Categorieën
Reizen

Niagara Falls

Gisteren hielden we halt in Niagara Falls. Op de kaart is dat een klein ommetje op weg naar Toronto en dus vonden we het de moeite waard om daar een nacht te blijven. De watervallen zelf vormen een deel van de Niagara River die Lake Erie met Lake Ontario verbindt. De watervallen werden in de 18de eeuw door de Henegouwse pater Louis Hennepin ontdekt. Sindsdien hebben ze een ware aantrek gehad op industriëlen die de kracht wilden harnassen in energie tot de gewone toerist. Vandaag is er rond de watervallen een klein stadje ontstaan dat enkel maar leeft van het toerisme. De watervallen liggen trouwens net op de grens tussen de States en Canada wat het grenstoerisme alleen maar voedt.

De watervallen zelf zijn, wel, schilderachtig en bijzonder indrukwekkend. Vanaf de Candadese kant kregen wij een fantastisch panorma voorgeschoteld. De foto zal wel voor zich spreken. We konden langs een klein voetpad op de Canadese klif (waarom sluiten ze de autoweg niet af en maken ze er geen esplanade van?) helemaal tot het uiterste punt waar het water in de kloof stort, lopen. Er stijgt constant een gigantisch wolk waterdamp waardoor het hele stadje in een constante nevel lijkt te hangen.

Waar toeristen komen vind je ook een uitgebouwde middenstand om de geldbuidel bij wat lichter te maken. Zo wordt de Canadese kant gedomineerd door de Skylon Tower. Een enorme betonnen piek waarop UFO gewijs een roterend restaurant zit. Uiteraard zijn wij daar gisterenavond een hapje wezen eten. Een beetje aan de dure kant, uiteraard, maar het onvergetelijke uitzicht en het lekkere eten was het geld meer dan waard. Twanne en ik waren het er duidelijk over eens dat we elk eigenlijk met de verkeerde persoon aan tafel zaten om hiervan te genieten.

Er bevinden zich ook een aantal casino’s en voor de lol wilden we wel eens eentje binnen stappen. We hadden immers nog een paar US dollars over. Eerlijk gezegd liet dat bezoek een gemengde indruk na. Rij na rij met slotmachines waar Amerikaanse toeristen van alle leeftijden en beroepen gebiologeerd werden door de goedkope MIDI jingles en de felle kleurtjes. Bedoeling is dat je je geld in de gleuf van een machine steekt, op een knop duwt en hoopt dat er meer geld terug uitkomt. Uiteraard ben je je geld nog sneller kwijt dan je het erin kan steken. Ik vond er absoluut niets aan en gewoon dom. Er waren ook ettelijke poker- en blackjacktafels. Stapels chips rolden er goedkoop en de mensen die je er zag hadden duidelijk al een flinke speeltijd opzitten. Ik vond het steeds zieliger en dommer worden. Uiteindelijk speelden we elk goed 25 dollar kwijt en gingen we op zoek naar beter vertier. Niet dat we dat echt vonden want eigenlijk is Niagara Falls ’s nachts niets meer dan een veel te duur pretpark voor flauw, kitscherig en fout amusement. We hielden het dan ook op een late night koffie in de Starbucks voor we naar bed trokken.

Vanmorgen legden we op goed 3 uur de afstand naar Toronto, 130 kilometer verder, af. Scarlett, zo hebben we onze GPS ondertussen gedoopt, stuurde ons een enkele keer verkeerd in downtown Toronto. De stad kan trouwens wedijveren qua drukte met New York of Londen. We arriveerden hier tegen 14 uur en hebben de buurt hier ondertussen wat verkend. We zitten hier drie nachten. Morgen trekken we de stad écht in.

Categorieën
Internet Techtalk

red-actie

Hm. Met het nieuwe jaar gaf de VRT zijn duidingsmagazines en Het Journaal een grondige facelift. Nieuwe gezichten, nieuw decor, nieuwe programma’s,… en een nieuwe website. En wat voor één: De Redactie!

Ik waarschuw wel meteen: klikken op de link kan wel nefaste gevolgen hebben. Braakneigingen om er maar eentje op te noemen. Overdrijf ik nu? De eerlijkheid gebied mij te zeggen dat de nieuwe website niet meteen de eerste prijs in een schoonheidswedstrijd zou wegkapen. Wel integendeel. Volgens mij zijn er een aantal zaken grondig fout aan het nieuwe design.

