Technologie en Wetenschap on Netsensei

Een nieuw horloge

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Fri, 17 Oct 2025 12:11:45 +0200

Uurwerken en horloges, dat is nu eens een rabbit hole waarin ik af en toe verdwijn. Zo kijk ik al eens graag naar YouTube kanalen zoals Worn and Wound, Wristwatch Revival of het exotische Watch Time traveller.

Zelf draag ik al een tien jaar een Laco Aachen rond mijn pols. Maar de laatste tijd begon het weer te kriebelen. Op /r/bouldering was er iemand die klom met een FW-91. Ik was meteen geïntrigeerd: dat blijkt dus de Casio FW-91 te zijn. Spoorslags ging het richting Bol.com om voor een prik een exemplaar te bestellen. Ondertussen draag ik mijn nieuwe aanwinst goed twee weken.

The good:

Lichtgewicht
Eenvoud
Casio stijlvol
Ademt nostalgie
Spotgoedkoop

The could-be-better:

Het LED lichtje is te zwak
Geen groot van het plastic bandje

Ondertussen ben ik ook op de /r/Casio community gestoten. Blijkt dat Casio dus een grote horde volgelingen heeft, dat er een ruime waaier qua aanbod is en dat er zelfs casio mods zijn. Ik heb nog een Bol.com bon liggen, en het jeukt om er nog eentje bij te kopen.

Een nieuwe batterij voor mijn One Plus 9 pro

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Tue, 07 Jan 2025 13:13:38 +0100

Ik heb mijn One Plus 9 Pro net drie jaar geleden gekocht. Het ding heeft al die tijd uitstekend dienst gedaan. Ik ben dan ook merktrouw aan One Plus. Helaas begint de batterij te mankeren. Opladen duurt langer dan ik zou willen, en de batterijduur is merkbaar korter dan vroeger.

Met de Camino in het vooruitzicht, wil ik een smartphone in topconditie mee kunnen nemen. En dus komt het er op aan om de batterij te laten vervangen.

Gisteren ben ik in Gent binnen gelopen bij Quicksolutions in de Vlaanderenstraat. Na een korte registratie ter plaatse, betaalde ik 69 EUR voor een analyse van het toestel. Verdict een klein uurtje later: niet alleen de batterij moet worden vervangen, maar men ontdekte ook dat de connectoren met de batterijmodule niet goed zijn en opnieuw moeten worden gesoldeerd. Totale kostenplaatje: 250 EUR. Een pak meer dan de 99 EUR voor enkel het vervangen van de batterij.

Da’s nog altijd goedkoper dan een nieuw toestel aanschaffen. De hardware kan voor mij ook gerust nog wel een tijd mee. Als ik nog eens een 2 à 3 jaar uit mijn One Plus 9 Pro kan halen, dan ben ik een zeer tevreden man.

Morgenavond of donderdag zou ik mijn toestel mogen ophalen. Zeer benieuwd naar het resultaat.

Telenet 360 wifi pods: the saga

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Sat, 13 Jul 2024 16:28:18 +0200

Sinds jaar en dag zitten we bij Telenet voor alle onze digitale verbindingen. Zo hebben we gekozen voor de OneUp formule waarbij we van een supersnelle verbinding kunnen genieten. Daar betalen we aardig voor. Nu biedt Telenet in haar dienstverlening “Check and Smile” aan. Via de app kan je nagaan of je abbonementsformule nog wel bij je past. Wij dus even met de app aan de slag: volgens Telenet is er geen vuiltje aan de lucht. Oké dan.

Wel bleek onze modem aan vervanging toe. Telenet biedt sinds vorig jaar “Telenet 360°” aan, en een nieuwe modem is daar onderdeel van. Een gratis upgrade? Don’t mind of we do! De volgende morgen stond er een mannetje aan de deur met een nieuw toestel. De installatie kost me nauwelijks een kwartier. Oude modem er uit, nieuwe modem er in.

Op het eerste zicht leek alles te werken… behalve onze Apple toestellen.

Nu hebben we ook twee Powerline Wifi Boosters om over het hele huis goede WiFi dekking te hebben. Dat zijn toestellen die via het elektriciteitsnet met de modem communiceren. Blijkt dus dat die bakjes niet compatibel zijn met de nieuwe WiFi 6 Mesh technologie in de nieuwe modem, en zelfs de hele boel storen.

Blijkt dat Telenet ook “slimme” WiFi 360 Pods aanbiedt ter vervanging van de oude bakjes. En waar de oude Powerlines gratis waren, betaal je voor de pods goed 3 EUR per maand per bakje. Jawel, een gedwongen upgrade dus met een extra prijskaartje. Niet zo leuk. Op 3 jaar spreken we over een meerkost van zo maar even 216 EUR.

De pods zelf zijn van Plume. De Pod WiFi 6 kost zo’n 159 EUR het stuk. Zelf twee stuks aanschaffen is dus een dure kwestie. Trouwens, als ze kapot zijn, dan mag je zelf nieuwe kopen terwijl de gehuurde bakjes gewoon bij Telenet kunnen worden ingeruild.

