Categorieën
Leven

On pessimism

Alain de Botton is mijn nieuwe held! Ik leer zelf sinds kort dat het leven eigenlijk een grillig ding is en dat we er vooral niet te veel van mogen verwachten. Dat lijkt misschien wel makkelijk gezegd, maar het beeld dat wij voor ogen hebben, vaak bestendigd door media, school en zelfs onze naasten, is dat het leven maakbaar is. Niets is minder waar. En het kost veel moeite om dat te realiseren.

Ik ben zelf kleine stapjes aan het zetten. Vandaag liggen mijn verwachtingen anders dan een jaar terug. Ik voel me er alvast een pak beter bij. Het is alleen zeer confronterend om tot dat besef te komen.

In the constant search for happiness, philosopher Alain de Botton believes that we should all learn to be a bit more pessimistic.

In this secular sermon, Alain challenges the great bourgeois promise that everyone can find happiness in love and work and suggests that we take on the joys of pessimism instead. He argues that the chances of anyone succeeding in both areas (let alone in one) are extremely remote – and that it is therefore peculiar, and deeply cruel, to base our societies around these values. Indeed, in denying a place for misery and despair, the modern world denies us the possibility of collective consolation, condemning us instead to solitary feelings of shame and persecution.

Categorieën
Leven

Vakantie

Vakantie! Verlof! Ferien! Les Vacances! ’t Is zover! Goed tien dagen liggen voor mij. Wat gaan we daarmee doen? Ik ga alvast niet op reis. Voor de verandering want was ik de laatste jaren niet aan de slag, dan toefde ik wel in den vreemde. Eens gewoon zalig thuisplakken dus. Het weer zit natuurlijk niet mee. Dus buitenactiviteiten zoals fietsen of naar zee trekken zijn opeens een stuk minder aantrekkelijk.

Eerlijk gezegd zou ik de computer moeten laten voor wat ze is, maar mezelf kennende zal dat wel niet lukken. Ik zou hoe dan ook nog twee opdrachtjes moeten af zien te werken. Ze liggen al een paar weken te slingeren wegens te weinig tijd (foei!). En dan is er nog een hoop geëxperimenteer met code en al dat ik zou willen proberen en in de werkweek niet doe wegens geen fut meer ’s avonds (shame!).

Maar ik denk dat ik vooral toch ga proberen lezen. Ik heb hier nog Liefde in tijden van Pest en Cholera liggen. Met de nieuwe muziekskens en een goeie zetel wordt dat genieten.

O ja! En ik ga een pak dingen op de interwebz proberen zien. Zoals een deel van de TED conferences. En aangezien ik eind augustus met het werk naar DrupalCon Londen trek, zou ik eigenlijk ook nog wat dingen willen zien van DrupalCon Chicago.

Natuurlijk ga ik ook naar de Gentse Feesten. Toch de volle twee avonden liggen al min of meer vast. Daar kijk ik al naar uit.

En op het einde van de week ga ik een middag klimmen met vrienden A. en J. En zaterdag komen F., P., L., E. en natuurlijk J. die ik beloofd had om ’s avonds te laten proeven van mijn kookkunst.

Oh boy!

Mja, dat ziet er al weer vrij druk uit. Ik denk dat ik aan cherrypicking ga doen. Gewoon kiezen waar ik zin in heb zonder het allemaal ineens te willen. En voor de rest keihard genieten van de vrije tijd.

Categorieën
Techtalk

Mailchimp, group names and merge tags

Okay. This is a post for future reference.

Lately, I’ve been working on a Drupal project which involves Mailchimp integration. Mailchimp is an excellent service which manages all the monkeyjobs while you can send out newsletters to lists of subscribers carefree.

The service allows you to create a (or use a predefined) reusable template for your newsletter. You pass the content which needs to be send out on a frequent (weekly? monthly?) basis to your subscribers to Mailchimp and it will churn out a new newsletter based on your template.

One of the requirements of the project is that a subscriber can opt in to receive a customized newsletter based on selected interest groups. The content of the newsletter are Drupal nodes that were published since the last edition of the newsletter. Using the taxonomy module, these nodes are assigned to one or more of the twelve available interest groups.

I need to aggregate the data in Drupal into digestible content and send it in a single Mailchimp campaign. There’s a catch though: a campaign is send out to all users, not those that have opted in for interest groups x, y or z. So, how can you solve this?

Enter: smart merge tags with groups. Using Mailchimps’ smart merge tags within the newsletter content generated by Drupal, I can target specific interest groups.

