Categorieën
Leven

Zweet

Mag ik even uitwijden over een verschijnsel waar we de laatste dagen allemaal onderhevig aan zijn? Zweet! Jawel!

Het is het vochtige goedje dat uw huid op deze nogal warme dagen weet uit te persen en dat hoogst verguisd wordt. Het hoopt zich op in allerlei lichaamsholten waar we het niet liever niet hebben, het plakt, het stinkt en het kriebelt. Met van tijd stevig douchen gaan we het zaakje te lijf. En als dat niet helpt dan wapenen (de meesten onder) ons zich maar met een flinke bus deo.

En toch is zweet meer dan een mix van H20 en allerlei minderalen.

Ondanks de warmte werk ik dezer dagen in het zweet mijns aanschijns. Onderschat dat niet, programmeren, want met een deadline in het vooruitzicht op zoek gaan naar de meest efficiënte oplossing is geen sinecure. Zweet gegenereerd door hard labeur heeft ergens wel iets nobels.

Niets kent zoveel heroïek als het zweet van een sportmens. Van een atleet die een marathon loopt tot een coureur die een col hors categorie weet te bedwingen. Hun zweet dragen ze als een ereteken waaraan men hen kan onderscheiden als zij die een bovenmenselijke prestatie wisten neer te zetten.

We worden allemaal wel eens geconfronteerd met het koud zweet. Je kent dat wel. Rillingen gaan over je rug en opeens voel je je huid jeuken. Voor je het weet rollen de zweetdruppels over je lijf. Ongeacht of het koud of warm is buiten. Examens, de eerste kus, trouwen, de geboorte van je eerste kind, de dood van je (groot)ouders,… Sowieso zweet een mens zich door al die momenten heen.

En dan is er natuurlijk nog het angszweet. Het is er direct. Onmiddellijk. Stante pede. Geen ontkomen aan. Je trekt wit weg en je voelt je poriën zo prikken terwijl de angst om zich heen slaat. Pas als je terug bij je positieven komt valt opeens op dat je lijf nogal wat vocht kwijt wilde. Een mens wordt zich dan meteen van bewust dat hij meer dan ooit leeft.

Koortszweet is wel het laatste wat we willen. Je ligt te rillen in bed terwijl je lijf het gevecht aangaat tegen wat het ook is dat je ziek maakt. En van het ene op het andere moment voel je hoe je lichaam de temperatuur opeens lanceert naar ongekende hoogtes. Badend in het zweet lig je dan wakker met een koud compres op je voorhoofd.

Tjah, zweet… can’t live with it, can’t live without it.

Categorieën
Leven

Algerische mens

Ik ben dus een ‘algerische’ mens. Stof, vervuilde lucht,… zijn mijn kryptoniet. Gelukkig neem ik quasi dagelijks een pilletje zodat ik er doorgaans niet al te veel last van heb. En met perioden ben ik ook meer of minder gevoelig voor wat er in de omgeving hangt.

De laatste dagen zijn dan weer een absolute ramp. Niezen, tranende en jeukende ogen, loopneus,… Mijn lichaam vertelt mij dat de lucht op dit moment wel van bijzonder slechte kwaliteit is. Ik ben blij dat ik op het werk kan zijn want het gebouwbeheersysteem heeft duidelijk een goed ventilatiesysteem. Binnenshuis heb ik weinig last, maar als ik buiten moet, de fiets op of zo, dan is het prijs.

Via de vernieuwde .be website ben ik echter op www.airallergy.be gesukkeld. Geeft live weer met bulletins en al of de situatie voor algerische mensen al dan niet schappelijk is.

Blijkbaar dus niet. No shit, Sherlock!

Gelukkig zijn er ook de tips zoals daar zijn: kom zo weinig mogelijk buiten, droog uw was niet buiten, draag een zonnebril en neem uw medicatie.

Tjah, eerste keer dat ik het zo erg vlaggen heb. Paar weekjes uitzitten zeker?

Categorieën
Leven

En ’t is nog geen Pasen!

Tiens. Vanmorgen merkte ik dat ik rondloop met een ei op mijn kin. U weet wel, zo’n harde, pijnlijke bol waar het vlees onder de huid hoogstwaarschijnlijk aan het ontsteken en aan het tegen trekken is. Niet fijn.

Op dit moment heb ik de indruk dat het ei in omvang sinds vanmorgen niet meer gegroeid is, maar ook niet afgenomen. ’t Is geen puist of zweertje dat je duidelijk aan het oppervlak ziet. Daarvoor zit het te diep. Het enige wat het ei van zijn aanwezigheid verraadt is een lichtroze plek en zo’n doffe kloppende pijn als ik er tegen duw. Veel valt er wel niet aan te doen vermoed ik.

Afwachten wat het morgen wordt en hopen dat het niet verder groeit…