Categorieën
Leven

Geblesseerd

Bon. Dat wordt hier niet erger, met die schouder van mij. Maar ook niet meteen beter. Niet dat ik beperkt ben, maar opstaan met kloppende pijn is nu ook niet echt acceptabel. Morgenavond mag ik op bezoek bij de huisarts. Aan de telefoon hoorde ik haar al neuzelen over “echografie” en zo.

I dearly hope it doesn’t come to that.

Categorieën
Techtalk Tube

Alan Turing

Happy 100th Birthday, mr. Alan Turing!

Categorieën
Techtalk

Timeboxing

Ik werk dus zo’n 8 uur per dag. En dan is er de was en de plas. En het sociale leven.  Maar op het einde van de dag klap ik de laptop niet zomaar toe. In den on line is het  zo’n beetje de gewoonte dat je ook na je uren nog bezig houdt met lering, lezing en probeersels. Oefening baart immers kunst. Ook ik hou er dus een paar pet projects op na.

2011 was geen zo’n fantastisch projectjes jaar. Vastgoed beheren is immers een Project op zichzelf. En dus ben ik nu bezig met een inhaalbeweging. Zo schreef ik in de eerste helft van het jaar Rum, een soortement deployment ding voor Drupal. Ondertussen ben ik bezig met de website van ons ma. Die had vorig jaar al klaar moeten zijn, maar ’t leven zorgde voor een paar verrassingen en een jaar uitstel.

Alleen, zo na de uren hetzelfde doen wat je tijdens de uren doet is nogal afmattend. Zeker als je niet meteen het gevoel hebt vooruitgang te boeken. Meer zelfs, soms durf ik al eens een week helemaal niets te doen, puur uit geen goesting om mij aan mijn bureau te zetten zonder écht plan. Tijd dus voor wat eenvoudig personal management.

  • Ik deel mijn project op in taken en stories zoals we dat op het werk doen. Zo heb ik doelen om naar te werken.
  • We timeboxen en alloceren per avond 1,5 uur puur development. Meer niet. De rest van de avond gaat naar  – broodnodige – ontspanning.
  • We geven voorrang aan het (sociale) leven. Dus geen vaste deadlines of beloftes die ik niet voor mezelf kan waarmaken.

Benieuwd waar me die manier van werken gaat brengen.

Categorieën
Leven

Rugzak

Aangezien ik zo veel op de hort ben, heb ik al wat rugzakken in mijn leven afgesleten. De laatste jaren zeul ik mijn hebben en houden rond in een zwarte  draagtas van Kipling. Onlangs nog kreeg ik de opmerking dat die na al die tijd er nog altijd goed blijft uit zien. Het nadeel aan zo’n draagtas is dat alle gewicht op een schouder hangt. En dat het ding de neiging heeft om tegen je been te hangen op de fiets als je riem niet hard genoeg is aangespannen.

Buiten mijn twee fototassen ben ik sinds mijn verhuis redelijk rugzakloos. Vroeger kon ik er altijd wel eentje uit de grote kast bij mijn ouder lenen, maar het laatste jaar had ik slechts een versleten, blauw geval tot mijn beschikking dat ik afwisselend tsjokvol boodschappen werd gestoken, ofwel al mijn klimgerief bevatte.

’t Was dus tijd dus voor iets nieuws.

Dit weekend kocht ik mij in de Avventura dan maar een Lowe Alpine Edge 20. Het was niet echt een keuze waar veel denkwerk aan was vooraf gegaan, maar ik ben wel tevreden. Met mijn slechte schouder is het een hele verlichting om tijdelijk als boekentas voor mijn laptop, adapter en leesboek te dienen. Verder is ze voldoende ruim om in de toekomst als klimtas te gebruiken. En bovenal vind ik het een ideale tas voor een daguitstap: klein, maar toch ruim genoeg om een pull, wat boterhammen, zonnebrandcrème, zonnebril en flesje water mee te nemen.

Anyhows, voor het helemaal hier een productbespreking wordt: contentement hier ten huize!

Categorieën
Leven

Geblesseerd

Bugger. Sinds een week of zo zit ik met een pijntje in mijn rechterschouder. Het begon onschuldig, maar sinds ik van toprope over geschakeld ben op boulderen is het erger geworden. Het is zo’n zeurende pijn vlak boven mijn biceps telkens ik mijn arm ophef.  Mijn lichaam maakt mij duidelijk dat ik mijn rechterarm de laatste weken wat hard onder druk heb gezet.

Natuurlijk ga ik on line op zoek naar meer informatie. En dan kom je websites tegen zoals climbinginjuries.com die u dan de stuipen aan jagen. Zoals het aanvoelt lijkt het me de “Rotator cuff strain” te zijn. Ik had me dinsdag na de laatste sessie voorgenomen om de klimactiviteit tijdelijk op te schorten. Lijkt me dus dat ik het toch tot ergens halverwege juli rustig aan moet doen met die schouder.

Zouden supermannen zoals Alex Honnold daar dan ook niet mee te maken hebben?

Categorieën
Asides

WordPress “Green” 3.4

Late to the party. Maar WordPress “Green” 3.4 is uit. Dus ergens een gaatje vinden om de boel backstage terug up to date te brengen.

Categorieën
Leven

Dispatches

Wo-how! Zijn we al juni? Jawel, we zijn al juni! Dat het hier vooruit gaat! De laatste weken zijn we goed in ons ritme beginnen vallen.

Het schooljaar loopt ten einde, en dus ook de kookles. Op mijn rapport moet ik nog even wachten, dat wordt nog opgestuurd. Ik heb het een jaar goed kunnen volhouden en er stevig wat van opgestoken. Natuurlijk heb ik me opnieuw ingeschreven voor volgend jaar. Dan volg ik de module “Zuiders koken”. De formule verandert wel wat, in plaats van wekelijks wordt het twee-wekelijks op vrijdagavond. Een hele verademing want elke week een vier gangen menu maken en verwerken, dat is niet helemaal ongestraft gebleven, mijn gedacht.

Er is contact gemaakt met de buurvrouw waarvan me was verteld dat ze hoogbejaard was. Op 92 blijkt ze nog bijzonder kranig met haar rolator door haar appartement te schuifelen. Ik dacht op een uurtje terug buiten te staan maar uiteraard liep het riant uit toen de, inmiddels eveneens bejaarde dochter ons vervoegde, als in 2,5 uur verzonken in zo’n zware zetel. Het interieur ademde trouwens die typische vlaamsche stijl uit met van die zwart geverniste, zware houten meubels, overal gehaakte draperieën, zwart-wit en polaroid foto’s en bestofte souvenirs van verre reizen. Ik had de deur van mijn appartement nogal onbedachtzaam open laten staan. Toen ik terug kwam vond ik een wachtend lief terug. Volledig geïnstalleerd in de zetel met dekentje en Roland Garros. Trrr.

Er was het gevreesde jaarlijkse tandartsbezoek. Ik rekende er op nog een paar bezoekjes aangerekend te krijgen, maar tot mijn verbazing bleek alles in orde te zijn. Geen gaatjes! Hoezee! En dus mocht ik zo beschikken. Gelukkig want ik kan kosten aan tanden momenteel wel missen als kiespijn.

Categorieën
Tube

Woodkid – Run boy run

Ik dacht dat meneer Woodkid met Iron al gigantisch had gescoord en dat moeilijk kon overtreffen, maar kijk: he does it again!

Overigens ben ik momenteel bezig deel 3 van A Song of Ice and Fire van G.R.R. Martin te verslinden. En dus lijkt dit me een geweldig stukje soundtrack.