Categorieën
Media

Lectuur

Aangeschaft in de laatste week:

  • ISAACSON, W., Steve Jobs. De Biografie., ed. 7, Houten, Spectrum, 2011, 656 p. [Nederlandse vertaling: DE RIDDER, R., Steve Jobs. The Biography, s.l., Simon & Schuster, 2011.]
  • MARTIN, G., A Game of Thrones. Book One of a Song of Ice and Fire, ed. 36, Londen, Harper Voyager, 2011, 796 p.

OK. Ik had bijzonder veel goesting om te kijken wat ik nog had onthouden van de cursus bibliografie uit mijn Eerste Kan. Ja, ik heb moeten opzoeken hoe dat nu ook al weer ging. ’t Zit ver. Heel ver.

Categorieën
Tube

O night divine

Waar ge ook moogt zijn, met vrienden, familie of gewoon alleen thuis: Ik wens u allen een fijn, rustig, vredig kerstfeest toe.

Categorieën
Media

The Hobbit

Het zat er natuurlijk aan te komen. Tolkien had immers nog wel wat meer geschreven dan de Lord of the Rings. Het mooie is dat ik begonnen met de Hobbit. Geweldig verhaal. Ik heb het in één ruk uitgelezen. Ik vond de Hobbit zelfs leuker om te lezen dan de trilogie. Weer iets om een jaar lang naar uit te kijken, dus!

Categorieën
Internet Leven

In tijden van crisis

De mens is een bizar beestje. We kijken vaak niet verder dan onze neus lang is. En in tijden van crisis lijken onze neuzen bijzonder kort te zijn. Zo kort dat wat we achter de knelpunten die schreeuwen om onze aandacht, vaak het grote plaatje niet zien. Laat staan zelfs maar enigszins begrijpen.

Er wordt vandaag gestaakt. Harde actie tegen de harde plannen van de regering. Er wordt gesnoeid en bezuinigd. En de vakbonden zeggen “Ha, niet met ons!” Wat dan weer een tegenreactie uitlokt bij de jongere generatie. Maar is dat wel de discussie ten gronde? Staan we ons niet te pletter te debatteren over een onderwerp waar we al een eindje voorbij zijn?

Pietel verwoordt het mooi. We moeten realistisch zijn. We zullen moeten inleveren en verworven rechten moeten we durven opgeven. Uit solidariteit over bevolkingsgroepen heen. Wie nog gelooft in een verhaal van vervroegd pensioen en tijdskredieten, hoort dringend wakker te worden: het oude systeem is niet langer betaalbaar. Iemand moet er immers voor opdraaien. Als prille dertiger maak ik mij geen illusies over mijn toekomst. Ik zal het met minder moeten stellen dan mijn ouders. Maar de bijdrage die ik zelf als actieve, jonge werknemer kan leveren, die is ook eindig. Daar zit nu eenmaal maar zoveel rek op.

We horen even stil te staan bij het feit dat Europa reeds 60 jaar rust en vrede kent. De babyboomers zijn de eerste generatie die een leven zonder reeël conflict kende. Het is slechts uit grootvaders’ verhalen over loopgraven, koude, ellende, dood en ontberingen enigszins in ons collectieve geheugen hebben. We beseffen nauwelijks dat die vrede ons unieke kansen heeft gegeven. Ondanks crisismomenten, denk maar aan de jaren ’80, hebben we een ongekende economische groei gekend. Nog nooit konden bevolkingsgroepen zichzelf zo massaal ontplooien en emanciperen. We zijn beter geschoold, monderiger en vrijer dan ooit. We hebben alles in handen wat we nodig hebben.

De rust en welvaart heeft ook een cocon van welbehagen rond ons gesponnen. Onze blik op de wereld is die van een passant. We zien de ellende elders, we zijn ons bewust van de weeskinderen in de straten van Delhi, de oorlogen in verre oorden zoals Ivoorkust of Soedan, de ellende in Noord-Korea,… maar het lijkt een ver van ons bed show. Alle Music For Life circussen ten spijt (Hoezeer ik hun goede bedoelingen ook een warm hart toedraag). Net zoals de bankencrisis met zijn verwoestende gevolgen in Noord Amerika iets was dat ons niet echt leek te raken. We lezen al jaren onheilstijdingen in kranten, maar we lijken dat niet op ons te betrekken. Wie in nooit ellende of welvaart heeft gekend, weet ook niet dat het beter of slechter kan.

De discussie vandaag focust zich dan ook wel heel hard op de herverdeling van de bestaande welvaart. Dat is ook waar men de voorbije 540 dagen over heeft gebakkeleid: wat hebben we en hoe verdelen we het? Dat is wat men met een staatshervorming wil bereiken. Maar de gedachte dat we met het schuiven van politieke bevoegdheden op verschillende niveau’s het verschil zullen maken, is onszelf een rad voor de ogen draaien. We zijn uit het oog verloren dat we ook toekomstgericht moeten durven denken: waar komt welvaart vandaan en hoe scheppen we nieuwe mogelijkheden en kansen?

De crisis en de economie is een verhaal dat gedragen wordt door mensen. Bouwen aan welvaart doen we zelf. Ik sta elke dag op om als werknemer aan die welvaart te bouwen. Om mezelf economisch relevant te maken. Zo wil ik ook ’s avonds in bed kruipen: in het besef dat ik mijn steentje heb bijgedragen. En dat is niet alleen mijn wens, maar die van hele generaties. Willen we onze welvaart behouden, dan moeten we ervoor werken. Meer zelfs, dan moeten we onszelf durven aanpassen en innoveren. Ik geloof niet in ongebreidelde groei. Er zijn nu eenmaal fysieke en ecologische grenzen. Maar vooruitgangsoptimisme is ook durven geloven dat het anders kan met beperkte middelen. Denk maar aan de jongens van Hidden Radio en dat eigenlijk alles kan als je er maar in gelooft, aldus Michel.