  • Drukke layout. Of hoe prop ik zoveel mogelijk visuele informatie in zo weinig mogelijk ruimte. Het gevolg is dat hoofdzaken maar moeilijk van bijzaken te onderscheiden zijn. Alles schreeuwt om aandacht.
  • Wanorde. Ik stel mij vragen bij het nut van de drie gesplitste menu’s (twee boven de header, en eentje rechtsonder in de viewport). Of bijvoorbeeld de aanwezigheid van het menu-item ‘Weer’ terwijl er verder op de site een Weerwidget is die linkt naar dezelfde pagina. Of nog: in het menu rechtsonder zitten inhoudelijke categorieën (sport), geografische categoriën (West-Vlaanderen) en beperkt relevante thema’s (Verkiezingen VS) los door mekaar. Niet erg consequent. Hetzelfde vind ik van andere elementen zoals de poll, de mediatheek, de wanordelijke plaatsing van de nieuwsitems zelf,… De lay-out van een website is bij voorkeur gemaakt dat de plaats van de verschillend elementen vanzelf logisch lijkt. Hier is dat duidelijk niet het geval.
  • Inhoudelijke irrelevantie. Waarom krijgt Louis Van Dievel’s blog zoveel linklove? En waarom zou ik geïnteresseerd zijn in generieken van 50 jaar geleden?
  • Kleuren en beeldjes. ’t Is natuurlijk van smaken, maar ik denk dat iedereen het over eens is dat de overheersende rode kleur op de hoofdpagina absoluut vloekt met het fluoblauw van de nieuwsticker, de zwarte gradient in de header, de grijze foto’s,… Nog fouter is dat men het niet op één kleur houdt. Neen, op elke pagina een andere arbitrair gekozen hoofdkleur. Het opvallendste, meest foute element zijn natuurlijk de koppen van de redactieleden in de header zelf. Op zich heeft een rotating banner met gezichten van mensen best wel potentieel. Alleen gaat het hier om ongeïnspireerde portretten die fout zijn gefotoshopped. Bovendien heeft de ganse banner te lijden onder JPEG artefacting. Noteer ik ook het totaal fout geplaatste zoekformulier waarvan men de moeite niet heeft genomen het enigszins te stylen. Een leuke touch zijn de afwisselende portretten van de redactieleden in de footer. Maar dat komt enigszins overbodig over aangezien ze al in de header aanwezig zijn. Verder ben ik ook niet wild van de typografie.
  • Multimedia. De nieuwe site focust natuurlijk vooral op multimedia. Nu is het mogelijk om fragmenten, interviews, reportages direct op te vragen. Dat de banner of strip prominent in beeld komt spreekt voor zich. Alleen zijn de bewegende beeldjes in de thumbs voornamelijk irritant en afleidend. De strip zelf kan ook maar naar één kant scrollen. De videofragmenten zelf kan je in verschillende formaten bekijken: als popup, semi full screen, etc. YouTube, GarageTV en anderen hebben echter allang bewezen dat een one size fits all het beste werkt. Verder is er de – eerder overbodige – mediatheek met willekeurige reportages onderaan de pagina. En je kan ook niet enkel en alleen maar zoeken door de filmpjes naar een specifieke reportage. Het is alles of niets. Fout dus.
  • Interactiviteit? Buiten de weblogs en de eerder zielige poll op de voorpagina is er nauwelijks mogelijkheid om commentaar achter te laten bij de nieuwsitems. De site biedt ook de mogelijkheid om in te schrijven op een nieuwsbrief. Een mooie hulp voor mensen die het concept RSS en feeds niet kennen. Alleen vind ik het jammer dat men dan niet de mogelijkheid te baat neemt om meteen RSS goed te promoten en het niet enkel voor de nieuwsticker te gebruiken.

Ik zou nog even door kunnen gaan. In ieder geval komt de site op dit moment vooral zeer amateuristisch en nauwelijks gebruiksvriendelijk over. Nu moet ik wel toegeven dat ze cross browser compatibel is, maar daarmee is meteen ook alles gezegd.

Hoe moet het dan wel? De VRT had beter een voorbeeld genomen aan een site zoals die van de BBC. Toegegeven, het is meer een portaal en de meeste inhoud zit al wat dieper in de site, maar ze is een stuk aangenamer en overzichtelijker om te bezoeken. Zelfs de website van CNN ziet er een oase van rust uit in vergelijking met de wanorde op de nieuwe VRT nieuwssite.

Het spreekt voor zich dat twitterend en webdesignend Vlaanderen niet erg hoog op heeft met de nieuwe website. Het gevoel heerst zelfs een beetje dat de VRT redactie dolende is en best uit zijn lijden wordt verlost. Daarom is er nu de-red-actie. Sommigen gaan immers zelfs zo ver in hun plaatsvervangende schaamte om te overwegen quasi gratis hun diensten aan te bieden op de Reyerslaan.

Tjah.