Afin, we nemen de bluts met de buil en ik heb ondertussen de Powerline toestellen vervangen door twee van die 360 pods. De eerste drie maanden zijn gratis, om te proberen. Mijn Macbook doet het alvast terug zoals het hoort. We zien wel hoe het verder loopt.

Student af

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Thu, 11 Jul 2024 16:29:00 +0200

Ik ben geslaagd voor de Microcredential Knowledge Graphs! Ik behaalde een mooie 15/20 waar ik meer dan tevreden over ben. Dit was het eerste academiejaar waarin deze cursus werd gegeven, dus het was voor iedereen wat zoeken maar inhoudelijk heb ik er alvast heel wat aan over gehouden. In ’t kort, deze onderwerpen kwamen aan bod:

Legal frameworks relevant to data sharing
Knowledge Representation and the Resource Description Framework (RDF)
Publishing data and reusing IRIs
Querying Web Data
Ontology engineering and reasoning
Discovery and trust (the SOLID protocol)
Validating RDF

De cursus is een inleiding tot het hele kennisdomein waarin je als student een 360 graden perspectief krijgt. Een pak onderdelen vormen onderzoeksdomeinen op zichzelf en waren onmogelijk uit te diepen in de beschikbare lestijd. Dat neemt niet weg dat je een zeer breed en actueel beeld krijgt.

Aanvullend moesten we ook een onderwerp kiezen (of zelf voorstellen) dat we, na zelfstudie, in een peer teaching lecture moesten voorstellen aan onze medestudenten. Dat liet dan weer toe om iets dieper in te gaan op specifieke onderwerpen. Daarnaast kregen we ook zes keer een wekelijkse programmeer oefening mee naar huis. De ene was al wat uitdagender dan de andere.

Tot slot kregen we ook een examen dat uit een schriftelijk gedeelte (open boek) en een mondeling gedeelte bestond. We werden op voorhand gewaarschuwd om ons voor te bereiden en dat was zeker geen overbodige raad. Ik heb in de weken voordien toch best wat tijd ’s avonds en in het weekend aan mijn bureau door gebracht.

Ook interesse? Tik me gerust virtueel aan als je wat meer over mijn ervaring wil horen.

Een nieuw computerscherm

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Fri, 19 Jan 2024 11:58:22 +0100

Op het werk heb ik een nieuwe computerscherm gekregen. Het is een Dell P2423DE geworden. Een mooi groot 24-inch paneel met alle mogelijke aansluitingen.

Waar ik kinderlijk blij van wordt is dat het ding mijn Macbook oplaadt, én een poort heeft waaraan ik een harde schijf kan hangen voor Time Machine backups. Ik hoef enkel maar een USB-C kabel in mijn laptop te pluggen en de rest gebeurt automagisch.

Nieuwe toetsen

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Tue, 02 Jan 2024 12:26:05 +0100

Bijna 10 jaar geleden bouwde ik zelf een desktop PC. Het Coolermaster Quickfire Rapid-I toetsenbord is na al die tijd toe aan vervanging. En dus ben ik halvelings verdwenen in de rabbit hole van de mechanische toetsenborden.

Na heel wat reviews gelezen te hebben, denk ik er over na om een Keychron K-8 Pro J1 met Gateron G Pro Red switches in huis te halen. Want de ene click-clacky klinkt niet als de andere.

Ik migreer mijn e-mail

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Sun, 30 Jan 2022 19:41:00 +0000

Google heeft helaas besloten om Google Suite af te sluiten, en alle gebruikers te verhuizen naar de betaalde Google Workspace. Ik gebruik Google Suite al sinds het nog Google Apps was, ergens 15 jaar geleden, voor e-mail addressen onder mijn eigen domain: netsensei.nl en colada.be.

Ik heb gelijk een account bij Migadu gemaakt. Voor 20 euro per jaar kan ik daar mijn low-use mailaddressen op kwijt. Dat zijn adressen die gekoppeld zijn aan allerlei online diensten. Gelukkig kan ik makkelijk de mailboxen verhuizen zonder dat ik die adressen verlies. Da’s het voordeel van je eigen domeinnaam te beheren, in plaats van een gmail.com adres te gebruiken.

Email bijhouden vind ik sowieso problematisch.

Ik kocht een OnePlus Pro 9

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Fri, 28 Jan 2022 19:34:00 +0000

Ik heb een nieuwe smartphone. Na vier jaar was mijn OnePlus 5T zo goed als afgeleefd. Het ding werkt nog, maar kreeg geen updates, de batterij begon zijn pluimen te laten en de hardware begon het moeilijk te krijgen met moderne apps. Aan het begin van het nieuwe jaar heb ik in solden een OnePlus 9 Pro op de kop getikt.

Het verdict na een kleine maand: geweldig toestel! Fantastisch scherm, scherpe camera, vlotte interactie,… Bovendien gebruik ik mijn smartphone om ’s avonds in de zetel te loungen met Netflix of YouTube. De beeldkwaliteit die een sprong vooruit maakt is een ware verademing.

