Waar is mijn feestneus

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Thu, 30 Jun 2011 20:26:08 +0000

Ik huur de onderste verdieping van het huis van J. en N. in hartje Antwerpen. Dat huis is een hoekhuis. Ik woon dus op een hoek. En achter die hoek is er een feestzaal. Zoals dat gaat bij feestzalen wordt daar wel al eens iets gevierd. Het laatste half jaar was het behoorlijk rustig. Maar dat de examens ten einde zijn, dat zullen we deze week geweten hebben. Gelukkig is er portier en rots in de branding L. om de zaak hier te bestieren.

Afin. Het feestvierende volkje arriveert hier tegenwoordig na het vallen van het duister als ware het nachtdieren. Rond de zomerwende doet de nacht laat zijn intrede, mind you. Vanuit mijn zetel ben ik zo’n beetje bevoorrecht toehoorder. En dan durft de socioloog in mij al eens naar boven komen. Niet dat ik veel uit de gesprekken van de passanten kan opmaken. Maar voor de ingang van de feestzaal deelt de Antwerpse studentenpopulatie lief en leed. Plannen voor de vakantie, buizen verzuipen, amoureuze verwikkelingen (of juist niet!),… Aan mijn raam passeert met tussenpozes vanalles: hipsters met raybans en brilliantine, gasten in basketslofjes, versleten jeans en Superdry! t-shirts, meisjes die in niemendalletjes en op ongemakkelijke hakken de frisse avond trotseren, de popular kids met lintjes,… En doorheen dat alles van tijd een stevig “SSSHT!” van L. om de decibels onder controle te houden.

Ach, als je verkiest om in het hartje van een metropool te wonen, dan moet je wel wat lawaai kunnen verdragen zo van tijd. ’t Is dat de eigendom in Brugge op een boogscheut van de stad in een rustige omgeving ligt.

Portret

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Fri, 18 Jan 2008 19:41:15 +0000

Ik was wat aan het rommelen in foto’s van Benenwerk 2007. Ik vond er een hoop onderbelichte foto’s getrokken aan ISO 1600 en een klets. En lo and behold, ik vond er ook eentje van mezelf. Ik heb niet veel zelfportretten die op eentwa trekken. Paspoortfoto’s trekken per definitie op niets en meestal zijn foto’s waarbij ik bewust in de lens – al dan niet verplicht – kijk gedoemd te mislukken.

Dit is een zeldzame waarvan ik zelf vind dat ze er treffelijk is uitgekomen. Eerlijk is eerlijk, het was een kot in de nacht na een stevige zomeravond in een donkere tent. Ik had zitten knoeien met de instellingen en iemand moet mijn camera in zijn/haar handen hebben gekregen. Waarschijnlijk ging ik er van uit dat er sowieso toch geen propere foto in die omstandigheden uit ging komen.

Guess I was wrong! Gelukkig.

Nacht on Netsensei

Waar is mijn feestneus

Portret