<?xml version="1.0" encoding="utf-8" standalone="yes"?>
<rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">
  <channel>
    <title>Landschap on Netsensei</title>
    <link>https://www.netsensei.be/tags/landschap/</link>
    <description>Recent content in Landschap on Netsensei</description>
    <generator>Hugo -- gohugo.io</generator>
    <language>nl-NL</language>
    <managingEditor>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</managingEditor>
    <webMaster>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</webMaster>
    <lastBuildDate>Mon, 08 Mar 2010 21:27:19 +0000</lastBuildDate><atom:link href="https://www.netsensei.be/tags/landschap/index.xml" rel="self" type="application/rss+xml" />
    <item>
      <title>Limburg</title>
      <link>https://www.netsensei.be/2010/03/08/limburg/</link>
      <pubDate>Mon, 08 Mar 2010 21:27:19 +0000</pubDate>
      <author>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</author>
      <guid>https://www.netsensei.be/2010/03/08/limburg/</guid>
      <description>&lt;p&gt;Dezer dagen troon ik vanuit verre Leuven regelmatig naar het nog verdere Hasselt
om daar training te geven.  En Limburg, dat is voor iemand uit
West-Vlaanderen hetzelfde als de achterkant van de maan: je weet dat het er is,
maar zonder echte reden ga je toch niet snel even die kant heen. Of het moet
zijn voor een weekendje uit of om verre nonkels en tantes te bezoeken.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Hoeft het dan te verbazen dat Limburg mij stevig wist te verrassen? Vooral dan
als je met de trein de provincie binnenrijdt.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Neem nu Vlaanderen. Van Oostende tot Brussel en Antwerpen, zijn dat afgehekte
velden en akkers, omzoomd met kreupelhout. Afgewisseld met bouwvallige
koterijen, lelijke erven en schroothopen. Als je dan in Gent of Brussel aankomt,
wordt je vooral geconfronteerd met de stedelijke koterij: schotelantennes, vieze
vervallen panden, grafitti, slecht onderhouden daken en noem maar op. Tussendoor
word je bij wijlen via het spoor ook nog eens getuige van het fileleed wanneer
een snelweg wordt gekruist. Vlaanderen mag je gerust Grauw noemen. Met een
kapitale G.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Maar Limburg?&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Dat begint al zodra je Leuven buiten rijdt richting Tienen. Tot mijn grote
verrassing mag ik vast stellen dat alle viezigheid plaats ruimt voor weidse,
glooiende landschappen. Akkers en velden zo ver het oog kan zien. Af en toe zie
je een proper onderhouden boerderij, kasseiwegels en zelfs een abdij met ranke
torenspitsen. Het deprimerende grijs van het beton maakt plaats voor een pracht
van een uitzicht. En met elke bocht krijg je weer een nieuwe visuele opkikker
voorgeschoteld.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Wat. Een. Verademing.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Dezer dagen zit het licht dan ook nog eens helemaal goed zo vlak voor het vallen
van de avond. Dan krijgt het landschap in het avondrood en de nevel helemaal
iets sprookjesachtig. Stiekem hoop ik dan zelfs dat de trein op dat moment even
vertraging krijgt zodat ik er extra van kan genieten.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Dat uurtje ’s morgens en ’s avonds op de trein richting Limburg,
daar kijk ik dus graag naar uit. Wat jammer dus dat het morgen alweer de laatste
dag is dat ik er les geef.  Je moet het ze nageven: de limburgers zijn
verduiveld gelukkige mensen met zo’n mooie provincie!&lt;/p&gt;
</description>
    </item>
    
  </channel>
</rss>