Categorieën
Leven

Elentriek

Ik ben dus verhuisd naar ze crib. En we zijn nu bijna twee maanden verder. Hoe het mij bevalt? Super! Geweldig! Maar daar schrijf ik niet over. Zoals dat gaat met vastgoed, zijn er altijd nog extra kosten. En eentje daarvan is de elektriciteit.

Toen ik de zaak overnam wist ik dat er nog een paar opmerkingen rond de elektriciteit waren. Maar zolang de huurster in het pand zat, kon ik er moeilijk een elektricien op af sturen. Toen was er februari en wuifde ik ze gedag. Toen kwamen die twee hectische maanden en moest ik kiezen: elektriciteit, of een nieuwe vloer. Tijd om beiden onder handen te nemen was er niet. Het werd de vloer want het vieze vasttapijt was de échte showstopper voor deze algerische mens.

Wie zegt “Nieuwe vloer”, zegt ook “Plinten” en dus: schilderen. Er werd hier keihard geschilderd en gevloerlegd om zo’n mooie living te krijgen. Maar daarmee was de situatie achter de stopcontacten niet meteen versteld: achter de meeste zit geen aarding! De badkamer en de keuken zijn redelijk op orde, maar ik moet niet proberen om een strijkijzer boven te halen terwijl ik aan het solderen ben met een pizza in mijn oven. Om maar iets te zeggen.  Maar is het überhaupt wel mogelijk om nieuwe kabels te leggen? Ik had al apocalyptische visioenen van hoe men mijn pas geschilderde muren te  muur ging met kilohamers en uit de gaten heelder verlepte, muffige, verstorven kabels zouden storten.

En dus kwam vanavond – eindelijk – de elektriciteitsmens over de vloer. Het verdict: een nieuwe zekeringkast steken met twee differentiëlen, uniforme zekeringen en alles conform moderne tijden en regelgevingen. En, inderdaad, nieuwe kabels waar nodig! Niet dat dat verplicht is, maar ik ga ook niet nalaten om het ineens goed te doen, als het goed kan gedaan worden. Een grondige inspectie langs de stopcontacten later blijkt dat er in de muren gladde plastic PVC buis steekt.  En dat de oude kabels lang niet zo verlept zijn zodat het perfect mogelijk is om nieuwe kabels mét aarding door te trekken! Zonder kapwerken en al! Huzzah!

Een pak van mijn hart dus. Nu is het afwachten tot de offerte. Er werd gerekend op twee mandagen werk. Benieuwd wat dat allemaal gaat mogen kosten…

Categorieën
Leven

Bouldering

Tot april kon ik quasi wekelijks toprope klimmen in de Wallstreet in Antwerpen. Maar sinds mijn verhuis ligt dat wat moeilijker. Soms trek ik ’s avonds vanuit Gent nog naar Antwerpen om er te kunnen klimmen met J. Maar het blijft wel een hele uitdaging om tot daar te geraken.

Klimmen doe ik nochtans graag. Het voorbije jaar heb ik gemerkt dat wekelijks aan een muur hangen toch wel een serieuze impact heeft gehad op mijn fysiek. Niet dat ik nu opeens een gespierde bundel ben geworden, maar ik ben ook niet meer de slappe, sedentaire medemens van vroeger. En dus wil ik dat graag blijven volhouden.

Deze week ging het dus voor het eerst richting klimzaal Bleau. Nu, zij bieden geen toprope klimmen aan maar boulderen. En dat is een groot verschil. Bij het eerste hang je gezekerd aan een touw en klim je een hele afstand omhoog. Met af en toe een overhang of een paar moeilijke punten. Bij boulderen klim je slechts een kort, technisch stukje op een rotsblok of -wand. Niet dat het zoveel makkelijker wordt, integendeel. Het vraagt minstens zoveel inspanning.

Het mooie aan boulderen is dat je het op je eentje kan beoefenen. En dat deed ik dus: op mezelve richting klimzaal. Nu ja, het is duidelijk een sociale sport want voor ik het wist trok ik op met één van de meer regelmatige klimmers. Verder was ik ook nog eens op een deftig uur thuis, dus dit is best wel een goed alternatief om toch mijn fysieke fix te krijgen.

Morgenavond kan ik gaan klimmen in Antwerpen en woensdagavond trek ik weer ten boulder in Gent. Hoeze!

