Op citytrip naar Rotterdam

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Sun, 20 Aug 2017 21:15:58 +0000

Vorige week deden Marjan en ik van citytrip. Bestemming Rotterdam. Met dank aan het kortingboekje dat een tijdje geleden bij de Flair zat. We verbleven er 3 nachten in het Inntel Hotel. Voldoende tijd dus om de stad te verkennen.

To do

Spido bootvaart

Spido is een kleine rederij die pleziervaarten aanbiedt. Zo ook een boottocht van 70 minuten door de haven van Rotterdam. Ticketverkoop ter plaatse, vertrek en aankomst aan de Erasmusbrug. We konden vanop het bovendek genieten van de uitzichten. De tour werd begeleid door een duidelijke, meertalige audioguide. Onderdeks was er een cafetaria waar we voor een schappelijke prijs van koffie en koek konden genieten.

Schorem Barbiers

Iets voor de mannen. In de volkse wijk aan de Nieuwe Binnenweg vind je een rasechte barbier: Schorem. Vetkuiven, pommades, flattops, the works. Het antieke interieur van deze bende ruige haarsnijders ademt klasse uit. Ik stapte er op mijn verjaardag binnen voor een hot towel shave. Ik werd er behandeld als een koning. Aanrader als je even wil verpozen.

Lijnbaan

Het shoppinghart van Rotterdam, dat is de Lijnbaan. Dit is een van de oudste shoppingstraten van Nederland. Aangelegd in 1949 tijdens de wederopbouw en nadien geklasseerd als rijksmonument. Vandaag vind je er tal van grote ketens en trendy winkels. Een waar shoppingparadijs.

To visit

SS Rotterdam

De Rotterdam was/is één van de grootste stoomschepen die in de 20ste eeuw in de omvaart was. Deze boot werd ebouwd in 1958 en as tot eind de jaren ’60 actief op de transatlantische lijn. Nadien werd ze een cruïseschip. Ze werd in 1997 uit de vaart gehaald. Vandaag is het een drijvend hotel en een museum. Het interieur uit de jaren ’50 en ’60 werd geherwaardeerd. Voor 32 euro krijg je een gidsbeurt door de machinekamers én een audiotour doorheen het volledige schip. We dachten een uurtje aan boord te blijven, het werden er uiteindelijk vier.

Museumpark

Het Museumpark is… een park vol met musea. Het bekendste museum is het Booijmans – Van Beuningen waar je Van Gogh, Breughel, Dali, Rubens, Rembrandt, Bosch en nog vele anderen een plaats hebben, naast hedendaagse kunst. Je vindt er ook de Kunsthal, Huis Sonneveld en het Nieuwe Instituut dat inzet op architectuur en actuele kunsten.

Kubuswoningen

Rotterdam dat zijn de kubuswoningen ontworpen door Piet Blom. Dit is letterlijk een woud van woningen: bakstenen torentjes met een stenen kubussen als ware het kruinen van een bos. De woningen zelf zijn allemaal privaat bewoond. Er is een kijkwoning die je kan bezoeken.

De Markthal

De Markthal is nog zo’n architecturaal wondertje. Een soort van gigantisch gewelf bestaande uit woon- en werkruimtes die een centrale markthal overspant. Het is een bijzonder modern ontwerp uit 2014. De markt zelf wordt omschreven als het foodwalhalla van Rotterdam. Dat lijkt wel te kloppen want het is een foodcourt vol standjes met exotische waren: Marrokaans, Filipijns, Japans, Koreaans, etc.

To Eat and Drink

Bazar

De Witte de With straat is de place to be om de innerlijke mens te sterken. Bazar is een groot restaurant met een groot-keuken die gerechten uit Noord-Afrika en het Midden-Oosten serveert. Voor schappelijke prijzen krijg je er een uitgebreid menu. Je kan er terecht voor ontbijt, lunch én dinner.

Lola Bar & Kitchen

Hier kwamen terecht op onze eerste avond. Lola is een trendy en tegelijk gezellige restaurant dat de Spaanse keuken serveert. We genoten er van een heel lekkere plancha met gevarieerde tapas en cuba libre’s. Lola vind je terug op de Schiedamse Vest welke een zijstraat is van de Witte de With straat.

