Categorieën
Internet Leven

Relativering

Antwoordje op Michel en Sandra:

Als voetganger erger ik mij aan:

  • … auto’s geparkeerd op het zebrapad.
  • … fieters die mij de pas afsnijden.
  • … fietsen die tegen een gevel gesmeten, het halve voetpad innemen.
  • … fieters die op het voetpad rijden
  • … auto’s geparkeerd op het voetpad
  • … automobilisten die overstekende voetgangers negeren
  • … automobilisten die volle vaart hun garage komen uitgereden.
  • … fietsers die hun intenties niet kenbaar maken.

Als fietser erger ik mij aan:

  • … voetgangers die, bij voorkeur in groep, midden op het fietspad slenteren
  • … automobilisten die aan een licht wachten op de voor fietsers voorbehouden ruimte.
  • … dubbel geparkeerde camionettes waarin arbeiders rustig zitten te ontbijten.
  • … automobilisten die uit hun geparkeerde wagen stappen zonder te kijken of er geen fietser aankomt.
  • … voetgangers die zonder kijken oversteken.

Zit ik in een auto, dan erger ik mij aan:

  • … voetgangers die zonder kijken oversteken.
  • … fietsers zonder licht.
  • … fieters die door het verkeer slalommen.
  • … fieters die door het rood rijden.
  • … voetgangers die oversteken door een rood licht.
  • … voetgangers die op straat blijven staan.

Alles is relatief in het verkeer. Ook ik durf als fietser of voetganger wel eens een bedenkelijk manoeuvre uithalen. Het grote verschil zit hem er wel in dat een automobilist nog in een vrij veilige metalen kooi zit. Da’s dan ook meteen de reden waarom fietsers en voetgangers zwakke weggebruikers worden genoemd. Een reden die, toegegeven, nu ook weer geen excuus mag zijn om halsbrekende toeren te gaan uithalen zoals pakweg midden op straat in Brugge voor een bus springen om een foto van het Belfort te kunnen nemen.

Overigens, er wordt wel moeite gedaan om zwakke weggebruikers een veilige, gescheiden plaats in het verkeer te geven. Maar er hangt nog altijd te veel af van de goodwill van lokale overheden. Antwerpen vind ik op dat gebied een absolute ramp tegenover Brugge. Je hebt er best enige doodsverachting nodig wil je je door bepaalde straten op de fiets wagen.

Categorieën
Mening

Opgerookt

Volgens mij is er nauwelijks een goede reden om geen totaal rookverbod in de horeca op te leggen. Als niet-roker is roken immers iets waar ik mij aan kan dood ergeren (pun not intended!).

Roken is ongezond. Zowel actief maar ook passief. Zowel voor de stamgast als voor het horecapersoneel. Ik denk dat daar weinig twijfel over kan bestaan. Geen zinnig mens staat de rook van brandend gras, brandhout, hulst, papier,… te inhaleren. Waarom zou de combinatie van in vloeipapier gerolde bladeren van één of andere exotische oerwoudplant minder schadelijk zijn? (Think about it!)

Sigarettenrook is een agressieve pestgeur. Sorry. Peststank. Het probleem is dat sigarettenrook, wel, tout-court rook is. En rook discrimineert nu eenmaal niet maar luistert naar de rigoureuze regels van de fysica. Eén roker kan de atmosfeer van een ruimte gemakkelijk bepalen. Zelfs al is dat ongewild. En dat heeft zo een aantal onzalige gevolgen.

  • Smaak wordt voor een flink deel bepaald door je neus. Knijp maar eens je neus toe en bijt in een banaan. Je zal het verschil merken. Wel, probeer maar eens te genieten van een lekkere thee, koffie, chocomelk (in season!), pint of een glas wijn. De aroma’s worden zó overklast door de agressieve rookgeur. Halleluja dus voor het rookverbod in restaurants!
  • Je kleren mogen de was in na een avondje stappen. Een vergelijking: enkele jaren geleden hebben we hier brand meegemaakt. Als je na een paar uurtjes werk uit een huis met rookschade komt, dan stinken je kleren een uur in de wind. Wel, een wasmand kleren met verschaalde sigarettenrook ruikt ongeveer hetzelfde. Niet fijn als je ’s ochtends wakker wordt. Ik begrijp dan ook niet waarom sommigen durven beweren dat sigarettenrook niet stinkt.
  • Niets zo ergerlijk om ’s ochtends op de trein een roker van wie de walm uit de kleren de coupé vult, naast je te hebben zitten. Als ik zelf uit een café of zo kom en mezelf terugvind op trein, bus of weet ik waar, dan heerst er een gevoel van plaatsvervullende schaamte. Als vrijgezellige mens zijn kleren die ongewenst stinken naar sigaretten géén troef, trouwens.

You get my point. Ik vind het eerder onbegrijpelijk dat omringende landen wel een totaal rookverbod kunnen afdwingen, en dat dat hier dan niet kan. De horeca schermt met omzetcijfers. Begrijpelijk want in deze tijden waar de meeste faillissementen juist in de horeca worden opgetekend, is verlies van klanten wel het laatste wat ze willen. Omgekeerd ben ik er van overtuigd dat ook zonder rookverbod, inkomsten worden gederfd: het durft nogal voorkomen dat ik aan de deur van een kroeg stop wanneer een sigarettenwalm mijn neus alarmeert. Omgekeerd ben ik geweldig fan van ons rookvrije jeugdhuis waar ik in het weekend kan genieten van een pintje zonder prikkende ogen of de zorg dat ik ’s ochtends onfris ruikend uit bed zal stappen…

Laat maar komen denk ik dan zo.

PS: dan vind ik de elektrische sigaret best wel nog een interessante uitvinding…

Categorieën
Tube

Totally like whatever

Zaterdag dus YouTube dag op dit blogje. Slam poetry: gotta love it. Eén van de beste slam poets is Taylor Mali die via Youtube bekend werd met zijn ‘what teachers make‘. Deze woordkunstenaar weet op een frisse, humoristische manier met woorden ons op de kleine ergernissen van het leven te wijzen. Deze ‘totally like whatever’ spreekt eigenlijk voor zich.

Inderdaad.