Toppertje!

Ik repareerde mijn Pentax Spotmatic

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Sat, 10 Jul 2021 19:23:56 +0000

Lang geleden tikte ik op een rommelbeurs een Asahi Pentax Spotmatic in de originele, volledige kit op de kop: camera, twee lenzen, flits, originele leren draagtas, toebehoren,… De lichtmeter bleek toen al niet te werken. Ik toen nauwelijks moeite geinvesteerd om die te herstellen. Met de Sunny 16 regel heb ik enkele rolletjes film opgemaakt voor de Spotmatic uiteindelijk in een verhuisdoos terecht kwam.

In 2013 kocht ik via EBay een tweede Spotmatic body in de hoop dat daar de lichtmeter wel van zou werken. De oude batterij was helaas uitgelopen waardoor het batterijcompartiment volledig was toe gekoekt. En daar hield het voor mij toen ook gewoon op.

Fast forward naar vandaag.

Sinds twee jaar staat er een Spotmatic als ornament op een plank boven mijn bureau. Sinds een tijdje volg ik /r/analog en krijg ik zo fantastiche resultaten op film voorgeschoteld. Dat en de bevlogen video over analoge film van Smarter Every Day gaven mij zin om de Spotmatic nog eens van nabij te bekijken.

De onderplaat, waartoe het batterijcompartiment behoort, kan je makkelijk losschroeven van de camerabehuizing. Dus dat deed ik voor beide camera’s. Uiteindelijk bleek ik een goede, functionele onderplaat te hebben. De andere, met het vastgekoekte compartiment, is helaas onbruikbaar en is dus af te schrijven.

Van de goede onderplaat bleek het contact in de behuizing en het contact in het afdekplaatje licht gecorrodeerd te zijn. Die kon ik makkelijk schoonmaken. De Spotmatic dateert van 1964 en het is dus niet verwonderlijk dat het metaal, los van lekkende batterijen, hier en daar corrodeert. Op dit punt hoopte ik dat de primitieve elektronica van een van de twee camera’s toch gespaard zou zijn gebleven.

Ik heb enkele batterijen moeten proberen voor ik de goede te pakken had: de Rayovac 312 / PR 41 / 1.45 Volt. Dat is eigenlijk een batterij voor een gehoorapparaat, maar ze is perfect voor de Spotmatic. Hogere voltages werken niet. Alhoewel, binnen de camerabehuizing is er een poentiometer die je toelaat om de bijpassende weerstand manueel in te stellen. En verder moet je ook opletten op de afmetingen van de batterij: ik had eerst 1.45V batterijtjes besteld die te groot bleken.

Om zeker te zijn dat de goede onderplaat daadwerkelijk stroom zou leveren heb ik met mijn multimeter de contactpunten aan de buitenzijde van het batterijcompartiment uitgemeten.

Daarna monteerde ik de plaat op beide camera’s. Op een van de twee toestellen gaf de lichtmeter een duidelijk teken van leven. Da’s geluk hebben want de volgende stap was de behuizing volledig demonteren om het binnenwerk te inspecteren. Geen zo’n eenvoudig werkje, en ik ga mij ook niet meteen aan een dergelijk project wagen. Het blijft een oud toestel uiteindelijk.

Sinds 2008 zijn er heel wat alternatieven. Tegenwoordig kan ik makkelijk een lichtmeter app op mijn smartphone installeren. Of ik kan een piepkleine KEKS EM-01 fysieke lichtmeter kopen en op de flitsschoen monteren. Ook de kapotte onderplaat is vervangbaar. Ik zou van de goede plaat een 3D scan kunnen laten maken om dan via CNC een exacte kopie te laten fabriceren.

Voorlopig houd ik het er op enkele rolletjes film en een leuke camerastrap te bestellen. Dan is het even de wereld intrekken en gewoon op goed geluk foto’s maken.

Ik bouw een home server

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Thu, 24 Dec 2020 11:56:26 +0000

Een home server is een computer in je huis die een aantal digitale diensten aan biedt. Opslag, backups, printer, streaming media, gaming,… Ik had al even het idee om een home server op te zetten. De kerstvakantie en de coronamaatregelen zijn een goede gelegenheid om er een hobby project van te maken.

De directe aanleiding? In onze bureaukast staat er een kartonnen doos vol met oude harde schijven. Op die schijven staan, onder andere, onze oude digitale foto albums. Die data wil ik veilig stellen en toegankelijk maken voor de toekomst. En dan is er nog een pak data die ook in de cloud steekt.

Niet alleen dat, ik wil op mijn home server ook een aantal nuttige services installeren zoals Nextcloud, Wireguard en Beehive. Op Github vond ik een Awesome Self Hosted lijst met nog een heleboel extra software die ik wil verkennen.

