Categorieën
Leven

Lost iPod

Hmz. Minder goed nieuws. Ik ben mijn iPod Touch kwijt. Gisteren had ik afgesproken in Brugge en ergens onderweg is die uit mijn jaszak gegleden. Klassiek, want dat is eigenlijk waar je zo’n ding  bewaart: je jas- of broekzak. De plaats waar dingen meestal uit verdwijnen.

Afgezien van een redelijke voorraad muziek, staan er ook een paar apps op: Twitter, Facebook, Apple Store en GMail. Vaneigens heb ik meteen mijn paswoorden op die accounts veranderd. En mens neemt best zo zijn voorzorgen. Het doe je wel beseffen hoe kwetsbaar je on line/digitale identiteit wel niet is. Tegenwoordig zit de toegang tot je on line alter ego vervat in een stukje hardware dat je o zo makkelijk kan verliezen. Ik merkte mijn verlies pas vanmorgen op. In de afgelopen 16 uur had god-weet-wie dus daar misbruik van kunnen maken.

Gelukkig kan ik mij precies voor de geest halen wat ik allemaal heb gedaan en waar ik ben geweest tussen het moment dat ik het ding voor het laatst heb gebruikt en het moment dat ik opmerkte dat ik hem mistte . Ik weet zelfs waar ik hem met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid heb verloren.

Jammer dat de winkel in kwestie pas morgenochtend open en telefonisch bereikbaar is. Ondertussen kan ik alleen maar hopen dat een goed ziel het ding ter plaatse in verzekerde bewaring heeft afgegeven.

In het slechtste geval ga ik de aanschaf van een compacte fotokodak nog even moeten uitstellen. Want zonder muziek onderweg doorheen het Vlaamse land: dat verdraag ik eigenlijk helemaal niet.

Categorieën
Leven

Blues

Er zijn momenten dat het leven zwaar tegen zit. Ik kan alleen maar zeggen dat er in de laatste zeven dagen jaren zijn bij gekomen.

Voor alles voel ik me nu heel erg moe.

Relativeren en tijd geven. En hardnekkig vasthouden aan de gedachte dat het wel eens moet beteren.

Categorieën
Leven

Ziek II

Hmgh. We zijn goed drie dagen verder. De koorts is gelukkig verdwenen, maar verder hang ik eigenlijk in de touwen. Het probleem is ondertussen gezakt naar mijn longen. De minste inspanning veroorzaakt stevige hoestbuien. En voor de minste fysieke inspanning is het toch op zoek gaan naar krachten. Echt uit de voeten kan ik dus niet. De dokter gaat nog gelijk krijgen toen hij zei dat ik pas tegen Pasen enigszins erdoor zal zijn. Het gevolg is dat ik mijn dagen dan ook voornamelijk verdeel tussen lezen, wat TV/film kijken en dutten. Gedwongen niets doen eigenlijk en dat is zo tegen mijn natuur.

Ik weet niet wat het is dat de ronde doet, maar dat het om gore smeerlapperij gaat, dat is wel duidelijk.

Categorieën
Techtalk

Dode lens

Hm. Het lijkt erop dat mijn Nikon 18-200VR de geest heeft gegeven. De autofocus van de lens lijkt niet meer te werken. Dat betekent dat ik manueel moet focussen wat niet echt handig is. Die lens heb ik ondertussen bijna 2 jaar in mijn bezit. Dus net nog binnen garantie. Ik heb die indertijd gekocht bij geheugenkaart.be en ik ben er tot nu toe altijd zeer tevreden van geweest. Ergens vind ik het wat vreemd dat die autofocus nu stopt met werken want ik heb mijn camera de laatste maanden nauwelijks nog in de hand genomen.

Ik heb al verschillende dingen geprobeerd.

  • De knop op mijn D50 body als op de lens staat op AF. De focus zou dus moeten werken
  • Als ik de 50mm prime op de body schroef, dan werkt de autofocus wel. Hetzelfde met een 17-72mm.
  • Ik heb al geprobeerd om de lens er een aantal keer op te schroeven maar zonder resultaat.
  • Ik heb de camera op en afgezet, de VR af en aangezet maar dat levert niets op.
  • Ik heb op het resetknopje op de onderkant van de body geduwd maar dat geeft geen verschil.
  • Tenslotte heb ik de lens op de D70 van mijn broef geschroefd maar ook daar geeft de autofocus geen teken van leven.

