Democratie on Netsensei

Burgerlijke ongehoorzaamheid

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Mon, 03 May 2010 18:17:36 +0000

Zegt Edmund Burke:

“It is not enough in a situation of trust in the commonwealth, that a man means well to his country; it is not enough that in his single person he never did an evil act, but always voted according to his conscience, and even harangued against every design which he apprehended to be prejudicial to the interests of his country. This innoxious and ineffectual character, that seems formed upon a plan of apology and disculpation, falls miserably short of the mark of public duty. That duty demands and requires that what is right should not only be made known, but made prevalent; that what is evil should not only be detected, but defeated. When the public man omits to put himself in a situation of doing his duty with effect it is an omission that frustrates the purposes of his trust almost as much as if he had formally betrayed it. It is surely no very rational account of a man’s life, that he has always acted right but has taken special care to act in such a manner that his endeavours could not possibly be productive of any consequence.”

Of nog: ga op 13 juni stemmen! Er is niets ergers dan helemaal geen stem uitbrengen. Als je eens niet wil stemmen op de heren en dames stemmenkanonnen, neem dan op zijn minst de moeite om de kieslijsten te bestuderen en na te gaan waar kandidaten voor staan. Achter heel wat onbekende namen schuilt misschien wel een gedreven persoon, een dossiervreter of iemand die jouw persoonlijke overtuiging beter vertolkt dan de Bekende Politici die nu het mooie weer maken.

Stemmen op zondagmorgen is immers meer dan vlug een bolletje kleuren tussen de koffie en de koffiekoeken.

Besef goed dat democratie geen vanzelfsprekendheid is. Dat nog niet zo heel erg lang geleden, ook hier in België die democratie aan een zijden draadje heeft gehangen. Dat we bij verkiezingen een voormiddag lang, zelf aan het roer staan en de koers van onze welvaartstaat bepalen. Dat we de kans krijgen om oog-in-oog met politici te staan en in het stemhokje openlijk hen ter verantwoording kunnen roepen door een gefundeerde keuze te maken.

Dat politici onze regering laten vallen is erg. Maar dat we liever apatisch zijn en thuis blijven dan dat we onze stem laten horen is stukken erger. Stemrecht? Ja. Stemplicht? Als dat nodig is om mensen een schop onder hun kont te geven en wakker te blijven: zeer zeker.

Hier is je kans om als gelijke je stem te laten horen. Geef ze niet zomaar op uit onvrede of als uiting van ‘burgerlijke ongehoorzaamheid’. Want wat is het alternatief?

Bhutto dood

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Thu, 27 Dec 2007 15:33:50 +0000

Zopas werd Benazir Bhutto in Pakistan vermoord. Ze werd gedood in een zelfmoordaanslag waarbij ook 15 andere mensen de dood vonden. Bhutto was oppositieleidster in Pakistan en tegenstandster van huidig machthebber Musharraf. Een breekpunt voor Bhutto was zijn dubbele status als politiek en militair hoofd. Haar dood is een zware klap voor de democratie in Pakistan.

De laatste maanden en jaren kwam het land regelmatig in de pers omwille van de volatiele politieke situatie. Medio september beschuldigde ze Musharraf ervan politieke hervormingen en democratisering tegen te werken na zijn herverkiezing in juni 2007 als president. Dat leidde tot een groeiende polarisering en protestacties. In november schortte Musharraf de grondwet eenzijdig op en nam het leger de controle over. Er werd beloofd om nieuwe verkiezingen uit te schrijven. Na heel wat debat is er besloten om die op 8 januari 2008 te laten doorgaan. Algemeen werden ze beschouwd als een make-or-break voor het Pakistaanse democratische systeem in ademnood.

Pakistan zelf bevindt zich bovendien in een zeer instabiele regio (Afghanistan, Iran) en is zelf verwikkeld in conflict met atoombuur India over Kashmir. Musharraf is sinds de aanslagen van 9/11 een voorname bondgenoot van de Westerse alliantie tegen Al Qaeda en het terrorisme. Pakistan zelf heeft bovendien ook af te rekenen met moslimfacties en lokale krijgsheren.

Het spreekt voor zich dat de komende uren en dagen dus spannend zullen worden. De Pakistaanse bevolking zelf blijft monddood aangezien Musharraf heel wat burgerrechten heeft ingetrokken: de media worden immers door de staat gecontroleerd en straatprotesten zijn verboden. Eve geeft anders wel een goede tip om het Pakistaanse volk te steunen. Wie een beetje social networking doet kan op Facebook enkele relevante groepen vervoegen.

V for Vendetta

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Wed, 12 Apr 2006 21:11:18 +0000

Ik ben samen met kameraad webster naar [tag]V For Vendetta[/tag] wezen kijken. Deze film van de [tag]Wackowsky Bros[/tag] (de Matrix trilogie) wordt gedragen door de immer bevallige [tag]Natalie Portman[/tag] en Hugo Weaving (ofte Agent Smith in laatst genoemde trilogie).

Over het verhaal kan ik kort zijn: in een alternatieve realiteit – here we go again – wordt Groot Brittanië gedomineerd door een totalitair regime waarin elke dissidente stem brutaal de mond wordt gesnoerd. Leugens, propangada, moord en doodslag zijn ’s burgers deel. Gelukkig is er de protagonist Codename V. wier pad ons Natalie eerder toevallig kruist. Vanaf dat moment zijn ze verbonden in hun strijd tegen het regime.

De realisatie van het verhaal houdt vooral heel wat actie en semi-filosofisch geleuter in. Het verhaal rammelt en véél vragen worden pas later in de film beantwoord of zelfs helemaal niet. De acteerprestaties zijn bovendien niet bepaald om over naar huis te schrijven. Uiteindelijk zakt de film naar zijn einde ineen in een hoop geleuter over burgerzin, democratische waarden, rechten en plichten. Niet dat ik niet achter democratie sta, maar al te veel moraliserend gezeik werkt ook averechts. Het is duidelijk de Wachowski’s op hun eigengereide manier de wereld nogmaals een geweten wil schoppen.

Eindconclusie? Wel, als je van gemaskerde wrekers en slechteriken met een groot bakkes houdt, dan is dit een film die je moet gezien hebben. De rest mag hem gerust aan zich voorbij laten gaan.