Blijft nog de keuze voor de hardware over. Ik heb gekozen voor een Intel NUC8i3BEH barehones die ik opvul met:

Crucial 8Gb RAM DDR4 SODIMM 2400MHz
WD Black 250Gb SN750 SSD NVMe
Samsung 860 EVO 1Tb 2.5 Inch

mini computer

Waarom koos ik voor een Intel NUC?

De NUC is piepklein en neemt nauwelijks plaats op mijn bureau in.
Dit is een bijzonder energiezuinig toestel.
Buiten een enkele, regelbare fan bevat dit toestel geen bewegende onderdelen. Deze computer maakt nauwelijks lawaai.
De ingebouwde Intel i3 processor en Integrated Intel Iris Plus Graphics 655 GPU combo is voldoende krachtig.
Het geheel koste me 423 EUR wat een goed prijspunt is tussen een zelfbouwkit Raspberry PI4 en een midrange Synology NAS.

Ik heb ondertussen Proxmox geïnstalleerd. Zo kan ik meerdere virtuele machines op de NUC tegelijk draaien. Bijvoorbeeld Ubuntu 20.04, en CentOS 7. Of RockyLinux in de toekomst.

Nu is het kwestie om gaandeweg verder te bouwen.

Ik kocht een Dell Premier Keyboard

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Thu, 14 May 2020 20:37:02 +0000

Toen ik voor de Universiteit begon te werken, wisselde ik de MacBook in voor een Dell XPS 13. Na een groot half jaar mag ik wel zeggen: een fijn toestel om dagelijks mee te werken. Een los klavier was echter niet inbegrepen bij de ruil. En ik moet nu ook wel vast stellen dat urenlang hameren op een een laptopklavier geen fantastische ervaring is.

En dus heb ik een Dell Premier Wireless Keyboard (and mouse) in huis gehaald. Het was deze review die mij over de streep trok. Na twee weken mag ik zeggen: een grote verbetering. De pijltjes toetsen zitten niet meer in de weg en de travel van de toetsen is een hele verademing. Ik heb de laatste 10 jaar Apple’s Magic Keyboards gebezigd, en dit klavier komt er heel erg dicht bij in de buurt.

Ook de muis is verrassend genoeg een stuk aangenamer om mee te werken dan ik had verwacht. Ze ligt vrij goed in de hand. Hoewel, mijn Logitech MX500 vind ik toch net fijner, maar het dagelijks versteken van “den draad” naar mijn desktop is net een handeling te veel. Ik sluit niet uit dat ik de Dell muis nog inruil voor een andere Logitech zoals de M705.

Als ik dan toch thuis moet blijven, dan graag met deftig materiaal op mijn bureau om de dag mee door te brengen.

19/20

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Sat, 11 Jan 2020 17:58:28 +0000

Vorig jaar riep ik 2019 uit tot het Jaar van de Zelfzorg zonder al te grote voornemens of beloftes te maken. En maar goed ook, want ook nu werd het een jaar met heel wat veranderingen.

In september ben ik gestart als dataspecialist voor de Universiteitsbibliotheek Gent in vast dienstverband. Die overstap heeft het grootste deel van mijn 2019 gedomineerd. Een andere rol, andere werkomgeving, ander probleemdomein. Het was een grote sprong om te maken. Maar naar mijn gevoel was het wel de juiste zet vooruit.

Het is ook het jaar waarin Louise startte in het eerste middelbaar. Zoeken naar een school, een studiekeuze maken, een nieuw ritme, nieuwe klas, nieuwe vrienden,… Praten, luisteren, meeleven en weer wat meer loslaten. In 2019 maakten we zelf ook een groeispurt met de tiener in huis.

Ik heb heel wat gereisd in 2019. Meer dan ik aanvankelijk verwacht.

Mei 2019, Berlijn
Augustus 2019, Frankrijk
September 2019, Parijs
September 2019, San Fransisco
December 2019, Spanje

In 2019 las ik deze boeken. Sommige vond ik beter dan andere.

Terry Pratchett, Moving Pictures *****
Frank Herbert, Dune ****
Jon Gertner, The Idea Factory: Bell Labs and the Great Age of American Innovation ****
Terry Hayes, I am Pelgrim ***
Philip Reeve, Mortal Engines ***
Liu Cixin, The Three-Body Problem **
Clifford Stoll, The Cuckoo’s Egg *****
Conn Iggulden, Genghis: Lords of the Bow ****
Philipp Blom, Wicked Company ****

In het voorjaar van 2019 hebben we onze bureau volwaardig ingericht. Na onze verhuis diende die als opslagplaats van onuitgepakte dozen. De vorige bewonders gebruikten die ruimte als kinderkamer en dus keek mijn tijdelijke bureau uit op een reusachtige Winnie The Pooh sticker. We hebben we in april onze ruggen gerecht en de handen uit de mouwen gestoken. Dankzij die upgrade hebben we nu een volwaardige werk/hobbyruimte.