Gisteren  heb ik op de trouw van Joke en Vincent wat foto’s genomen met de 50mm prime dus met de body lijken er alvast geen problemen te zijn.

Gelukkig is er tegenwoordig twee jaar garantie. Het toeval wil dat die termijn in juli verstrijkt.

Ligt het aan mij of heb ik de laatste weken gewoon last van slechte karma? Na een kapotte gsm, een kapotte grafische kaart nu een kapotte lens. Eurgh! is mijn gevoel dan.

Categorieën
Leven

Grmbl

The weekend so far.

Part 1

Loopneus, pijnlijke keel, slecht slapen, hoofdpijn, niezen, hoesten,…

Yup, ’t is weer van dattum.

Part 2

Mijn gsm heb ik eindelijk terug. Men heeft een update van de software gedaan. Alleen heeft men daarbij wel mijn volledige contactenlijst en alle smsberichtjes gewist. Dank u, Nokia!

Part 3

En om het helemaal af te maken lijkt het erop dat de grafische kaart van mijn windowsmachine weer eens terminaal is. Is niet de eerste keer dat mij dat overkomt, maar ik werk slechts 2 dagen op de week op het ding. Dan verwacht ik niet dat hardware die ettelijke euro’s kost het al na een jaartje voor bekeken houdt.

Soms hé…

Categorieën
Techtalk

Everything is a fscking DNS problem

Wie deze morgen naar dit blogje surfte kreeg gedurende een aantal uur een ietwat vreemd loginscherm te zien. Genoeg om allerlei ongeruste berichtjes in mijn mailbox te krijgen. De titel van dit postje verwijst naar een veel gehoord gezegde onder de IT crowd, en inderdaad, dit was een DNS probleem.

Ik speelde al een tijd met het idee om mijn huidige host te verlaten, en daar heb ik in de laatste weken werk van gemaakt. Eén van de dingen die ik had geregeld was de verhuis van de domeinnaam uit Nederland naar een Belgische registrar. Daarvoor moest ik allerlei papieren opstellen en versturen. Uiteindelijk heeft het toch een kleine 10 dagen geduurd eer de verhuis werd uitgevoerd. Dat was dus vanmorgen. Het leek mij vanzelfsprekend, om niet te zeggen getuigen van gezond verstand en klantvriendelijkheid, dat de DNS gegevens door de oude aan de nieuwe registrar zouden worden doorgegeven. Meer bepaald dat de domeinnaam nog altijd zou verwijzen naar de oorspronkelijke server. (Voor de techneuten: dat het A record gewoon ongewijzigd zou worden overgenomen) Natuurlijk is dat niet gebeurd. Ik moest zelf nog mailen naar de helpdesk van mijn oude host om het IP vast te krijgen van de server met mijn oude webruimte en die dan zelf instellen.

Afin, het gebeurde is gebeurd. Wat die verhuis betreft: daar vertel ik later meer over. U-zal-het-wel-merken!

Categorieën
Leven

Teleslet

Hm. Ik kreeg vanavond bij het thuiskomen, af te rekenen met een niet zo’n aangename verrassing: een telenet factuur van goed 70 euro. Zeventig euro. Zeventig. Ik had het even niet meer. Kost een maand internet en televisie dan zoveel?

3 maanden eerder hing ik aan de lijn met de Telenet helpdesk om mijn verhuis te regelen. Ik had een drie jaar oud expressnet abonnement en voor de kabel zat ik in Antwerpen bij Integan. De medewerker wist mij te vertellen dat ik voor hetzelfde maandelijkse bedrag zowel internet als digitale televisie kon nemen. Fijn. Want de zenders die ik bij Integan had zou ik verliezen als ik overschakelde op de Leuvense Analoge Kabel.