Als we al iets aan politici en vakbonden moeten zeggen dan is het dit wel: kijk verder dan de volgende verkiezingen, uw eigen ideologische of partijbelangen en uw communautair gehakketak. Pak samen die begroting vast, wees inventief, creatief, rationeel en realistisch. Kijk elkaar niet wantrouwig aan. Durf water bij de wijn doen. Durf op lange termijn denken en voer een duurzaam beleid dat ruimte biedt om banen te creëren, te innoveren, te investeren en nog zoveel meer. Alleen zo bieden we perspectieven aan onze kinderen en zij die na hen zullen komen.

En ja, deze salonrevolutionair heeft makkelijk praten. Morgen is er een nieuwe dag. Daar gaan we vol goede moed tegen aan. Omdat het kan.

Categorieën
Internet

Spoorwegbingo

Oh! Kijkt!

Ik ga dat dus keihard uitprinten en meenemen op mijn volgende treinritten.

Categorieën
Leven Media

Damon claus

Hehe. “I know Ben Affleck!” Matt Damon blijft toch een geweldige mens! Ook al klinkt hij, volgens sommige commentaargevers, als George “Sulu” Takei. ’t Is dat Mevrouw Meisje mij volledig in de kerststemming wist te brengen.

Categorieën
Techtalk

Slimme foon

Just. Ik heb ondertussen dus een nieuwe slimme telefoon. Het is geen enkele van de modellen die ik op het oog had geworden. Dat zit namelijk zo. We waren met een aantal collega’s die gelijk op de uitkijk naar een nieuwe telefoon waren. En dus dwaalden de gesprekken onder de middag en op de interne chatbox van het werk al snel af naar de pro’s en de con’s van dit of dat toestel. Wat kan je ermee? Gaat dat nog lang meegaan? Is het wel de kost waard? Serieus, als’t over gadgets gaat, dan kunnen wij daar volledig in op gaan. Een aantal onder ons besloten uiteindelijk om de Galaxy Nexus te kopen.

Dat toestel is zo’n beetje hét hebbeding van deze maand. ’t Is ook het toestel dat door Google zelf wordt gepromoot als dé Google Phone. Het komt met de allerlaatste versie van Android. En, o ja, je kan er ook nog mee telefoneren. Om maar te zeggen: dat toestel kost 600 euro wat zoveel is als een iPhone en ik vind dat eigenlijk belachelijk veel geld voor een GSM.

Nu, de vorige Google Phone, de Nexus S, wordt ook nog altijd verkocht. Die is nog maar goed een jaar op de markt en je kan er evenveel mee als dat ander toestel. Tegen de helft van de prijs. Wat nog altijd vrij veel geld is. Een aantal collega’s hebben zo’n Nexus en zijn daar bijzonder content van. Alle technische argumenten daar gelaten bleek dat ik met een aanschaf op budget meer dan waarschijnlijk vrij snel terug gefrustreerd zou rondlopen. En dus heb ik van mijn hart een steen gemaakt en mijn spaarvarken met een dubbelloops te lijf gegaan. Christmas came early this year!

Ondertussen loop ik al goed een week rond met mijn nieuwe aanwinst. En tevreden dat ik ben! Ik neem namelijk nogal wat foto’s met mijn GSM. De camera die in dit toestel zit is dag en nacht verschil bij wat ik had. ’t Is een serieuze sprong vooruit. Dat en het ligt goed in de hand, is razendsnel, heeft een lekker groot scherm,… Ik ontzag het mij vroeger om de e-mail van’t werk te lezen of todo lijstjes te beheren op mijn telefoon als ik onderweg ben. Nu is dat best wel een aangename bezigheid geworden.

Ikke content dus. Ook al heeft het me een stukje meer gekost. Ik hoop van harte dat het ding een lang leven beschoren is.

Categorieën
Asides

Katten

Zei @TurboGrandma:

I want to be successful enough to view someone with the same arrogant superiority
my cat does while I clean his litter box.

Yep. Niet dat ik zelf een kat heb. Maar die bij mijn ouders hebben daar zo ondertussen een kunstvorm van gemaakt. ’t Blijven geniale beesten.

Categorieën
Media

Pure Imagination

Categorieën
Leven

Kerstlichtjens

Oh kijkt! ’t Zijn lichtjens! En gekleurde ballekens! Weliswaar een zeer bescheiden begin, maar toch: ze zijn er! Ik heb mij laten overhalen om toch *iets* kersterigs te doen. Ik ben vanavond thuis gearriveerd van ’t weekend. Meteen ging het in zeven haasten richting Meir want alles sluit op om 18u. Ik ben er op de valreep in geslaagd om de balletjes en de lichtjes te scoren.

En toen kwam ik thuis en ontdekte ik dat die lichtjes op batterijen werken. Even vloeken was dat. Dan nog even op en af naar den Delheis om een pakje Duracell’s te kopen.

Ik heb dus mijn bureau versierd. De hoek waar die staat, is wat ver van de kachel en iets te dicht bij een raam. In deze tijd van het jaar is mijn keukentafel, waar het een stuk warmer is, mijn werkplaats. En dus mag mijn bureau dienst doen als stand-in-kerstboom.

Morgen eens kijken of ik wat groen op de kop kan tikken. Een kerststalletje zou de kers op de taart zijn natuurlijk.