In het najaar van 2019 heb ik de MacBook ingewisseld voor een Dell XPS 13. Ik heb enkele weken Windows 10 de kans gegeven om mij te overtuigen, maar uiteindelijk ben ik overgestapt naar Fedora Linux. Eerst op mijn werklaptop, maar uiteindelijk voor alles wat personal computing is. Gaming daar gelaten, want op dat vlak spant Windows nog steeds de kroon.

Hoe zie ik 2020?

In 2020 wil ik weer meer zelf bewust omgaan met digitale technologie. Een les die ik uit 2019 mee neem is dat sociale media niet het beste in de Mens naar boven haalt. De huidige staat van de wereld en de maatschappij vraagt meer dan ooit om debat en actie. Maar ik merk dat de wijze waarop het publieke debat op sociale media wordt gevoerd, ook persoonlijk voor onrust in het hoofd zorgt. En dus hoop ik in het komende jaar mijn verhouding met sociale media anders te definieren.

Dat geldt trouwens voor personal computing tout court. Zo wil ik in het komende jaar reflecteren over mijn eigen digitale identiteit. In 2015 schreef Hossein Derakhshan een blogpost: The Web We Have to Save. Sindsdien is er een beweging die ingaat tegen grote corporaties die het onafhankelijke Web bedreigen en ons als individuen en gemeenschap via digitale platformen proberen koloniseren. En dat stemt tot nadenken over een aantal van mijn eigen digitale gewoontes en hoe die in het laatste decennium zijn gegroeid.

In de voorbije jaren nam ik de zorgen van op mijn werk te vaak mentaal mee naar huis. Ik deed mezelf daar geen cadeau mee. In 2019 ben ik daar resoluut paal en perk aan beginnen stellen. Zo vond ik het ge-wel-dig om in de week van 21 juli – 50 jaar na Apollo 11 – de Saturnus V raket van Lego ’s avonds in mekaar te puzzelen met een livestream van Walter Conkrite op de achtergrond. In 2020 wil ik tijd spenderen in hobbies en activiteiten die ik gewoon zelf leuk vind om te doen. Zonder meer of verdere doelstelling. In tijden van doorgeslagen nutsdenken is tijd triviaal besteden misschien nog wel de grootste vorm van activisme.

Ik neem afscheid van Apple

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Sat, 12 Oct 2019 08:00:02 +0000

Eind augustus moest ik afscheid nemen van de Macbook Pro die mijn trouwe compagnon de route was in de voorbij 5 jaar. Die was immers van mijn vorige werkgever. De Universiteit gaf me de keuze: ofwel een Macbook, ofwel een Dell XPS.

Ik heb de Dell XPS gekozen. En daarmee werk ik niet langer actief, op dagelijkse basis, op het Apple platform sinds… 2005.

Waarom maak ik de overstap?

De touchbar die de bovenste toetsenrij vervangt. Geen functie toetsen, en geen escape-toets. Voor mij is het ontbreken van fysieke toetsen een absolute dealbreaker.
Het toetsenbord. Apple heeft in de laatste jaren teveel steken laten vallen in haar nieuwe ontwerpen. Luid, pijnlijk om lang op te werken, fragiel,…
Quo Vadis, OSX? Het is niet dat het zo’n slecht systeem is. Verre van. Maar de tijd dat het een lean en innovatief toonbeeld was, dat is toch ook weer even geleden. Om nog maar te zwijgen van de App Store. En de laatste upgrade – Catalina – schijnt allerlei kinderziektes te vertonen.
Perceptie. Apple is niet langer The Good Guy. Het is één van die technologie reuzen die nogal wat moreel bedenkelijke keuzes maakt in haar bedrijfsvoering.

En dus werk ik sinds begin september op een Dell XPS 13. Ik beklaag me de keuze helemaal niet. Deftig toestel. Krachtige hardware. Doet wat het moet doen.

In de eerste weken probeerde ik te programmeren in de voor-geïnstalleerde Windows 10. Maar dat bleek al snel een no-go te zijn. Programma’s waar ik gewend ben mee te werken, wel, die werken niet zo vlot op Windows 10. Of ze bestaan gewoon niet voor Windows 10. En dus ben ik al snel overgestapt naar Fedora 30.

Jawel, ik gebruik nu Linux als desktopsysteem. Vroeger was dat een oefening in zelf-flaggelatie. Tegenwoordig voelt de gebruikservaring heel volwassen aan. Zowat alles werkt zoals het moet, en in een omgeving die visueel er aantrekkelijk uit ziet. Oké, het is niet het gelekte design van OSX, maar het zijn ook niet meer de clunky vensters en icoontjes van nauwelijks een decennium geleden.

Een nieuwe job

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Fri, 11 Oct 2019 18:00:39 +0000

Dat het al meer dan een maand geleden is dat ik een nieuw professioneel hoofdstuk mocht aansnijden! Begin september startte ik als Medewerker Data Operations voor de Universiteitsbibliotheek Gent.

De Boekentoren, dus.

Dit is een zuiver technische rol. Ik mag dagelijks duiken in technische uitdagingen wat betreft het verzamelen, beheren en delen van data in de meest uiteenlopende vormen en soorten. Digitale archivering, modellering, ontsluiting, uitwisseling,… you name it.

