Pendelen on Netsensei

Things keep a changing

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Sat, 30 Mar 2013 16:37:44 +0000

In de categorie: dingen die ik nauwelijks een jaar, laat staan een half jaar, geleden niet bepaald had zien aankomen.

Ondertussen reeds zo lang bij het Lief verblijven dat ik de term “logeren” toch wel bijzonder breed moet beginnen interpreteren.
Zeker als je Poäng draaizetel, TV en gezellige Orgel Vreten bij datzelfde Lief een plaatsje hebben gevonden. Reacties van kleinhandelaars tegen de Mini van het Lief genre: “Ah, wilt ge een paaseitje? En de papa mag er ook eentje nemen!” Erm… kuch…
De nieuwste versie van de theorie/praktijk oefenboekjes voor de rijschool in huis halen.
Een andere dagelijkse stopplaats bij het pendelen met de trein dan diegene waar je initieel voor tekende.

Soms, hé.

De eigendom

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Sun, 16 Oct 2011 12:54:43 +0000

“Zeg, ben je nu al verhuisd?”, Is zo’n beetje een vraag die ik af en toe te horen krijg. Neen. Nog steeds niet. Tot nog toe woont er nog steeds een huurster in mijn appartement. De huur is wel opgezegd in het begin van september, maar ze mag wettelijk gezien nog zes maanden blijven. Dus tot eind februari. Gelukkig is ze wel vol goeie moed op zoek naar een nieuwe woonst maar het resultaat blijft wat uit.

En dus bevind ik mij in een soort Vagevuur der Eigenaren.

Financieel voer ik een spreidstandje uit. Aan het begin van de maand betaal ik mijn lening af. En op het einde van de maand wordt de huur van de studio in Antwerpen bekostigd. Dat laatste wordt, gelukkig, dan meteen gedekt door de huur van het appartement in Brugge.

Maar desondanks draag ik wel de lasten.

Mijn domicilie ligt in Antwerpen maar ik pendel regelmatig naar Brugge voor familie, vrienden en afspraken. Daarnaast maak ik regelmatig spoortrips voor het werk, die gelukkig wel worden terug betaald. Treinkaarten kosten 74 euro. Op lange termijn is het de goedkoopste manier om te reizen, maar om eerlijk te zijn: als je werkt en niet meer in aanmerking komt om toffe kortingen te krijgen, dan is dat toch een redelijke hap uit het budget.
Er is de syndicus van het appartement waaraan ik voorschotten betaal op energie, gemeenschappelijke kas voor herstellingswerken,… De bijkomende kosten die de huurster betaalt, dekken die niet helemaal.
Er zijn de nutskosten van het appartement in Antwerpen.
Als er nu iets stuk gaat in het appartement in Brugge, dan brengt dat extra kosten met zich mee.

Dat laatste, daar ben ik gisteren nog mee geconfronteerd: de kranen in de badkamer en in de keuken besloten simultaan er de brui aan te geven. Een stielman laten komen kost walgelijk veel geld, maar gelukkig kon ik betrouwen op handige harry A. die zich bereid vond om zijn zaterdagmiddag op te offeren. Wij dus naar de Brico waar ik toch nog een dikke 77 euro aan sanitair mocht ophoesten.

Vooralsnog draag ik dus alleen de lasten zonder het genot. En dat is bij momenten redelijk frustrerend. Dezer dagen houd ik de PC banking nauw in de gaten. Nu heb ik de goede gewoonte gekweekt om in een Excel sheet mijn kosten te projecteren. Mijn vaste kosten heb ik in kaart kunnen brengen en één keer in de week werk ik bij wat mijn variabele uitgaven waren. Niet dat ik elk pintje, broodje of zo opteken, zo detaillistisch ben ik (nog) niet. Het idee is om bij te houden waar ik op het einde van de maand zal staan. Zo kan ik op tijd compenseren wanneer het nodig mocht zijn. En dat werkt wel.

Gelukkig is het maar een tijdelijke situatie. Zodra ik verhuisd ben zou de zaak een stuk eenvoudiger moeten worden:

Het gedoe met de huur valt volledig weg.
De treinkosten horen grotendeels weg te vallen.
De extra die ik betaal aan gas en elektriciteit in Antwerpen vallen weg.

Dat gezegd zijnde troost ik mij met de gedachte dat blijven huren hoe dan ook geen optie meer is en dat investeren in vastgoed een mooie zaak is die nog gaat renderen op lange termijn.

The end is near

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Wed, 04 Jun 2008 18:55:59 +0000

Nog even en ik het laat het leven dat mij na 3,5 jaar zo vertrouwd is geworden, achter mij. Nog 7 werkdagen om precies te zijn. En dan is er de sprong in nieuwe professionele wateren. En natuurlijk de pendel tussen Antwerpen en Leuven om te beginnen. Over verhuizen ben ik nog aan het contempleren.

Ik heb eigenlijk zo nog niet meteen het gevoel dat ik over twee weken niet meer op mijn oude stek zal zijn. Om de continuïteit te bewaren, zoals dat heet, ben ik nu volop bezig om allerlei dingen af te werken en te documenteren. Werk genoeg eigenlijk. Ik ben de laatste dagen dan ook vooral met Excel aan het fiddelen. Sjablonen invullen waarmee automatisch mappenstructuren worden gegenereerd en waarop rechten automatisch worden geplaatst. Redelijk uitdagende oefening moet ik zeggen.

Aan de andere kant probeer ik mijn mailbox wel leeg te klasseren. En volgende week komt mijn bureau aan de beurt. Ik denk dat het een bizarre laatste werkweek zal worden. Al was het maar omdat ik alle geconditioneerde, wekelijkse handelingen voor de laatste keer zal uitvoeren. Ik probeer me alvast voor te bereiden op het feit dat ik ’s morgens heel wat vroeger uit bed zal moeten om de trein te halen…

Spoorzorgen

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Tue, 18 Apr 2006 10:31:46 +0000

Kijk. Dat de [tag]trein[/tag] vanochtend 6 minuten vertrok in Brugge: á la! Maar dat men al van in Aalter recht mag staan tot in Antwerpen: dat gaat er bij mij niet in. De afgelopen jaren, en zeker de laatste maanden, zie ik het aantal pendelaars op de trein zienderogen stijgen. Volk, jong! Begrijpelijk, want overal wordt er gepromoot om met het [tag]openbaar vervoer[/tag] naar het werk te komen. Om nog maar te zwijgen van de prijs voor een ticket die jaar na jaar stijgt. Alleen vind ik dan wel dat de capaciteit rechtevenredig mag groeien. Investeren heet zoiets.

Enfin, van oud zeer, veel frustratie en zo.

3 musketiers

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Tue, 06 Sep 2005 21:45:30 +0000

Athos, Portos en Aramis zijn niet meer. Deze drie musketiers hielden heden avond een klein afscheidsetentje. Na dik 10 maanden pendelen en het delen in het leed gaan we onze eigen weg. Tom blijft pendelen tussen Gent en Antwerpen; ik heb met een beetje geluk reeds vanaf volgende week mijn buitenpost in Antwerpen en Teis werkt reeds enige tijd voor het VLEKHO in Brussel. Achteraf gezien zal dit jaar ons waarschijnlijk nog lang heugen. We hebben veel gevloekt, maar achteraf gezien toch ook heel wat afgelachen. Al was het maar met de gemiddelde vlaamse ouderdomskamikazes die niets of niemand ontzien om toch maar een plaatsje op de trein te veroveren. Mercie!