Categorieën
Media

Tommorow never dies

Mja, wat er gebeurd is bij De Morgen, daar heb ik het toch wel wat moeilijk mee. Kwaliteitskranten – what’s in a name – in Vlaanderen, je kan ze op een hand tellen. Thuis zijn we altijd geabonneerd geweest op De Standaard. Ik ben zowat opgegroeid met die krant: meer dan eens zat ik er als jongeling met de schaar in om al wat boeide te sparen in archiefdozen en mappen. Maar de laatste jaren begon de kwaliteit wat tegen te vallen.

Met het ouder worden krijgt een mens nu eenmaal een andere, rijpere blik op de wereld en wat er in de kranten staat. En in onze huidige digitale off-on-offline wereld ligt informatie opeens binnen handbereik. Lavaheet en onverslagen. Als een krant de dag nadien dezelfde feiten verslaat, speelt voor mij vooral hoe het gebracht wordt een rol. Dynamisch geschreven en met een frisse kijk. De Oude Dame laat mij wat dat betreft een beetje op mijn honger zitten. Al was het maar omdat ik tijdens de ochtendkoffie bij sommige artikels een déjà lu gevoel heb. Het artikel in kwestie blijkt dan ook een doorslagje van wat er de avond voordien op DS Online stond.

En dus is de keuze tijdens mijn occasioneel frequenteren van de gazettenwinkel snel gemaakt: De Morgen. Fris ogend, jong en net dat tikkeltje meer. Ik kocht het dagblad  omdat ik nieuwsgierig was naar de de laatste Camps en Dewulf. Ik kocht De Morgen omdat ik hun foto’s net iets leuker vond of mij meer aanspreken. Ik kocht De Morgen omdat ik hun opiniestukken net iets verder gaan vond: zonder grootspraak maar wel stevig onderbouwd. Ik kocht De Morgen omdat je voelde dat er een dag en een nacht liefde en hard werk in was gekropen om een degelijk product te leveren.

En dan is het jammer dat je moet horen dat zovele goede journalisten opeens moeten gaan omwille van commerciële belangen.
En dan wordt het nog erger als je moet lezen dat zulks gebeurt met slaande deuren en gefluister over onderlinge afrekeningen.

Alles van waarde is nu eenmaal weerloos.

Nu hebben ze hier thuis reeds enige tijd geleden, nog voor al deze onverkwikkelijkheden, het abonnement op De Morgen ingeruild voor eentje op Le Soir. Een toegift omdat mijn jongste broer een politiek-sociaal wetenschapper is. Het heeft mij wonderlijk verbaast dat die krant mij het De Morgen gevoel gewoon terug weet te schenken. En op de koop toe leer ik meteen ook bij wat er aan de overkant van de taalgrens leeft.

Nu maar hopen dat men bij LS inziet dat niet louter de naam of het merk de gazet verkoopt, wel het harde werk van al die gedreven journalisten in het veld.

Categorieën
Internet

Met alle chinezen

Maar niet met den dezen moeten ze bij De Standaard gedacht hebben.

Standaard @ Chinamode

Valt het trouwens op dat ze de N-VA het enige is dat ze niet in het proper chinees vertaald krijgen?

Categorieën
Leven Media

Krant

Tom schreef er al over: donderdavond werd wij – Tom, Thomas en mezelve – op de rooster gelegd door een journalist. Het onderwerp? Achtduizend! Toen een tijdje geleden een mailtje binnenliep van Tom Brinckman met de vraag of we wilden geïnterviewd worden voor het Brugsch Handelsblad, zeiden we dan ook geen neen.

Eerst was er het fotogedeelte waarvoor we werden meegetroond naar het Concertgebouw. We zijn de vriendelijke dame van de veiligheid meer dan dankbaar om ons – ondanks een concert dat net in het gebouw doorging – toch toegang te geven tot de kamermuziekzaal. Daar werden we uitgebreid gefotografeerd. Het resultaat vind je al op Flickr terug. (geslaagde foto’s vind ikzelf toch!) Uiteraard was het heel leerrijk om te zien hoe de pro te werk ging en mochten we uitgebreid zijn materiaal bewonderen.

Daarna ging het naar het tegenoverliggende restaurant ’t Putje voor het diepte-interview. De journalist zelf was meer dan geïnteresseerd in het project want het werd best wel een leuk gesprek waarbij we tips en ervaringen uitwisselden. De man was immers ook immers ooit begonnen als amateurfotograaf en is sindskort zelf ook aan het bloggen geslagen. Ik ben benieuwd naar het gedrukte eindresultaat.

O ja, eindigen deden we in de Pitaleir achter de Halletoren. Na beoordeling door de inwendige brengt dat het aantal pittazaken die naam waardig in het Brugse op vier. Ze leveren trouwens aan huis…