Dat betekent ook dat ik een hoofdstuk afsluit. Sinds februari 2015 was ik Data Conservator voor Vlaamse Kunstcollectie vzw. Die rol had een gelijkaardige invulling, maar dan binnen het museale domein. Het grote verschil? Schaal. De universiteit is een organisatie met uitdagingen en oplossingen van een heel andere ordegrootte en complexiteit.

In tegenstelling tot mijn vorige job is dit een zuivere engineering job. Misschien lijkt dat een vreemde keuze. Een groeipad in een loopbaan gaat veelal uit van de veronderstelling dat je start in een louter operationele of uitvoerende rol waaruit je gaandeweg, en welhaast onvermijdelijk, naar management door groeit. De harde waarheid is dat het om fundamenteel verschillende rollen gaat die specifieke kennis, skills en ervaring eisen. Een transitie van het ene in het andere hoort dan ook een weloverworgen beslissing te zijn. Charity Majors van honeycomb.io schreef in januari over die keuze een blogpost getiteld Engineering Management: The Pendulum or The Ladder. Dat was een tekst die bij mij wel wat bellen deed rinkelen en mij aan het nadenken zette.

Persoonlijke overwegingen daar gelaten, wilde het toeval dat de positie in de bibliotheek halfweg het voorjaar open werd verklaard. Het was soms nagelbijten tijdens het selectieproces. Ik kreeg begin juli uiteindelijk de definitieve bevestiging.

Ondertussen zijn we enkele weken ver in dit nieuwe hoofdstuk. Ik heb – vrij letterlijk zelfs – een vliegende start genomen. De komende weken en maanden brengen alvast heel wat interessante, nieuwe uitdagingen.

Dispatches

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Sat, 02 Feb 2019 22:42:43 +0000

Februari brengt iets nieuws. We zijn team #YNAB geworden. You Need A Budget. We wilden wel eens weten waar ons geld zoal naartoe gaat. Beter greep krijgen op de financiën, dat geeft rust in het hoofd. Met dank aan Lilith!

Google en Facebook kochten letterlijk de privacy van niets vermoedende jongeren. De silo’s haalden hun doelpubliek over om, tegen een maandelijkse vergoeding, een app te installeren die alle persoonlijke gegevens monitort. Bovendien is Google van plan om in Chrome pop-up blockers van derde partijen te blokkeren ten voordele van hun eigen blocker. Wat ik er van denk? Dat dit nog maar het topje van de ijsberg is. En dat ik me bij al dat nieuws alleen maar verontwaardiging en ongemak voel groeien.

Michel vermeldde trouwens nog dat Google Plus binnenkort verdwijnt. En dat dat onbedoeld gevolgen heeft. Jawel, zelf alles onderhouden houdt allerlei risico’s in. Maar alles uitbesteden biedt evenmin zekerheden over duurzaamheid.

Leestip: de wekelijkse Revue van Fredo Desmet. Waarin hij rapporteert over de relatie tussen Mens en Machine. Ik ben blij dat hij deze week Norbert Wiener, de vader van de cybernetica, een eervolle vermelding geeft. Ik had over Wiener deze zomer gelezen in de biografie van Claude Shannon. Het klopt dat je zoveel meer uit dit domein haalt als je ook haar geschiedenis kent.

Het weekend bracht al een familiefeestje. Morgen trek ik naar FOSDEM.

Ik zou eens kunnen nadenken over betere titels voor blogposts die losse gedachten en beschouwingen samenvat. Of misschien hebben ze domweg geen titels nodig. Dave Winer gewijs en al.

Arthub Flanders

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Thu, 27 Dec 2018 13:26:46 +0000

In november lanceerden we op het werk Arthub Flanders. Sinds 2015 heb ik gestaag, en met de hulp van vele anderen, aan deze zoekmachine gebouwd. Je kan netjes zoeken in de gegevens van de kunst- en erfgoedcollecties van de Vlaamse musea voor visuele kunsten. Meer zelfs, die gegevens zijn vrij bruikbaar als Open Data. Momenteel ontsluit de catalogus een kleine 16.000 werken.

Arthub Flanders

De catalogus zelf is gebouwd met Project Blacklight, een Ruby on Rails toepassing ontwikkeld door Stanford University Libraries. Onder de motorkap gaat een hele architectuur schuil van API’s en ETL pipelines. We jongleren tussen een aantal formaten en datamodellen. Catmandu, gebouwd door de Universiteitsbibliotheek Gent, is ons werkpaard. Tenslotte bouwden we met Symfony ook een tussenlaag waar we data persistent in bewaren. Dat is de Datahub.