Medio januari kwamen twee installateurs dan om de kabel aan te sluiten en een digibox te installeren. Feest! Hoewel. Sindsdien kreeg ik reeds twee vrij vage facturen waarbij slechts een deel van de kosten werd aangerekend. Ofwel de installatie, ofwel de auteursrechten, ofwel het internet. Maar geen factuur voor de twee.

Tot vandaag.

En wat bleek? Ik betaalde nog steeds 35 euro voor mijn oude expressnetverbinding! De digitale televisie was er gewoon aan toegevoegd! Meer zelfs: niet alleen de kosten van de voorbije maand werden mij aangerekend maar ook de kosten voor de komende maand. Tot medio maart. Dat alles gegarneerd met een sausje van variabele BTW aanrekeningen: 12% op de huur van de HD recorder, 21% op de kabel. Bovendien dateert de factuur van 16 februari maar ik kreeg ze vandaag pas in de bus. Niks geen Funky of Gold Shakes maar een Consumer’s Pocket Shake.

Afin, ik dus in mijn wiek geschoten en gebeld naar de Telenet helpdesk, afdeling facturatie. Ik zou mijn gram halen! De eerste die ik aan de lijn kreeg was medewerkster Brenda. Rustig luisterde zij naar mijn verhaal. Ik hoorde haar op de achtergrond lustig tokkelen op haar klavier. Maar na dik vijftien minuten proberen bleek dat haar computer haar niet toeliet om mijn gegevens en facturen te raadplegen. Ironie, gotta love it! Ze gaf het op en schakelde mij met excuses door naar een tweede slachtoffer. Brenda gaf daarbij mijn verhaal door aan Vanessa zodat ik het toch niet meer hoefde te doen. Scoren! Vanessa was een iets ander type: ze klonk net iets te enthousiast, je hoorde dat ze nieuw was. Zou ik het hard spelen? Ach, dat kwaad zijn betekent stress. En daar kan ik nu net niet goed tegen. Ze gaf meteen een hele uitleg over de verschillende delen van de factuur betreffende de digitale televisie. Ik aanhoorde rustig en wees haar toen op het feit dat vooral de 35 euro voor het internet mijn probleem was. Ze was gelukkig snel van begrip en zag meteen de crux van mijn verhaal. Bleek dat ik nooit zo’n Shakes pakket heb gekregen maar dat bovenop de dure expressnetverbinding doodleuk een duur digitaal televisiepakket was toegevoegd.

De fout rechtzetten bleek geen punt. Ik zou deze factuur moeten betalen maar in maart zouden de nu aangerekende teveel kosten grotendeels uit de factuur worden gehaald om het geheel in balans te krijgen. Vanaf april zou ik dan eindelijk de beloofde goedkope, normale telenettarieven mogen verwachten.

Eerlijk gezegd vond ik dat het maken afspraken en de installatie en het verhuizen van het telenetabonnement net te vlot verliep. Tjah, wat we leren uit het verhaal is dat geduld, doorzetting en een duidelijke uitleg lonen.  Wat mij nog het meest verbaast is dat het rechtzetten zo gemakkelijk zou lopen. Ik vermoed dat de dienst facturatie niet de eerste keer zo’n fout maakt. Nu ja, eerst de volgende telenetfactuur afwachten, natuurlijk!

Categorieën
Asides

IPX op Windows Vista

Tip: er zit *geen* ondersteuning voor het IPX netwerkprotocol in Windows Vista. Nu niet. Nooit niet. Wat bent u met die kennis? Wel, mocht u – zoals ik – met uw maten eens een spelletje Red Alert 2 of zo willen spelen, dan staat u nu – zoals ik – te vloeken op Windows omdat je geen verbinding kan maken met je vrienden. Microsoft… *zucht*

Categorieën
Techtalk

Webhosting fail

Men had vandaag kunnen denken dat mijn eigen blog gehacked was. De ironie zou bijzonder bitter hebben gesmaakt maar de werkelijkheid is niet veel beter.