Categorieën
Internet Tube

Hidden Orchestra – Dust

Ontdekt via Spotify waar ik sinds een paar dagen een premium abonnement op heb. 9.90 euri in de maand voor een dienst waar ik dagelijks uren gratis muziek met het grootste gemak kan beluisteren en allerlei nieuwe ontdekkingen, dat heb ik er wel voor over. Bovendien werkt het perfect op mijn slimme ‘foon.

Eén van de toffere aspecten van Spotify vind ik Sounddrop. ’t Is een soort social playlist ding. Je kan met Sounddrop een “spot” aanmaken in Spotify. Noem het een soort hangout waar je aan een gemeenschappelijke playlist nummers uit Spotify kan toevoegen. Die playlist wordt dan ge-streamed naar de luisteraars in de spot. Het toffe is dat je nummers omhoog – zodat ze eerder zullen spelen – of weg kan stemmen. Tijdens de werkdag zit ik vooral in de “Chill out” spot.

En daar durven al eens heel mooie dingen passeren zoals deze Hidden Orchestra. Heerlijk!

Ik ben dus fan van Spotify en streaming. Groot gemak. Maar ’t neemt niet weg dat de dingen die ik écht graag hoor, toch ook op CD zou durven aanschaffen. Al was het maar dat een cd opleggen, het hoesje, het boekje,… deel zijn van de hele ervaring als je muziek beluistert.

Categorieën
Internet

Sociaal Innovatie Lab

Armoede in Vlaanderen. Daar is nogal wat over geschreven. Armoede kent ook zovele gezichten. Gaande van de bedelaars op de straat die geen nagel hebben om hun gat mee te krabben tot de verborgen kansarmoede achter de gevels van bescheiden arbeidershuisjes.

En er zijn dozijnen initiatieven, vzw’s en overheidsdiensten allerhande die proberen om schrijnende toestanden in te perken. De laatste weken is er een nieuwe bijgekomen: het Sociaal Innovatie Lab, een initiatief van iDrops. De bedoeling van het SIL is een platform bieden om mensen uit innovatieve en technologische sectoren de kans te geven met iniatieven te komen om armoede te bestrijden.

Door mensen uit de IT, creatieve en andere sectoren samen te brengen hoopt het SIL via een multidisciplinaire aanpak met nieuwe oplossingen te komen om mensen te helpen.

Maar hoe kunnen “hippe” IT’ers gewapend met iPhones en Macbooks armoede nu concreet bestrijden?

Een typisch probleem is ongeletterdheid. Wie vroeger niet kon lezen maakte grote kans terecht te komen in de armoede. Dankzij onderwijs en allerlei projecten kon men heel wat mensen binnen de boot houden. Maar vandaag is vooral digitale ongeletterdheid een probleem. We staan er niet bij stil maar naarmate de maatschappij meer en meer gedigitaliseerd geraakt, wordt ze voor heel wat groepen juist minder toegankelijk. FeDICT lanceerde in 2009 het project Start2surf zodat iedereen toegang zou krijgen tot het Internet, maar is dat wel voldoende? Een goedkope PC met een inleidende opleiding alleen is niet voldoende. Er liggen op het Web genoeg hordes opgeworpen om de digitale zwakkeren te ontmoedigen.

Eén voorbeeld is PC banking. Hoe handig ook, de meeste banken confronteren ons nog altijd met eerdere knullige interfaces. Natuurlijk, als je aanlogt op PC banking, dan is veiligheid prioriteit nummer 1, maar om een overschrijving uitvoeren moet je al te va=ak verschillende cryptische schermen doorworstelen.

Het Sociaal Innovatie Lab zou hier iets aan kunnen verhelpen. Waarom de ideeën van informatiearchitecten, UX designers en usability experts combineren met sociale partners om de drempel tot belangrijke applicaties zoals PC banking, Tax-on-web, aangiftes, private en publieke e-loketten,… eenvoudiger te maken zodat écht iedereen de weg kan terug vinden?

Stof tot nadenken alvast. Het Sociaal Innovatie Lab gaat van start op 10 mei in Gent.

Categorieën
Internet Techtalk

Instagr.am

Niks zo leuk als foto’s nemen. Vroeger deden we dat analoog. Vandaag doen we dat helemaal digitaal. Dat bedrijven als Kodak overkop gaan omdat ze de omslag naar digitaal niet tijdig hebben gemaakt, vertelt hoe snel het allemaal kan gaan.

