
koken”. De formule verandert wel wat, in plaats van wekelijks wordt het
twee-wekelijks op vrijdagavond. Een hele verademing want elke week een vier
gangen menu maken en verwerken, dat is niet helemaal ongestraft gebleven, mijn
gedacht.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Er is contact gemaakt met de buurvrouw waarvan me was verteld dat ze hoogbejaard
was. Op 92 blijkt ze nog bijzonder kranig met haar rolator door haar appartement
te schuifelen. Ik dacht op een uurtje terug buiten te staan maar uiteraard liep
het riant uit toen de, inmiddels eveneens bejaarde dochter ons vervoegde, als in
2,5 uur verzonken in zo’n zware zetel. Het interieur ademde trouwens die
typische vlaamsche stijl uit met van die zwart geverniste, zware houten meubels,
overal gehaakte draperieën, zwart-wit en polaroid foto’s en bestofte
souvenirs van verre reizen. Ik had de deur van mijn appartement nogal
onbedachtzaam open laten staan. Toen ik terug kwam vond ik een wachtend lief
terug. Volledig geïnstalleerd in de zetel met dekentje en Roland Garros. Trrr.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Er was het gevreesde jaarlijkse tandartsbezoek. Ik rekende er op nog een paar
bezoekjes aangerekend te krijgen, maar tot mijn verbazing bleek alles in orde te
zijn. Geen gaatjes! Hoezee! En dus mocht ik zo beschikken. Gelukkig want ik kan
kosten aan tanden momenteel wel missen als kiespijn.&lt;/p&gt;
</description>
    </item>
    
  </channel>
</rss>