Mijn webhost, Flaxe, had mij vrijdag laten weten dat er maandagavond twee uur downtime was gepland wegens onderhoud in het datacenter. Geen probleem. Voor professionals zou zoiets vrij eenvoudig mogen zijn. Helaas, tijdens het onderhoud was er een stroompanne. Het begin van heel wat ellende.

In eerste instantie was het domein gewoon niet bereikbaar omdat de nameservers plat waren gegaan. Die waren blijkbaar het snelste terug actief want in de loop van deze voormiddag kon ik terug op mijn site surfen. Het is te zeggen: eerder provisoir want niets werkte.

Via het statuspaneel kon ik volgen hoe services één voor één terug actief werden. Alleen mysql – de databaseserver – en imap – de e-mail – wilden niet mee. Dat betekende nog altijd een kapotte website en een niet bereikbare Matthias. Niet zo fijn.

In de loop van de namiddag werd de databaseserver terug actief. Alleen bleken al mijn databases foetsjie te zijn. Niks, noppes, nada. Grote paniek van mijn kant. In die databases zitten alle data van alle sites die op mijn domein draaien waaronder alles wat sinds juli 2005 op mijn blog is verschenen. Argh! Een bezorgd telefoontje naar de helpdesk van Flaxe leverde een onduidelijk antwoord op: er is softwareschade en ik moest geduld oefenen. Niks geen hersteltijden, garanties, etc. Ik werd in het duister gelaten.

Pas tussen 8 en 9u vanavond bleken de databases terug gezet te zijn. Hoera! Hun laatste backup dateert blijkbaar van zaterdag want alle comments, content,… van zondag en maandag ben ik doodleuk kwijt. Inclusief een paar configuratiewijzigingen op databaseniveau. Awoert! Afin, al bij al kon het veel erger. Ondertussen is de e-mail nog altijd niet toegankelijk of bruikbaar. Dus wat dat betreft zit ik nog even op hete kolen.

Vooral de communicatie vanuit Flaxe was ondermaats. We zullen maar zeggen: onbestaande. Zonder de rood/groene knoppen op het service paneel had ik geen enkele indicatie van waar er precies een probleem was. Er werden evenmin op hun eigen website status updates of zo geplaatst. Meer zelfs, hun eigen site en mailservers waren zelf slachtoffer geworden en werkten gebrekkig. Hun klanten adres gooide al mijn mails doodleuk terug. Het weinig professionele antwoord van de telefonische helpdesk laat ook weinig aan de verbeelding over. Er kon geen sluitend antwoord worden gegeven of ik data kwijt was, wat er precies gebeurde of hoe lang het nog zou gaan duren. Het spreekt voor zich dat ik niet bepaald gelukkig ben.

Op dit moment hang ik nog vast aan 8 maanden contract bij Flaxe maar al een tijdje loop ik met het plan te verhuizen naar een andere, betere, voordeligere host waar ik meer mogelijkheden, bandbreedte en schijfruimte kan krijgen voor minder geld. Dit incident is voor mij alleen maar een groot argument om hier werk van te maken. Dus na dik 5 jaar zal ik waarschijnlijk rond het jaareinde wisselen van hosting. In tussentijd kruis ik de vingers dat er geen verdere accidents de parcours voor zullen vallen.

Categorieën
Leven

Werf

Antwerpen wordt soms de Werf van de Eeuw genoemd. Ik heb zo onderhand de indruk dat mijn tanden daar een serieus deel van de investeringen beginnen uit maken.

Vandaag mocht ik weer eens plaats nemen in de vertrouwde tandartsstoel. Een tijd vermoed ik reeds de aanwezigheid van een gat in een tand achteraan in mijn mond. En ja, dat werd dus vandaag bevestigd. Op mijn wijsheidstanden zitten vullingen die onder het tandvlees doorlopen. Omdat dat een met de tandenborstel nogal moelijk te bereiken plaats is, heeft zich daar een gaatje gevormd.

Blijkbaar gebruik ik mijn wijsheidstanden wel om te eten. En daarom wil de tandarts een poging doen om het gat te vullen en de tand te redden. Lukt dat niet, dan word het trekken.

Uiteraard hoop ik dat het optie 1 wordt. En 9 september is in deze d-day.

Ugh.