Categorieën
Internet Leven

Relativering

Antwoordje op Michel en Sandra:

Als voetganger erger ik mij aan:

  • … auto’s geparkeerd op het zebrapad.
  • … fieters die mij de pas afsnijden.
  • … fietsen die tegen een gevel gesmeten, het halve voetpad innemen.
  • … fieters die op het voetpad rijden
  • … auto’s geparkeerd op het voetpad
  • … automobilisten die overstekende voetgangers negeren
  • … automobilisten die volle vaart hun garage komen uitgereden.
  • … fietsers die hun intenties niet kenbaar maken.

Als fietser erger ik mij aan:

  • … voetgangers die, bij voorkeur in groep, midden op het fietspad slenteren
  • … automobilisten die aan een licht wachten op de voor fietsers voorbehouden ruimte.
  • … dubbel geparkeerde camionettes waarin arbeiders rustig zitten te ontbijten.
  • … automobilisten die uit hun geparkeerde wagen stappen zonder te kijken of er geen fietser aankomt.
  • … voetgangers die zonder kijken oversteken.

Zit ik in een auto, dan erger ik mij aan:

  • … voetgangers die zonder kijken oversteken.
  • … fietsers zonder licht.
  • … fieters die door het verkeer slalommen.
  • … fieters die door het rood rijden.
  • … voetgangers die oversteken door een rood licht.
  • … voetgangers die op straat blijven staan.

Alles is relatief in het verkeer. Ook ik durf als fietser of voetganger wel eens een bedenkelijk manoeuvre uithalen. Het grote verschil zit hem er wel in dat een automobilist nog in een vrij veilige metalen kooi zit. Da’s dan ook meteen de reden waarom fietsers en voetgangers zwakke weggebruikers worden genoemd. Een reden die, toegegeven, nu ook weer geen excuus mag zijn om halsbrekende toeren te gaan uithalen zoals pakweg midden op straat in Brugge voor een bus springen om een foto van het Belfort te kunnen nemen.

Overigens, er wordt wel moeite gedaan om zwakke weggebruikers een veilige, gescheiden plaats in het verkeer te geven. Maar er hangt nog altijd te veel af van de goodwill van lokale overheden. Antwerpen vind ik op dat gebied een absolute ramp tegenover Brugge. Je hebt er best enige doodsverachting nodig wil je je door bepaalde straten op de fiets wagen.

Categorieën
Leven

Vergeten

Soms. Soms ben ik nogal eens vergeetachtig.

Stikkapot ben ik thuis aangekomen na het peddelen op de fiets door nachtelijk stormweer. Natuurlijk verlangde ik naar mijn bedje. Toen ik mij te slapen legde kon ik mij niet van de indruk ontdoen dat ik iets aan het vergeten was. Bij het opstaan werd er mij droogweg op gewezen dat mijn fiets nog ongesloten tegen de gevel stond te wachten om in de garage te worden gezet.

Hum. Vergeten dus. Tweede keer ondertussen eigenlijk. Soms hé!

Categorieën
Leven Media

Bagagedrager

Vandaag ben ik drie keer langs de kaaien gefietst. Van het Eilandje tot aan het Kiel. Zo in het onstuimige weer fietsen is een uitdaging. Ik was al blij dat het niet regende. Boven de schelde probeerden meeuwen tegen de wind op te vliegen terwijl ik ondertussen andere, dik ingepakte moedigen kruiste en diepe plassen trachtte te ontwijken. Ondertussen denderde het verkeer langs ons heen. De iPod had ik niet in de oren, maar ik moest spontaan denken aan Spinvis’ Bagagedrager…

Ik had geen handschoenen aan…

Categorieën
Leven

De politie, uw vriend

Vanavond arriveerde ik na een middagje afscheid-van-een-collega vieren terug in Brugge. In het duister moest ik in de wanorde achter het station mijn rijwiel terug proberen te vinden. Na dik twintig minuten zoeken: geen resultaat. Tjah, die zal dan wel gestolen, gediefd, gepikt zijn zeker? Eén van de vele onrechtvaardigheden des levens! Dan maar richting politie om aangifte te doen.

Het minste wat ik kan zeggen van de spoorwegpolitie in het station van Brugge is dat ze er zeer behulpzaam zijn. Zelfs als je er een derde keer aan de deurbel hangt. Op een zondagavond ging het er allemaal nogal rustig en kalm aan toe. Ik werd door één van de vier dienders van de wet meegetroond naar het verhoorlokaaltje om verklaring af te nemen en PV op te stellen. Het grappige was dat er blijkbaar sinds vrijdag een nieuw softwaresysteem was geïnstalleerd om dat allemaal elektronisch te kunnen boekstaven. En ik bleek het eerste slachtoffer – letterlijk en figuurlijk – te zijn waarop dat nieuwe systeem zou worden uitgetest. Ola!

Nu was de beambte in kwestie zeer vriendelijk maar het opstellen bleek niet erg te willen vlotten. De interface bleek heel wat gebruiksvriendelijkheid te mankeren. Een collega werd erbij gehaald om de invoer te voltooien en een printje te maken. Bij nalezing stond er naast mijn naam ‘verdachte’ in plaats van ‘slachtoffer’ met een heleboel legal speak over mijn rechten. Hm. Blijkbaar produceerde het ding een verkeerd kopje. Ha! Moi, suspect! A-Ha! Bon. Dan maar extra versterking vragen. Uiteindelijk waren ze met drie om de klus te kunnen klaren.

Om het helemaal af te maken gaf nummer vier tussendoor vanuit een aanpalend kantoortje de tussenstand van de voetbal door. (een mens moet zijn tijd toch érgens mee doden op zondagavond.)

Een dikke drie kwartier later stond ik weer buiten. Dan toch nog maar eens in de chaos gaan kijken met de moed der wanhoop. Lo’ and behold: daar stond mijn rijwiel! Alleen was die serieus verplaatst geweest wat het uiteraard moeilijk maakt om die zomaar terug te vinden. Afijn, terug naar het bureeltje om de zaak te laten seponeren. De arm der wet vond het geen probleem want zo hadden ze eindelijk eens met het nieuwe systeem kunnen oefenen. Dat mijn fiets terecht was, vonden ze uiteraard ook een plus (lang leve statistieken!).

Werkelijk dus: de politie, uw vriend!

Categorieën
Leven

Bicycle II

Thuis – Werk:

  • Met fiets: 8u27 – 8u39 (12 minuten)
  • Te Voet: 8u27 – 8u55 (28 minuten)

Fietsen rules!

Categorieën
Leven

We’ve got him

Mijn nieuwe fiets ist arriviert! Hoera!

Fiets