Toen fotografie digitaal werd, bleven we er wel met een analoge bril naar kijken. Je maakte je foto met je fototoestel, en je ordende ze mooi in mapjes op je pc. Al snel kwamen er digitale fotoalbum diensten zoals Picasa en Flickr. In plaats van je foto’s via mail of ftp te delen, kon je ze nu via het web op een makkelijke manier on line zetten, ordenen en taggen. Flickr was daar in een geweldige dienst. Maar natuurlijk moest je nog altijd je foto’s opladen vanaf je camera, bewerken en on line zetten.

En toen waren daar de smartphones. Met camera. Eerst aarzelend. Met pixelige beeldjes die gaandeweg beter werden. En toen werd mobiel surfen populair. Ook eerst langzaamaan maar ook dat heeft het web de laatste pak-em-beet twee jaar stormender hand overgenomen. Met natuurlijk als voorlopig orgelpunt het instagr.am.

Natuurlijk ben ik met de stroom gevolgd. Ik kocht mij eind 2009 een HTC Hero en sindsdien neem ik dagelijks wel ergens een foto van met mijn slimme ‘foon. En het mooie is dat ik die meteen kan opladen naar Facebook, Twitter en what-not. Zonder nog veel te prullen op mijn laptop en ze manueel te delen met de wereld.

Dus waarom zou dat ook niet kunnen voor mijn blogje?

’t Is dat het Flickr ding rechts boven aan nauwelijks nog aandacht krijgt. Ik ga dus eens kijken om daar op zijn minst een Instagr.am ding te plaatsen zodat er hier weer wat meer beweegt.

Het mooie aan instagr.am is dat je niet beperkt bent tot het uploaden van enkele fotootjes. Er bestaan apps zoals HoneyGram waarmee je nog andere toffe dinges kunt uitsteken. Zoals collages maken. Ik zou dus wekelijks een collage kunnen maken en dat dan hier publiceren. En waarom dat dan niet ineens automagisch doen?

Ideeën, ideeën…

Categorieën
Leven

Dispatches

Er is een nieuwe slaapkamer! Een maand na mijn verhuis werden vorige week mijn Malm bed en Pax kasten geleverd. Dinsdag werd met vereende krachten alles in mekaar geschroefd. Ik kan u zeggen: een viseuse is nogal een gerief! Het mocht ook wel want mijn Anebode kleerkast heeft de derde verhuis nauwelijks overleefd. En mijn oud bed had ook zijn beste tijd gehad. Ik heb gekozen voor gewone legplanken in de nieuwe kasten maar in de toekomst lijkt me een extra opberglade voor sokken en ondergoed geen slecht gedacht.

Ik blijf wat op de sukkel met mijn gezondheid. Hoesten en krochten dat het geen naam mag hebben. Bovendien heeft een tussenribspier op mijn rechterzijde besloten om er de brui aan gegeven. Vrijdagavond moest ik na dik anderhalf uur klimmen stoppen van de pijn. Er was even de vrees van een beginnende longontsteking, maar het wordt ook niet erger. Wel, dat wordt op zijn minst de komende week mij héél kalm houden en op tijd – ahem – in bed kruipen ’s avonds.

Tussen 5 en 12 augustus verblijven mijn Lief en ik zo ongeveer hier. We verwachten: zon, zon, meer zon, boeken, rust, meer rust, palmbomen, thee, cultuur, lekker eten, genieten, zwembaden, the odd excursion en meer. Benieuwd!

Awkward moment vrijdagavond. Eenmaal terug in de kleedkamer van de klimzaal moest ik vaststellen dat één van mijn sokken op mysterieuze wijze was verdwenen. Probleem. Omdat met één sok in een schoen geen zicht was besloot ik dan maar zonder sokken huiswaarts te keren. Als in: de premetro in van het Sportpaleis tot het Centraal Station. De trein op naar Brugge en dan hier het laatste etappe met de fiets. Dat viel wonderwel nog mee. Geen rare blikken of zo wegens dat het niet te hard opviel. Maar wel ongemakkelijk omdat blote voeten in leren schoenen niet zo goed kunnen ademen en al snel beginnen te zweten. Niet voor herhaling vatbaar.

Aanrader voor de kok des huizes: Zeebaars met peterseliepuree! Makkelijk te maken en overheerlijk. Baars is nu niet meteen de meest goedkope vis, maar volgens mij kan je dit maken met gelijk welke vis. En waarom ook niet met een stuk vlees zoals boerenworst? Ik heb gelijk voor de eerste keer een weekmenuutje gemaakt en het nodige in huis gehaald. Benieuwd hoe goed dat gaat lukken.