Categorieën
Leven

Benenwerk

Gisterenavond werd de Brugse binnenstad naar, ondertussen, jaarlijkse gewoonte omgetoverd in een grote dansvloer. Verspreid over 9 locaties kon je proeven van diverse dansstijlen gaande van lindy hop over tango en salsa tot streetdance.

Ondanks het ietwat frisse, regenachtige weer was er toch heel wat volk op de been. Zelfs al ben je neofiet, geen reden om aan de kant van de ballroom te blijven staan. Er werden immers heel wat dansintiaties voorzien. Je krijgt een paar basispasjes aangeleerd, voldoende om nadien, tijdens het echte dansfeest, zelf ook volledig ervoor te gaan. Zelf kozen wij ervoor om deel te nemen aan de initiatie aan de Lindy Hop stage. De ritmes waarop onze grootouders swingden spraken ons immers wel aan. Al snel kregen we alle moves aangeleerd van een ervaren instructeur en instructrice. De demonstraties die ze bovendien gaven waar vrij indrukwekkend.

Daarna ging het naar het provinciaal hof waar een Tango Stage was ingericht. Het indrukwekkende bombastische interieur waarin kortgerokte dames op stilleto’s en gladde heren zeilden op zuiderse tangoklanken was de ideale locatie.

Op de burg was Benenwerk de afsluiter van het reeds tien dagen durende Klinkers festival met onder andere La Guardia Flamenco, Vooruit met de kuit, Senor Coconut and his orchestra en Discobar Galaxy.

Het mag gezegd, ook deze editie van Benenwerk was zeer geslaagd en het bewijst dat de Brugse binnenstad best wel geschikt is om in de zomer dit soort brede culturele happenings te houden. Als ik al een punt van kritiek zou kunnen geven, dan is het wel dat de organisatie best oplet voor het eigen succes. Immers, dansen in een overvolle tent waar je op mekaars tenen staat is niet zo heel erg aantrekkelijk.

Tekstje ook verschenen op Bruggelink.

Categorieën
Foto

Portret

Ik was wat aan het rommelen in foto’s van Benenwerk 2007. Ik vond er een hoop onderbelichte foto’s getrokken aan ISO 1600 en een klets. En lo and behold, ik vond er ook eentje van mezelf. Ik heb niet veel zelfportretten die op eentwa trekken. Paspoortfoto’s trekken per definitie op niets en meestal zijn foto’s waarbij ik bewust in de lens – al dan niet verplicht – kijk gedoemd te mislukken.

Dit is een zeldzame waarvan ik zelf vind dat ze er treffelijk is uitgekomen. Eerlijk is eerlijk, het was een kot in de nacht na een stevige zomeravond in een donkere tent. Ik had zitten knoeien met de instellingen en iemand moet mijn camera in zijn/haar handen hebben gekregen. Waarschijnlijk ging ik er van uit dat er sowieso toch geen propere foto in die omstandigheden uit ging komen.

@ benenwerk 2007

Guess I was wrong! Gelukkig.