Tommorow never dies

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Thu, 21 May 2009 10:54:14 +0000

Mja, wat er gebeurd is bij De Morgen, daar heb ik het toch wel wat moeilijk mee. Kwaliteitskranten – what’s in a name – in Vlaanderen, je kan ze op een hand tellen. Thuis zijn we altijd geabonneerd geweest op De Standaard. Ik ben zowat opgegroeid met die krant: meer dan eens zat ik er als jongeling met de schaar in om al wat boeide te sparen in archiefdozen en mappen. Maar de laatste jaren begon de kwaliteit wat tegen te vallen.

Met het ouder worden krijgt een mens nu eenmaal een andere, rijpere blik op de wereld en wat er in de kranten staat. En in onze huidige digitale off-on-offline wereld ligt informatie opeens binnen handbereik. Lavaheet en onverslagen. Als een krant de dag nadien dezelfde feiten verslaat, speelt voor mij vooral hoe het gebracht wordt een rol. Dynamisch geschreven en met een frisse kijk. De Oude Dame laat mij wat dat betreft een beetje op mijn honger zitten. Al was het maar omdat ik tijdens de ochtendkoffie bij sommige artikels een déjà lu gevoel heb. Het artikel in kwestie blijkt dan ook een doorslagje van wat er de avond voordien op DS Online stond.

En dus is de keuze tijdens mijn occasioneel frequenteren van de gazettenwinkel snel gemaakt: De Morgen. Fris ogend, jong en net dat tikkeltje meer. Ik kocht het dagblad omdat ik nieuwsgierig was naar de de laatste Camps en Dewulf. Ik kocht De Morgen omdat ik hun foto’s net iets leuker vond of mij meer aanspreken. Ik kocht De Morgen omdat ik hun opiniestukken net iets verder gaan vond: zonder grootspraak maar wel stevig onderbouwd. Ik kocht De Morgen omdat je voelde dat er een dag en een nacht liefde en hard werk in was gekropen om een degelijk product te leveren.

En dan is het jammer dat je moet horen dat zovele goede journalisten opeens moeten gaan omwille van commerciële belangen.
En dan wordt het nog erger als je moet lezen dat zulks gebeurt met slaande deuren en gefluister over onderlinge afrekeningen.

Alles van waarde is nu eenmaal weerloos.

Nu hebben ze hier thuis reeds enige tijd geleden, nog voor al deze onverkwikkelijkheden, het abonnement op De Morgen ingeruild voor eentje op Le Soir. Een toegift omdat mijn jongste broer een politiek-sociaal wetenschapper is. Het heeft mij wonderlijk verbaast dat die krant mij het De Morgen gevoel gewoon terug weet te schenken. En op de koop toe leer ik meteen ook bij wat er aan de overkant van de taalgrens leeft.

Nu maar hopen dat men bij LS inziet dat niet louter de naam of het merk de gazet verkoopt, wel het harde werk van al die gedreven journalisten in het veld.

Meer signaal alsjeblieft!

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Thu, 13 Dec 2007 17:28:00 +0000

Ook ik had met stijgende verbazing het artikel in De Standaard gelezen. Reacties laten niet op zich wachten! Ik geef Michel en Pieter dan ook overschot van gelijk in hun ripostes. Als je openlijk serieuze journalistiek predikt, zorg dan dat je de feiten juist hebt.

Los daarvan vind ik wel dat het stuk een bodem van waarheid bevat: over kwaliteit kan worden gediscussieerd. Je kan je afvragen wat kwaliteit is. Voor Hoefkens is dat duidelijk het zuiver journalistieke. Zelf vind ik een frisse, kritische en toch ook subjectieve kijk op alle aspecten van de maatschappij het interessantst.

De vraag naar kwaliteit beantwoorden is er een andere stellen: wie is de Vlaamse blogosfeer en wie vertegenwoordigt ze? Het is nu eenmaal zo dat er een beperkte groep A-list bloggers een flink deel van de aandacht weet te kapen. Toch bloggen ze lang niet altijd even interessante dingen. De Clickx wedstrijd is daar een bewijs van. Uiteraard vertegenwoordigen A-list bloggers niet het geheel aan Vlaamse blogs. Tussen de skynetblogs, de wordpress.com’ers, de seniorennetters,… zit ongetwijfeld heel wat ongekend potentieel.

