Notaris on Netsensei

Eigenaar

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Sun, 28 Aug 2011 11:43:41 +0000

Ik mag mezelf vanaf nu eigenaar van vastgoed noemen. Vrijdag is de akte verleden. Ik heb uitgebreid de kans gehad om mijn handtekening te oefenen. In de voormiddag ging het richting bank om daar alle papieren rond de lening te tekenen en in de namiddag was er het bezoek bij de notaris. De akte werd voorgelezen, vragen werden beantwoord en afspraken werden gemaakt. Maar het is dus van mij.

En in één moeite ben ik meteen ook huisbaas geworden. Er woont nog een gepensioneerde dame. Nieuwsgierig belde ze mij vrijdagavond op. Gisteren ben ik even in de namiddag op bezoek geweest om kennis te maken. En praktisch één en ander de regelen. Ze is immers zelf ook op de uitkijk naar een nieuwe stek. Wanneer dat zal zijn? Dat hangt af van hoe snel ze iets vindt. Hoe dan ook geldt een opzeg van 6 maanden. Lang? Tjah, dat staat bij wet vast. Ik ben dus eigenaar van een stuk vastgoed waar ik zelf nog geen genot van heb maar wel al wat verplichtingen. Dat wordt even door de zure appel bijten.

Alles welbeschouwd hebben we toch een stevige horde genomen. Dat scheelt al veel!

Koopt u eens iets

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Sat, 13 Aug 2011 12:41:26 +0000

Zo een eigen stek kopen. Dat kost u dus een stuk stress met geregel en what-not. Tot nu toe viel het allemaal wel mee, maar deze week hing ik er vlotjes aan. Het begon met een paniekerig telefoontje van de bank: blijkt dat de akte niet voor 20 augustus verleden zou worden. Probleem want dat is de uiterste deadline qua voorwaarden voor de lening die men kon vasthouden. Als ik die verlies, loop ik risico tegen het einde van de rit juist meer af te betalen. Niet fijn. Nochtans was het dossier op tijd opgestart. Tot overmaat van ramp was de dossierbeheerder bij de notaris ook nog eens met vakantie tot medio deze week.

Stress! Miserie!

Drie dagen telefoneren, overleggen, nagelbijten en wachten tot de dossierbeheerder terug was.

Hoe lossen we dit op? Bleek dat het probleem de dienst stedebouw van de stad is. Daar zijn ze allemaal met verlof en liggen de aanvragen dus stof te vangen. Voor een appartement stelt dat niet veel voor: de ambtenaar in kwestie heeft maar op een paar knoppen te duwen om het nodige uit de printer te laten rollen. I know the drill als ex-medewerker aan ’t Stad.

Gelukkig mag ik mijn pollekes kussen dat ik zo’n goeie bank heb. Die mensen hebben hemel en aarde bewogen om de deadline door “Brussel” met een week te verlengen. Dat zou voor de dossierbeheerder voldoende zijn om het nodige te regelen.

Nog even en ik mag, zonder verder belet, op 26 augustus de papieren tekenen. Dan ben ik dus ook, hum, grootgrondbezitter. Afin, ’t is de komende dertig jaar eigendom van de bank, maar laat mij even in de waan.

Gekocht

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Thu, 23 Jun 2011 17:29:00 +0000

Ik heb een appartement gekocht. Een keuken, een living, een slaapkamer, inkomhal, badkamer, een toilet, kelder en een terrasje. Gelegen op de eerste verdieping met een fantastisch uitzicht over een park. En ik mag dat allemaal binnen afzienbare tijd het mijne noemen. Vanmiddag heb ik het compromis getekend met de verkopers en de makelaar. Duizend-en-één papieren doornemen. Alles goed lezen. Vragen stellen tot alles duidelijk is. En dan alles paragraferen en handtekenen.

Ik had mezelf vorig jaar voorgenomen om van 2011 het jaar te maken waarin ik zou zoeken – en misschien wel vinden – naar mijn eigen stek. Niet dat ik er haastwerk van wilde maken na mijn verhuis in oktober. Verre van zelfs. Eerlijk gezegd zag het er begin dit jaar nog helemaal anders uit. Ik had eind 2010 een heel erg fijn iemand leren kennen. De eerste weken van het jaar waren, zoals dat heet, een ware idylle. Maar eentje van het soort dat jammer genoeg niet mocht blijven duren. Hoe graag ik dat ook had gewild. Laten we het er op houden dat er in de laatste maanden nogal wat rimpels en grijze haren bij zijn gekomen.

Terug dus naar de oorspronkelijke roadmap. Dat moest ook wel. En zo begon in april de zoektocht naar een nieuwe stek. De werkomstandigheden laten mij toe om terug in Brugge te komen wonen. Hoe graag ik ook in Antwerpen ben, ik betrap mezelf er op nog altijd terug naar de heimat terug te keren. Tjah, dan weet je het wel. Lang moest ik niet zoeken. Het appartement vond ik al na een paar weken op Immoweb. Het is het derde appartement dat ik op een drietal weken tijd bezocht. Ik had er mijn twijfels bij. De foto’s waren, wel, wat ongelukkig en in zijn prijsklasse krijg je meestal krotten te zien. Maar de ligging is ideaal, niet ver van het station en dicht bij mijn ouders. En dus maakte ik toch maar een afspraak. De makelaar bleek een ex-scoutsleider te zijn. Van een fijne verrassing gesproken! Maar bij het eerste bezoek bleken mijn twijfels ongegrond. Niet te groot, niet te klein. Goed onderhouden. Geen vochtplekken of schimmels. En de dame die er nu in woont is de properheid zelve. Twee plaatsbezoeken met een zeer kritisch oog, en een paar nachtjes later wist ik: dit wordt het.

En dus heb ik mij de voorbije weken ingewerkt in all things real estate. Compromissen, aktes, leningen, rentevoeten, EPC, bodemattesten,… I know ze lingo now. Ik heb ook het geluk tot nu toe ook heel goed te worden opgevangen bij de bank. Alles loopt zoals het hoort te lopen.

En dus kon er vanmiddag worden getekend. Stress? Boh neent gij! Regel nummer één is: zorg dat je weet waar je mee bezig bent, goed voorbereid bent en realistisch blijft. De rest komt vanzelf.

Nu is het wachten tot de notaris het nodige heeft gedaan en de akte kan worden verleden. Dan is het écht van mij. Maar meteen verhuizen kan nog niet. Er is nog het kleine detail dat er een huurster woont. Die is nu op zoek naar een nieuwe woning. De wet biedt haar 6 maanden bescherming vanaf ontvangst van de opzegbrief. Dus in het slechtste geval ben ik gedurende een paar maanden slechts huisbaas. Ach, na drie keer huren zie ik het nu eens van de andere kant. De plus is dat ik bijna geen noodzakelijk renovatiewerken moét laten uitvoeren. Ik kan er zo in. Er zijn natuurlijk wel plannen om op korte termijn te investeren: een nieuwe vloer in plaats van jutte in de living en wat nieuw keukenmateriaal zoals een oven en een treffelijke kookplaat.

Mja, zo verbind ik mij dus binnenkort aan de bank. Zoals iedereen dat ooit wel doet. Het is ook een beetje vrijheid dat je daarmee opgeeft. Gedaan met rondhoppen.

Tijd om een nieuw hoofdstuk te beginnen.