Categorieën
Leven

Dingen die wij horen te importeren

En zo komt er na twee weken in toeven in het buitenland een einde aan mijn rondreis. Morgen gaat het per auto terug richting $HOMELAND.  Ik kijk altijd eens goed rond als het gaat over zeden en gewoonten in het buitenland en ik kom altijd tot deze conclusie: dat wij onszelf on-ge-lof-e-lijk tekort doen op bepaalde gebieden.

En na mijn twee weken in Denemarken/Zwitersland is dit het verlanglijstje met de titel: “horen onverwijld te worden ingevoerd.”

  • Een eengemaakt ticket voor openbaar vervoer. Er is dus niks makkelijker dan een ticket te kopen in Zürich Lufthaven naar gelijk wel bergdorpje in de hoge alpen. Hetzelfde ook in Denemarken. One ticket for everything.
  • Een werkend openbaar vervoer. Met dat ticketje geraakte ik ook nog eens moeiteloos op bestemming.
  • Mountain Dew.  In Denemarken en de rest van de wereld wordt dat verkocht. I wants it.
  • Echte eieren, spek,… Als in: eieren die echt naar eieren smaken. Want bij ons smaakt “scharrel” en “bio” toch nog bijzonder industrieel.
  • Elektrische autootjes. ‘nuff said. Hier rijden ze er vlot mee rond.
  • WIMAX.  Ik kan dit tikken omdat het volledige bergdorp waar ik zit momenteel voorzien is van een WiFi paraplu. Gewoon even laptop open klappen of de Android ‘foon er bij nemen, en ik kan volledig gratis surfen. Dat de verbinding elke 30 minuten wordt verbroken neem ik er voor lief bij.
  • Wegenvignet. Wil je rijden op de Zwiterse wegen? Dan betaal je een wegenvignet. Geen gezeik. En met het geld worden de beste autobahnen ter wereld onderhouden. Inclusief tunnels doorheen granieten rotswanden.
  • Schone lucht. Want dat hebben ze zowel in Denemarken en Zwitserland in overvloed.

Zo. Ik weet in welke richting mijn volgende kuurvakantie zal gaan.

Categorieën
Leven

Venetie zien 2

Ze zijn weer twee dagen verder. Morgenmiddag vertrek ik terug dus dit is het laatste berichtje uit La Serenissima. Ik ben gisteren in de kunst gevlogen met een bezoek aan l’Accademia. Die huisvest werken van een groot aantal Venetiaanse meesters zoals Canaletto, Tintoretto, Bellini,… Hun oeuvre bestaat duidelijk uit grootse barokke werken die tot doel hadden het publiek te imponeren en de macht van de Venetiaanse Republiek tentoon te spreiden. Desondanks vond ik nu niet meteen dat hier het mooiste werk hing. Tussen de Italianen hing dan weer een Vlaamse meester: Hans Memling. En hoe! Dat ene portret van een jongeman leek wel te leven; net alsof het elk moment tot leven kon komen. Ofwel is de naam “Vlaamse Primitieven” een contradictio in terminis, ofwel werd ze met de nodige zin voor ironie gekozen.

Vandaag ging het op de ingeslagen weg verder met een bezoek aan het Museo Correr met een uitgebreide kunstcollectie. Nu ja, qua taferelen zijn de Italianen ook hier weer niet echt inspirerend. Of nog: hoe vaak kan je de tenhemelopneming van Maria opnieuw schilderen. Na de middag werd het wat rondwandelen in de stad en genieten van het zonnetje op de kade langs San Marco. Heerlijk terrasjesweer trouwens. Van het shoppen is er dan weer niet veel gekomen: of beter, het beperkte zich vooral tot etalages kijken want qua luxekledij mag er hier wel wat gezien worden. Italianen gaan inderdaad bijzonder goed gekleed.

Zo, vanavond afsluiten met een goed restaurant en een stevig glas wijn.

Categorieën
Leven

Venetie zien

Eerst en vooral: als er hier een letter verkeerd getikt is, dan ligt dat aan het qwerty toetsenbord.

Ik heb ondertussen een dag venetie achter de kiezen waarin ik gezien heb: het paleis van de doge, de campanille, de rialtobrug, een heleboel water,… Eerlijk is eerlijk: venetie is commercieel. Als Bruggeling hoef ik van de venetianen alvast geen lessen in hoe-buit-ik-mijn-erfgoed-uit. Anderzijds vind ik het geen teleurstelling om hier te komen want ik hou het niet op die paar platgetreden toeristische paden. Ik heb ondertussen Canareggio leren kennen als een rustige wijk waar de was inderdaad nog buiten hangt en je helemaal alleen in de wirwar van calles en ramos kan slenteren. En ook hier vind ik heel wat pittoreske zichten, kerken en kunst die niet onder moet doen voor toeristisch Venetie.

Morgen hoop ik Dorsoduro en de Accademia te kunnen bezoeken. In de namiddag heb ik een vaart over de Canal Grande geboekt (thank you Thomas Cook) en wil ik mijn slag slaan tijdens het shoppen (ja, mag het?) Ik ben benieuwd.

O ja, het weer is hier stralend en lekker warm. Vanmiddag op het terras van Cafe Florian gezeten en op een bankje op een rustige Campo mensjes gekeken. Tenslotte dit nog: Venetie is hondsduur maar je moet weten waar zoeken: ik heb juist voor vijftien euro een stevige maaltijd met een kwart liter opperbeste rode wijn en koffie geserveerd gekregen. Heel schappelijk vind ik.

Zo, en nu ga ik de stad in om Venice by Night even te bewonderen…