Bijna vier jaar hard werken aan een project, daar leer je ongelofelijk veel uit. Meer nog dan over technologie, leer je vooral jezelf kennen. Succes is niet alleen doorzetten tot het je iets oplevert, succes definieert zich ook door hoe je de dingen uitvoert. Positivisme, vergevingsgezindheid, relativering, empathie, sympathie, geduld,… tegenover jezelf en anderen zijn zo enorm belangrijk. Maar ook vasthoudendheid en onverzetbaar jezelf verdedigen op het juiste moment, zijn broodnodig. Als kapitein moet je je schip ten allen tijde op koers houden. Anders geraak je nergens.

A Mind at Play: How Claude Shannon Invented the Information Age

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Sun, 23 Sep 2018 12:41:19 +0000

Deze zomer las ik A Mind at Play: How Claude Shannon Invented the Information Age van Jimmy Soni. Dit is een biografie van Claude Shannon. Die naam zal bij de meeste mensen niet meteen een belletje doen rinkelen, maar Shannon staat wel mee aan de wieg van de Information Age. Meer zelfs, zonder Shannon zou de wereld zoals we ze vandaag kennen gewoon niet bestaan. Wie is die Shannon dan?

A Mind At Play

Claude Shannon werd geboren aan het begin van de 20ste eeuw. Hij behaalde werd wiskundige en kwam als jonge twintiger aan de University of Michigan in contact met de Booleanse logica. Dat is een vorm van algebra uitgevonden door George Boole en die draait om de concept AND, OR en NOT. Je weet wel, “waar” AND “onwaar” is gelijk aan “onwaar”. Shannon was niet zomaar een wiskundige, hij behaalde uiteindelijk een diploma als mechanisch ingenieur. Hij bleek ook een wonderkind te zijn met een brein waar eindeloze ideeën uit ontsproten. Het geluk wilde dat hij terecht kwam in de Bell Labs. Dat was toen het mekka waar nagedacht werd over telefonische netwerken en communicatie. Claude Shannon was de eerste die Booleanse logica toepaste om informatie op een nieuwe manier – een digitale wijze – te delen tussen machines. Hij herordende de mechanische schakelaars in de schakelborden en toonde zo aan dat informatie ook als bits en bytes kan worden gerepresenteerd. In één klap doorbrak hij daarmee de grenzen waar analoge technologieën – de klassieke telefoonlijn, televisie,… – tegen aan liepen. En daarmee zette hij de deur wagenwijd op naar de Information Age.

Zijn paper A Mathematical Theory Of Communication is het absolute fundament waar concepten zoals “zender” en “ontvanger” voor het eerst werden gedefinieerd. Hij formaliseerde voor het eerst de notie “informatie” in deze paper. Gepubliceerd in 1948 blijft het vandaag een van de meest geciteerde papers.

Claude Shannon is meer dan een theorie. Hij was blijkbaar ook een onverbeterlijke uitvinder die de meest gekke ideeën kon omzetten in mechanische oplossingen. Zoals de robotmuis Theseus die via een soort primitieve artificiële intelligentie de exit in een doolhof wist te vinden. Of een verborgen toestel dat hem toeliet om in casino’s vals te spelen (dat laatste liep bijna slecht af). Shannon doet mij in die context nog het meeste denken aan Adam Savage van Mythbusters die een gelijkaardig atelier heeft. Claude Shannon zou vandaag nog het best omschreven worden als de peetvader van de Maker Culture.

Deze biografie is een zeer leesbaar boek. Onvermijdelijk wordt er uit gewijd over de Theory of Communication, maar de auteur slaagt er in om de, eerlijk gezegd, gortdroge materie toch op een bevattelijke en leesbare manier te brengen. Bovendien weet Soni het belang van Shannon voor de digitale wereld vandaag op een heldere wijze neer te zetten. Ook heeft Soni oog voor de mens Claude Shannon. Hij was een introvert die zich goed voelde tussen zijn uitvindingen en ideeën. Niettemin zonder hij zich niet af van de mensheid, integendeel. Hij ontving talrijke ere-doctoraten en prijzen voor zijn werk. Zijn latere leven legde hij zich toe op lesgeven aan MIT. Soni vervalt dan weer niet in lange uitwijdingen, interpretaties of details zoals uitgebreide correspondenties en interacties tussen Shannon en zijn tijdgenoten. Daardoor blijft het tempo in het boek zonder dat het een droge pil wordt.

Ben je geïnteresseerd in de geschiedenis van de hedendaagse digitale cultuur, dan is dit een boek een dikke aanrader.

Visiting San Fransisco #LDCX

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Mon, 19 Mar 2018 22:38:11 +0000

I’ll be travelling next week to San Fransisco to attend #LDCX. This is an annual unconference at Stanford University that brings together leading technologists in the libraries, archives and museums (LAM) spaces, to work collaboratively on common needs. This years edition includes high-level topics such as artificial intelligence and machine learning applied to libraries, archives, and museums; data-forward architectures and APIs, ETL, data pipelining, and serverless system design; web archiving; distributed digital preservation; and modern front-end system integration, including convergence in GLAMs, and building an ecosystem of software developers around IIIF.

Looking forward to meeting cool people and lots of learning!