Vivu

Misschien is oriëntaals meer je ding. Tegenover de Wagamama vind je in een souterain het Vietnamese restaurant Vivu. Voor 25 euro kan je kiezen uit een drie-gangen menu.

Ballroom

Gin? Gin! Dan moet je bij Ballroom zijn. 162 gin/tonics op de kaart. En dat is nog maar het topje van de ijsberg. ’s Avonds verzamelt zich hier hip en jong Rotterdam. Aanrader als je na het dinner nog even verder wil genieten van de evening buzz.

Jamie’s Italian

Jamie Oliver heeft vaneigenst ook een franchise in Italiaanse restaurants. Eentje daarvan vind je terug in de Markthal. Misschien een beetje aan de dure kant voor herkenbare gerechten die je in zijn kookboeken terug kan vinden, maar ik moet zeggen dat de pasta met rundsragout zijn prijs helemaal waard was.

O Pazzo

Net buiten het centrum vind je O Pazzo terug. We brachten er onze laatste avond door. In een moderne, open ruimte eten de eigenaars de gezelligheid van de klassieke trattoria te repliceren. De open keuken met de oven in de vorm van een gesculptuurde octopus trekt onmiddellijk het oog. We hadden elk een voorgerechtje en een pizza besteld. We kregen daarvoor een copieuze hoeveelheid op ons bord. De bediening was er supervriendelijk. Bezoek zeker de toiletten waar gewijde gezangen de bezoeker ontvangen terwijl deze de troon bestijgt.

Drie volle dagen Rotterdam, dat is al de moeite. Doet dat pijn aan de voeten? Neen, eigenlijk niet. Het centrum van de stad is niet al te groot. Alle vermelde locaties liggen op wandelafstand van elkaar. Buiten de SS Rotterdam dan. Je kan ook per metro of per watertaxi verplaatsen. Ik heb begrepen dat we nog niet alles van Rotterdam hebben gezien. Er is nog veel meer zoals Hotel New York, de Euromast en Delftshaven. Rotterdam is immers een kosmopolitische stad. Ik kan alleen maar zeggen dat het een heel fijne stad is die ik graag aanraad aan citytrippres.

Doel

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Thu, 08 Jun 2006 14:47:51 +0000

Gisterenavond zijn kameraad V. en ik na de frietjes even op uitstap geweest. We zijn tot in [tag]Doel[/tag] geraakt. Ik wilde wel eens zien what all the fuzz is about. Eigenlijk vond ik het er vrij hallucinant. Het dorpje ligt gekneld tussen de schelde, de [tag]kerncentrale[/tag] en het Deurganckdok. Letterlijk gekneld zelfs. Je moet er via allerlei wegeltjes rond het dok en door het opgespoten havengebied naartoe. Dan word een mens zo opeens geconfronteerd met de gevolgen van industrialisering.

Het dorpje zelf is niet meer dan een postzegel groot. Van kant naar kant hooguit 300 á 400 meter breed. Je loopt er zó doorheen. De meeste huizen zijn gekraakt, ondanks de leegstand, en met het mooie zomerweer was er wel wat volk op straat: spelende kinderen en keuvelende ouders. Er was zelfs een cafeetje (niet uitgeprobeerd). Op de Schelde bleef het vrachtverkeer rustig voorbijvaren en de grote koeltorens van de centrale braakten witte condenspluimen uit.

Boven het dorp liep er bovendien een aantal electriciteitskabels die van de centrale kwamen. Compleet met gekleurde bollen (je kent dat wel). Op dijk leek het zelfs alsof ze de kerk van Doel rakelings misten. Een paar meters meer naar rechts en de toren was onthoofd.

Heeft Doel nog een toekomst? Je voelde dat er van dag tot dag wordt geleefd. En elke dag is er weer eentje gewonnen. En meer ook niet. Wat verder in de polder waren al weer een aantal dijken aangelegd in afwachting van het volgende stukje land dat door de industrie zal worden veroverd. De kans dat er over 15 jaar een [tag]containerdok[/tag] ligt waar wij gisteren hebben gestaan is dan ook heel erg groot.

Haven on Netsensei