Ik denk dat niemand hier in Vlaanderen goed kan inschatten wat nu de precieze maatschappelijke invloed is van blogs. Zelfs de mannen van Metatale niet. Ze kunnen misschien wel achterhalen wie de autoriteit is op het vlak van – pakweg – sigarenbandjes, maar niet welke invloed die blogger heeft op zijn onmiddellijke en bredere on- en offline omgeving. Daarvoor moet je verder dan de blogosfeer kijken. In de eerste plaats naar de media.

Zo komt occasioneel naar boven dat bloggers nog altijd als een curieus wereldje op zich worden bekeken: denk maar aan de reportages in Koppen en op ATV waar bloggers nog maar eens vertellen waar ze eigenlijk voor staan. De media houden tegenwoordig dan wel zelf blogs bij maar die lijken los te staan van de eindredacties en de kerninhoud die wordt gebracht. Vaak zijn het zelfs niet meer dan linklogs die de blogkudde volgen. Let’s face it: bloggers van buitenaf hebben geen grote impact op – pakweg – de opiniepagina’s van De Morgen.

Mijn indruk – ik zeg indruk want objectieve vergelijkingen zijn gedoemd te mislukken – is dat het Nederland anders ligt. Daar is er wel degelijk wisselwerking tussen bloggers en media. Neem nu shocklog Geenstijl.nl dat vaak genoeg in het nieuws weet te komen en debat opwekt. Maar natuurlijk zijn er ook nog andere. Ik denk dan aan een blog zoals AboutBlank die heel brede, eigen content kan brengen en een brede basis aanspreekt. De Dutch Bloggies opereren dan weer onder een eigen stichting. De editie 2008 probeert meer dan ooit meer te zijn dan een populariteitspoll. De jury dit jaar bestaat trouwens uit een blogster en twee journalisten! Nederlandse journalisten zoals Hanneke Groenteman en Arjan Dasselaar die een scriptie schreef over het journalistieke gehalte van Nederlandse blogs, bloggen zelf ook. Heel wat persoonlijke blogs halen een literair niveau en zijn een aanzet voor een roman: denk maar Vandenberg en het immerpopulaire Merelroze.

Toch vind ik vergelijken met het buitenland heel moeilijk. Neem nu alleen al de opmerking van Christophe: 45 miljoen Spanjaarden vs. 6 miljoen Vlamingen, of het aandeel Spaanstaligen vs. Nederlandstaligen. Nogal wiedes dus dat blogs die miljoenen kunnen lezen en volgen hoog scoren in Techorati. En dan tellen statistiekjes en hits eigenlijk voor niets mee. En dan is er nog de maatschappelijke context waarbinnen het blogfenomeen moet worden beschouwd. Vlaanderen zit immers anders in mekaar dan Nederland.

Eigenlijk is het hier allemaal nog zo pril. Want toen ik begon met bloggen, zat mijn feedreader al vol met hippe Nederlandse opinionated blogs die fantastische dingen deden en schreven. Hier in Vlaanderen waren er toen ook wel blogs, maar het geheel was nog fragmentarisch, persoonlijk en zoekende. Vandaag ligt dat wel anders met Gent Blogt als één van de exponenten, maar bloggers schrijven nog altijd erg veel onder eigen kerktoren zowel qua inhoud als qua publiek. Hetzelfde kan gezegd worden over de marketingbuzz en het metabloggen rond het belang van content, social networking, communities, web 2.0,… We weten het zo onderhand wel. Begrijp me niet verkeerd, er worden heus wel zinnige dingen gezegd maar qua draagkracht wordt het allemaal nog te licht bevonden.

Als ik iets afleid uit het stuk in De Standaard, dan is het wel het volgende. Ja, we zijn hippe vogels omdat we bloggen. Maar het wordt wel tijd dat we dat eens nuttig aanwenden om ons – en daarmee bedoel ik niet alleen de common blogger maar ook de mediamensen – écht interessant te maken. Meer signaal dus, alsjeblieft!

* Bij wijze van boutade: Dat Frieda Van Wijck maar eens met een blog begint! Dat kan alleen maar interessant worden!

Journalistiek on Netsensei

Tommorow never dies

Meer signaal alsjeblieft!