Categorieën
Leven

Verkiezingen 2010

Er zullen vanavond wel een paar mensen een stevig feestje bouwen. En dat is hen ook meer dan gegund na de sterke prestatie die ze vandaag wisten neer te zetten. Maar voor alles geldt natuurlijk: vanaf morgen begint het echte werk.  Het gaat immers niet zo goed met ons land. Als er iets is wat de kiezer duidelijk heeft willen maken, dan is het wel dat het de hoogste tijd is om vooruit te geraken.

Dingen die ronduit belangrijk zijn:

  • It’s the economy, stupid! Er heerst crisis en elke burger wordt daar ondertussen al dan niet direct mee geconfronteerd. Want jobs en een gezond ondernemersklimaat vormen de beste sociale zekerheid. Zorg ervoor dat bedrijven zuurstof krijgen om banen te creëren. De meeste ondernemers meten hun succes niet alleen aan hun omzet, maar ook aan het aantal werknemers dat ze te werk stellen.
  • De communautaire crisis. Ja, BHV is een probleem. En het blokkeert elke vorm van beleid in dit land. Tijd dus om keihard aan hetzelfde zeel te trekken. ‘Nuff said. Doe er iets aan.
  • De institutionele crisis. Eerlijk gezegd is ons landje vooral een Mexicaans leger met allerlei bestuursniveaus en bevoegdheden waarmee naar alle believen geschoven wordt.  Als we al geen communautaire problemen hebben, dan is het wel dat het tergend lang duurt om dingen gedaan te krijgen omdat er zoveel mensen bij worden betrokken.
  • De bureaucratische crisis. Dat het gehele overheidsapparaat dringend op dieet moet. Bij justitie heersen nog negentiende eeuwse toestanden om nog maar te zwijgen van de belastingen. Hoe is dat toch mogelijk? Rationalisering, modernisering en efficiëntie zijn meer dan mooie marketingwoorden. Make it count!

Als er één signaal is dat men wil geven, dan is het dat de burger eindelijk klare taal wil. Niet zeuren, gewoon doen. In het buitenland lukt het wel om de dingen te realiseren. Waarom hier niet?

Ik zou dus vooral de nieuwe bewindslieden het volgende meegeven, steek de handen uit de mouwen, gooi het roer om en zet de ramen van ons stoffige huis maar eens goed open zodat een frisse wind de boel kan verluchten.

Categorieën
Mening

Feodaal systeem

Sinds 9 april is het feodale systeem in Europa volledig tot de geschiedenis gaan behoren. Verbazingwekkend, niet? Leer je dan eens op school dat Europa een verzameling van (semi)democratieën is, dan blijken er opeens toch stukjes Ancien Régime te bestaan!

Het watte eigenlijk? Het feodale systeem! Wie goed oplette tijdens de geschiedenislessen zal zich wel herinneren dat sinds de vroege Middeleeuwen, de verdeling van in essentie militaire en politieke macht gestoeld was op een systeem van wederzijdse vertrouwensbanden tussen machtige leenheren en leenmannen. Die laatsten waren in den beginne eigenlijk niets meer dan lokale warlords – de latere ridders – die gebonden werden door vorstelijke huizen zoals de Merovingers, de Karolingers, de Capetingers. In ruil voor land (een ‘fief’ of leen) beloofden ze trouw aan hun leenheer. Het graafschap Vlaanderen behoordde in deze context tot het kroondomein van de Franse vorst en de graaf diende als dusdanig trouw te beloven. Allerlei tegenstrijdige en samenlopende belangen van diverse aard zorgden ervoor dat de relatie tussen leenman en leenheer enerzijds en leenmannen onderling anderzijds al eens werden gecontesteerd. Maar da’s een ander verhaal

Afin. Dat feodale systeem was zo ongeveer hét referentiekader voor de Europese geschiedenis tot de Franse Revolutie. Sindsdien is het systeem eigenlijk quasi verdwenen. Toch zeker als effectief in gebruik zijnde politieke structuur waarbinnen een gemeenschap wordt bestuurd. Quasi eigenlijk, want tot op de dag van vandaag waren er in Europa een aantal anomalieën die het wisten te overleven. Voornamelijk in Engeland dan want daar heeft men nooit de 19de eeuwse Europese revolutiegolven gekend die tot het onstaan van natie-staten heeft geleid.

