<?xml version="1.0" encoding="utf-8" standalone="yes"?>
<rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom">
  <channel>
    <title>Deadlines on Netsensei</title>
    <link>https://www.netsensei.be/tags/deadlines/</link>
    <description>Recent content in Deadlines on Netsensei</description>
    <generator>Hugo -- gohugo.io</generator>
    <language>nl-NL</language>
    <managingEditor>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</managingEditor>
    <webMaster>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</webMaster>
    <lastBuildDate>Wed, 05 Aug 2009 21:02:51 +0000</lastBuildDate><atom:link href="https://www.netsensei.be/tags/deadlines/index.xml" rel="self" type="application/rss+xml" />
    <item>
      <title>Alice in Wonderland</title>
      <link>https://www.netsensei.be/2009/08/05/alice-in-wonderland/</link>
      <pubDate>Wed, 05 Aug 2009 21:02:51 +0000</pubDate>
      <author>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</author>
      <guid>https://www.netsensei.be/2009/08/05/alice-in-wonderland/</guid>
      <description>&lt;p&gt;Hé kijk! Het is ondertussen augustus! En dus is het een maand geleden dat ik een
nine-to-five leven achter mij liet. Eerlijk gezegd voel ik me een beetje Alice
in Wonderland. Elke dag is een nieuwe ontdekking en brengt verrassingen.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Ik bepaal zelf mijn dagindeling. Tot nu toe hield ik mijn gewone werkritme van
vroeger aan. Ten laatste om 9 uur zit ik achter mijn bureau. Ik hou een
lunchpauze van een halfuurtje en ’s avonds stop ik wanneer ik er zin in
heb. Of zolang ik betaald kan werken natuurlijk. Dat laatste is wel heel erg
bepalend. Elk uur dat ik betaald kan werken – zelfs al is dat om tien uur
’s avonds – pikte ik mee. Juli was immers een opstartmaand met
vooral veel kleine opdrachtjes.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Ondertussen ben ik volop op zoek naar klanten. Communicatie is écht wel
belangrijk. Ik spreek actief bedrijven aan waarvan ik denk dat ze wel een
freelancer kunnen gebruiken. Ik heb een aantal contacten kunnen leggen. Zo was
ik afgelopen woensdag was ik in Gent voor een aantal kennismakingen. En vorig
weekend was ik invaller voor de afwerking van een website die dringend on line
moest. Racen tegen een deadline maar de klant was tevreden. Dat geeft wel een
boost.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Het meest bevreemdende is dat leven als een freelancer iets is waar je mee
opstaat en gaat slapen. Als beginner heb je nog zoveel te bewijzen en sta je
eigenlijk nog nergens. Of beter, je staat aan het begin van een weg waar jezelf
aan timmert. En je kan maar ergens komen door er constant mee bezig te zijn en
te maken dat je een &lt;em&gt;bang up job&lt;/em&gt; doet.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Benieuwd wat er verderop nog in de konijnenpijp zit!&lt;/p&gt;
</description>
    </item>
    
    <item>
      <title>Adem</title>
      <link>https://www.netsensei.be/2008/10/05/adem/</link>
      <pubDate>Sun, 05 Oct 2008 13:31:44 +0000</pubDate>
      <author>matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen)</author>
      <guid>https://www.netsensei.be/2008/10/05/adem/</guid>
      <description>&lt;p&gt;Even naar adem happen want deze week was druk. En da’s een understatement.
Er moest een project worden afgewerkt. Deadlines gehaald. Code gereviseerd. The
whole shebang. En dat betekende even alles geven. Van ’s morgens vroeg tot
’s avonds laat. En dan komt een mens al eens tot conclusies. Dat de nieuwe
job, waar ik volgende week toch alweer 4 maanden geleden ben ingerold, echt wel
hetgeen is wat hij het liefste doet. Dat het een ongelofelijke kick is om
uiteindelijk je werk live te zien gaan. En dat het websites maken veel meer is
dan prullen met code en het opzetten van steriele systemen. Dat het
daadwerkelijk een gebruiksinstrument is waarlangs mensen met elkaar in
interactie kunnen gaan in de meest verscheiden vormen. Dat je werk uiteindelijk
een levend geheel blijkt te zijn.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Heerlijk!&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;Wat nog heerlijk is, da’s Coldplay in het Sportpaleis aan het werk zien.
Ondertussen al de vierde keer dat ik ze bezig zag. Chris Martin is één van die
weinige artiesten die, hoe hoog het podium mag zijn, toch de zaal in vuur en
vlam weet te zetten, voluit grappen en grollen maakt, en een &lt;em&gt;ongelofelijke&lt;/em&gt;
energie weet uit te stralen. Zijn Nederlands vaart er alleen maar wel bij, kan
ik jullie vertellen. Ondertussen was mijn stem na het derde nummer reeds schor
gezongen en was de ellende van het urenlange rechtstaan, vermoeidheid en wachten
zeer snel vergeten. Een fantastische afsluiter van een vrij memorabele week.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;En nu zit ik hier op een zondagmiddag, helemaal leeg. Naast mijn muis ligt mijn
internationaal paspoort een dikke enveloppe gevuld met Amerikaanse en Canadese
dollars. Nog 8 dagen. Nog even deze zondagmiddag naar adem happen en dan ben ik
er helemaal klaar voor.&lt;/p&gt;
</description>
    </item>
    
  </channel>
</rss>