Een nieuwe Slimme Telefoon

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Thu, 01 Feb 2018 20:15:14 +0000

Mijn One Plus One heeft het begeven. Net geen drie dienst gedaan. De USB aansluiting begon te mankeren, de batterij liep op zijn laatste benen en Lineage OS installeren was louter het leven wat extra verlengen. En dus was ik dringend toe aan een vervanger.

Twee weken geleden landde er een One Plus 5T in de brievenbus. Jawel, opnieuw een One Plus toestel. Zo tevreden was ik met mijn vorig toestel. Niet echt goedkoop, maar ik kan nu wel zeggen dat One Plus andermaal punten scoort.

Dingen waar ik blij van word:

Een groter scherm zonder dat het toestel fysiek ook groter is (geen phablet)
Ligt lekker in de hand.
Mooi industrieel design. (Smaken/Kleuren)
De vingerprint scanner op de achterzijde (hoewel ik daar wel een bedenking of twee heb qua privacy.)
Dash charging die de telefoon oplaadt op een zucht tijd.
Een deftige camera.
Een 3.5mm hoofdtelefoon aansluiting waardoor ik nog altijd met mijn Plattan verder kan.

Dingen waar ik iets minder blij mee ben:

Geen micro USB. Dash Charging komt met USB-C. En je laadt best op met de One Plus Dash Charger om de batterij niet te beschadigen.
Nog steeds Android 7 en geen Android 8.

Ik heb begrepen dat er nog veel meer snufjes zijn die ik nog onbenut laat zoals face unlock en parallel apps. Maar dat is slechts een kwestie vooraleer ik ook die eens verken.

Meer weten? Lees alhier verder!

In ieder geval, ik ben terug bereikbaar!

Van Bitcoin naar Ether

matthias@netsensei.nl (Matthias Vandermaesen) — Sat, 24 Jun 2017 14:48:00 +0000

Sinds jaar en dag bestaat er zoiets als ‘cryptocurrency‘. Digitaal geld, zeg maar, dat niet wordt uitgegeven door een centrale overheid. In den beginne was er Bitcoin, maar sindsdien zijn er tal van nieuwe munteenheden ontsproten. Dogecoin, Litecoin, Ethereum om maar enkele te noemen.

Zoals dat gaat met munteenheden kan je kopen, verkopen en dus speculeren op de waarde van de munt. Het spannende is dat het om zeer volatiele markten gaat. Denk bubbels en crashes. Denk aan rappe cycli waarbij de waarde heel snel kan stijgen en dalen. En dat maakt het zeer interessant voor diegenen die al eens van een risicovolle belegging houden.

Eind 2013 was er een Bitcoin gekte. Op enkele maanden tijden explodeerde de waarde van die munt. Natuurlijk kocht ik ook een kleine hoeveelheid. En inderdaad, ik reed een week of twee met de koers omhoog. Tot de koers de Grote Crash van 2013. De waarde van 1 bitcoin halveerde toen op twee dagen tijd. Ik kwam er bekaaid vanaf, maar in plaats van verliezen te incasseren en te verkopen, heb ik mijn bitcoins behouden. Ondertussen zijn we een 3.5 jaar verder… en is de koers met 300% gestegen. Gevolg: mijn initiële inzet is in waarde verdriedubbeld. Hoera! En dus verkocht ik gisteren mijn volledige inzet.

Had ik dat een week of twee gedaan, dan was mijn waarde bijna verviervoudigd, maar een kleine crash van 3.000$ naar 2.700$ voor een bitcoin stak daar een stokje voor. Niet zo erg. Zodra je je uit een markt terug trekt, heeft achterom kijken helemaal geen zin.

Ondertussen blijkt dat Ethereum de nieuwe lieveling is op de markt van digitale munteenheden. Deze munteenheid heeft enkele technische features die Bitcoin niet heeft. De onderlinge technologieën achter digitale munteenheden kunnen ook op andere manieren worden gebruikt. Op de lange baan is het dus niet oninteressant om hier in te investeren. Op korte termijn is het wel op de tanden bijten. Ook de markt in Ethereum is zeer volatiel. Maar dat is dus de les die ik ook uit Bitcoin heb getrokken.

En dus besloot ik vandaag om een deel van mijn Bitcoin winst te investeren in Ethereum via Coinbase. Het idee is om dit nu te laten rusten en over een jaar eens te kijken wat er mee gebeurt.

Oei, maar Matthias, is dat allemaal niet gevaarlijk? Je bent zo je geld kwijt als je niet oplet!

Eum. Uiteraard. Mijn initiële investering in Bitcoin bedroeg 80$ en die verkocht ik gisteren voor 240$. Vandaag kocht ik 100$ aan Ethereum. Peanuts eigenlijk feitelijk. Bijzonder kleine peanuts. Maar het oorspronkelijke doel van zo eens speculeren is dan ook altijd geweest: met de winst eens lekker uit gaan eten. En dat heb ik toch mooi gehaald. Benieuwd dus of ik dat nog eens kan herhalen.

Speculeren doe je altijd met geld dat je kan missen.