Zo bestond tot diep in de 20ste eeuw in Schotland de feodale band tussen de Engelse kroon en een groot aantal Schotse families die land in leen hadden en in ruil een aantal verplichtingen hadden. Met de Abolition of Feudal Tenure Act uit 2000 werd die band verbroken waardoor leenmannen effectief zonder enige verplichtingen het volledige gebruik over de grond kregen.

De allerlaatste case waar het feodale systeem in zwang was, was het kanaaleilandje Sark. Het eilandje was een leen of fief dat behoorde tot Guernsey en het werd bestuurd door een Seigneur die vazal was van de Engelse Kroon sinds 1565. Grondeigendom was verdeeld over 40 ‘tenants’ of families die een eeuwige leenband met de Seigneur hadden. In ruil kregen ze een stem in de Chief Pleas, een soort parlement met wetgevende en uitvoerende bevoegdheden. De seneschalk zat dit bestuurslichaam voor. Daarnaast waren er ook een provoost (een soort openbaar ministerie) met een constabel die als politiemacht fungeerde. Door groeiende binnenlandse en internationale druk werd de heerlijkheid Sark gedwongen om het systeem te reformeren. Op 4 oktober 2006 werd besloten om de Chief Pleas een volledig democratisch gekozen karakter te geven. Daarbij werden alle grondeigenaars of ‘tenements’ gewipt voor verkozen vertegenwoordigers en de Seigneur verloor alle effectieve macht.

Op 9 april 2008 trad die beslissing in werking waardoor de allerlaatste resten van het feodale systeem in Europa na meer dan 1200 jaar écht wel nu tot het verleden behoren.

Categorieën
Mening

176 days later

Het had de titel van film kunnen worden, maar hoe het erop de politieke bühne er de laatste zes maanden aan toe is gegaan, is kon zelfs de meest getalenteerde scenarioschrijver niet voorzien. Qua Griekse tragedie kan het anders wel tellen: de hoogmoed ofte hubris van enkelen komt keihard ten val.

In ieder geval vind ik het ronduit kinderachtig dat CD&V nog altijd eist dat mister 800.000 stemmen premier zou – neen moét – worden. Om nog maar te zwijgen van het applaus dat Leterme kreeg toen hij gisteren zijn ontslag ging indienen bij de koning. En de hoge woorden van allen die al maanden beweren dat ze constructief willen meezoeken naar een oplossing voor de impasse. Of de talloze spooknota’s en geheime gesprekken die tot niets leidden. Of de gijzelingsacties van enkelen om hun eigen ambities waar te maken. Of de partijtjes moddercatch.

Neen. Meneren en mevrouwen politiekers, wij hebben er genoeg van. Ondertussen stijgt de energiefactuur, worden basisbehoeften alsmaar duurder, komen de zwakkeren in de maatschappij in moeilijkheden, maken we ons royaal belachelijk in het buitenland, loopt de administratie in de soep,… Stop dus maar met dat gekibbel want, uiteindelijk, kan ik mij niet inbeelden dat Walen en Vlamingen echt verschillend zijn als het op de portemonnee en gezond verstand aankomt. Na 176 dagen kan oeverloos geëmmer en getouwtrek over principes ons eerder worden gestolen.

Wij willen eindelijk wat jullie ons 176 dagen geleden hebben beloofd: goed bestuur!

Categorieën
Tube

Hey Yves

Omdat het zaterdag is, we tegen het vallen van het blad zijn en nog altijd geen nieuwe regering hebben. Lang leve Peter Vandeveire!

Kijk ook eens naar deze minder verheven ‘Kzal de koning nog es belle‘ van de Pixkes.