Categorieën
Leven Mening

De Lens

Oh! Juist. Ik heb mijn lens nog altijd niet terug. Da’s toch ook al dik twee maanden geleden sinds ik die met UPS richting hersteller heb verstuurd. Vandaag dan nog maar eens bellen met zaakvoerder Peter. Niet dat ik elke dag aan de telefoon hang, ik heb daar een paar weken over laten gaan.

De man wist mij vandaag te vertellen dat de lens onder waarborg naar Nikon is gestuurd en dat dat 3 tot 6 maanden duurt vooraleer die hersteld is.

Excusiert?

Drie. Tot. Zes. Maanden

Jawel.

Nu heb ik hierin niet écht te kiezen. Het ding was kapot en ik kon véél geld uitgeven voor een snelle herstelling. Geld dat ik niet heb. Maar drie tot zes maanden is toch ook wel lichtelijk overdreven. Misschien ligt het ding nu ergens in een warehouse in Shanghai stof te vergaren tot het in één of andere obscure Chinese sweatshop wordt bekeken. Praktijken dus die ik op zijn minst dubieus vind.

Nu stel ik het ondertussen wel al sinds medio april zonder lens en staan mijn fotografische activiteiten dus op een bijzonder laag pitje. Zolang het mij maar niks kost: geen probleem. Ik kan het nog wel even uitzitten. Maar mocht ik in het najaar een niet herstelde lens vergezeld van een extra factuur terug krijgen, dan ga ik toch even bij een aantal instanties aankloppen.

To be continued dus.

Categorieën
Leven

Een hamer, beiteltje en een zaagje

Kwam ik na een lange werkdag thuis, bleek de voordeur serieus klem te zitten. Ik kon niet binnen, hoe hard ik ook sleurde aan het slot en trok aan de klink. Dan maar de huisbaas verwittigd maar die kon niet meteen komen. Dus ben ik maar een frietje wezen stekken. Toen ik terugkwam zag ik van verre hoe mijn huisbaas het slot van de voordeur aan het inspecteren was.

De man had geheel toevallig een zaag, een beitel en een hamer meegenomen. De deur was pas geverfd. Een pleister op de wonde want eigenlijk is ze nu ook niet van zo’n kwaliteit om over naar huis te schrijven. Bleek dat dat samen met het klimaat van de laatste weken het hout volledig vervormd heeft.

Het laatste uur hebben we wat aan houtbewerking gedaan. Uiteindelijk past de deur nu weer min of meer in het frame. Het slot moet nog worden hersteld maar voorlopig moet ik geen schrik hebben om voor een geforceerde deur te staan.

Broken front door
Categorieën
Internet Techtalk

del.icio.us fail

Sinds eind maart is het dagelijkse linksvoer hier wat weg gevallen. Ook bij anderen heb ik willen merken dat er sinds enkele weken geen digests met bookmarks worden gepubliceerd.

Wat we eigenlijk doen is gebruik maken van een experimentele functie van del.icio.us. Je kan een job instellen die elke dag op een bepaald uur de links van die dag verzameld en automatisch op je blog doet publiceren. Ik ben even terug gaan kijken naar de instellingen om te ontdekken dat de laatste keer dat de job liep op 25 maart was. Zonder resultaat.

Op het interwebs vind je vrij weinig informatie over wat er precies gaande is. Blijkbaar is het niet iets waar veel mensen van gebruik maken, of het valt gewoon niet op. Ook vanuit del.icio.us zelf is er geen communicatie hierover. Maar in dit Yahoo!Groups postje legt Nick Nguyen, senior product manager bij Del.icio.us, uit dat de feature voorlopig in reparatie is zonder ETA. Beetje jammer eigenlijk… want ik heb niet bepaald veel zin om terug te knoeien met allerlei plugins en RSS feeds.

Categorieën
Leven

Allemaal kapoet

Een ongeluk komt nooit alleen. Rijd ik op woensdagavond, Halloween, de achterband van mijn fiets lek ergens in suburbia, gisteren kwam er dan weer een barst in het schermpje van mijn gsm!

De fietsenmaker bleek vandaag gesloten te zijn, dus ging het maar richting Belcompany in ’t stadje. Eerste vraag: dekt de garantie gebroken schermpjes? Standaard niet, moest de toonbankmens mij teleurstellen. ‘Gelukkig’ had ik bij de aanschaf, dik zes maanden geleden, een extra verzekering genomen om dit soort onverkwikkelijkheden te dekken. Ik betaal wel per kwartaal een beperkte premie, maar bij problemen zou ik mij kunnen bedienen van een excellente service. Althans, zo werd mij beloofd.

Vandaag mocht ik proeven van support na aankoop. Mijn gsm werd meteen gedemonteerd, in een zakje gestoken en weggeborgen onder de toonbank. Ik kreeg prompt ook een vervanggsm gepresenteerd: het is een nokia 3310 of zo geworden. Je weet wel: die standaard paars-blauwe bakjes waar praktisch iedereen vijf jaar geleden mee rondliep. Ik veronderstel dat het tegenwoordig fashionable is geworden om met retro-elektronica rond te lopen. In ieder geval mag ik de komende vier weken van het old school gevoel genieten.

Tenslotte bleek dat de verkoper nog het meeste werk had met het volbrengen van de nodige formaliteiten en administratie. Nu maar hopen dat ik mijn toestel binnen redelijke termijn terug zal zien.