<?xml version="1.0" encoding="utf-8" standalone="yes"?>
<rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">
  <channel>
    <title>Eigen Gedachten on Netsensei</title>
    <link>https://www.netsensei.be/tags/eigen-gedachten/</link>
    <description>Recent content in Eigen Gedachten on Netsensei</description>
    <generator>Hugo -- gohugo.io</generator>
    <language>nl-NL</language>
    <managingEditor>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</managingEditor>
    <webMaster>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</webMaster>
    <lastBuildDate>Mon, 25 Feb 2008 17:54:26 +0000</lastBuildDate><atom:link href="https://www.netsensei.be/tags/eigen-gedachten/index.xml" rel="self" type="application/rss+xml" />
    <item>
      <title>Bekende hond</title>
      <link>https://www.netsensei.be/2008/02/25/bekende-hond/</link>
      <pubDate>Mon, 25 Feb 2008 17:54:26 +0000</pubDate>
      <author>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</author>
      <guid>https://www.netsensei.be/2008/02/25/bekende-hond/</guid>
      <description>&lt;p&gt;Naar het &lt;em&gt;schijnt&lt;/em&gt; heb ik een &lt;a href=&#34;http://www.webstermc.be/archives/533&#34;&gt;bijzondere manier&lt;/a&gt; van wandelen waaraan ik
mijlen op afstand te herkennen val. Ik kan daar moeilijk zelf over oordelen.
Waar ik mij wel van bewust ben is dat ik, eenmaal op stap, een flink deel van de
tijd in eigen gedachten verzonken ga. Ik durf dan mijn aandacht wel op de grond
een paar meter voor mij te richten. Normale mensen schijnen recht voor zich uit
te kijken.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Verdenk mij van een slecht geweten, gebrek van zelfvertrouwen of een tic, maar
los van het feit dat ik zo probeer niet over mijn eigen voeten te struikelen,
levert het ook wel al eens verrassingen op. Neem nu daarjuist op de hoek met de
Museumstraat bij de Delhaize. Word ik opeens uit mijn gedachten getrokken
wanneer ik recht in de ogen van een hond kijk. Het mormel, een labrador, kwam
mij verdacht bekend voor. Bizar want ik ken geen labradoreigenaars. Toch niet
direct. Dan maar even de lijn gevolgd om enkele meters verderop een bekende kop
te zien worden voortgesleurd.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Het was dus Marcel Vanthilt. Tegenwoordig Eurosong vakjurylid. Hij leek mij in
opperbeste doen want hij floot zelfs een deuntje. Aangezien ik Eurosong absoluut
vermijd weet ik niet of het een liedje was waar hij, onwillekeurig, een voorkeur
voor zou hebben. Nu, de essentie van de zaak: ik kan mij niet herinneren dat
Marcel zijn hond regelmatig op TV komt. Die van Chris Dusauchoit natuurlijk wel.
En dat is ook een labrador. Dus vraag ik mij af: welke bizarre gedachtenkronkel
zorgde er voor dat ik bij het zien van de hond spontaan en moment van herkenning
kreeg?&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Het kan natuurlijk dat Marcel de hond van Chris uitliet. Maar zou Chris dan
meteen ook babysitten bij Marcel? Vragen!&lt;/p&gt;
</description>
    </item>
    
  </channel>
</rss>