Like this:


*|INTERESTED:Interests:Sports and entertainment|*
Node Title B
*|END:INTERESTED|*

*|INTERESTED:Interests:Lifestyle|*
Node Title A
Node Title C
*|END:INTERESTED|*

Depending on the interest groups a user is subscribed to, only the content relevant to him or her will be shown in the newsletter. Thus creating personalized newsletters. Pretty cool!

There are a few limitations though. Over the past two days, I’ve been sparring with the Mailchimp support desk (They’ve been great and very helpful!) about the usage of commas in group names. You could do something like this:


*|INTERESTED:Interests:Sports and entertainment, lifestyle|*
Node Title D
Node Title E
*|END:INTERESTED|*

Which will act as an OR filter showing content to people who are either subscribed to ‘Sports and entertainment’ or ‘lifestyle’. But what if your group names themselves contain commas? What if you had a group called ‘Sports, Culture and entertainment’. Well, Mailchimp will be confused and think these are two groups ‘Sports’ and ‘Culture and entertainment’. Since those are nonexistent groups, the content won’t show up at all. I’ve tried escaping the commas and putting everything between quotes: nothing works.

This is the solution provided by the Mailchimp people:

Regarding the use of commas in a group name, we would recommend removing these commas if at all possible.

We have passed this issue onto our developers for investigation. At this time we do not have an estimated time frame of when we will be able to hear back from them. However, we will continue to investigate and push a resolution as soon as one becomes available if our developers do believe this to be necessary.

At this time, removing all commas from the group names and creating an ELSE statement would be our top ideas!

Awesome!

Of course, you’re probably eager to hear about the Drupal bit of my Mailchimp adventures. Well, stay tuned. I’ve been toying with the Mailchimp API. And I like it. A lot. I’ve chalked up a few ideas. I’m going to let them stew a little bit longer until I’ve got a clear head about what is feasible.

Categorieën
Media

Arme luis

Hm. Ik mag dan wel een arme luis zijn tegenwoordig, ik kon het echt niet laten.

Damn you, Amazon, damn you for being so cheap!

Categorieën
Leven

Cactusfestival 2011

Was er dit jaar weer eens editie van het Cactusfestival. Het enigste festival waarvoor ik nu eens niet op een trein moet kruipen en slaping voorzien om bij te kunnen wonen. Natuurlijk laat ik dat dan niet liggen. ’t Is ook zo’n beetje door de Grote Media uitgeroepen als het gezelligste zomerfestival te lande. Maakte het ook dit jaar zijn reputatie waar? Het zonnetje stak uit, ’t was niet te warm, er was aanvaardbaar veel volk en het Minnewaterpark lag er andermaal liefelijk bij.

Eerste puntje van kritiek: de dagprijs. 48 euro aan de kassa? What’s up with that? We hebben dan nog geeneens eten en drank. Want, laten we eerlijk zijn, in ’t park is een hotdog er ook niet goedkoper op geworden in de loop der jaren. Toegegeven, de gage van de artiesten speelt wel een rol. Op de affiche stonden toch nogal wat Grote Namen. En mocht u er nog aan twijfelen, de schreeuwerige stands van ING (deelden lelijke oranje cowboyhoedjes uit!) en Nieuwsblad maken duidelijk dat ook het Cactusfestival tot de mainstream is gaan behoren. Tjah, kwaliteit en professionalisering, daar betaal je nu eenmaal voor.

En de muziekskens? Hoe zat het daarmee?

Zondag werd geopend door de Intergalactic Lovers… die we niet zagen wegens wat later gearriveerd. Niet getreurd, genoeg kansen om hun pad later nog eens te kunnen kruisen. Junip uit Zweden bracht de nodige sfeer in de zomerse zondagmiddag. Ideaal om te chillen in het groene gras. Junips bouwt alles op rond een wall of sound geproduceerd door allerlei analoge organs en synths. Moog galore! Ze brengen een gebalanceerde mix van rock, soul en jazz voorzien van een stevige afrobeat. Hats off! Ze staan alvast genoteerd op het lijstje “nader te bestuderen”.

De vrolijke congolese bende van Staff Benda Billili veroverde reeds de harten van velen met de kleurige sounds geproduceerd uit blikken gitaren, ineengedraaide bongo’s en what-not. ’t Is dat ze duidelijk een hard leven hebben gekend. Ik telde drie rolstoelen en een paar krukken op de bühne. Respect! Halverwege hadden we het wel een beetje gehoord en zochten we de relatieve rust van de chill-out space op wegens wat veel van hetzelfde.

We pikten terug in bij Gentleman and the Evolution. Roots stevig afgekruid met reggae maar eigenlijk geïmporteerd uit Duitsland. Germania was echter ver. Heel ver. Frontman Otto Tillman predikte waarden zoals naastenliefde, respect en vrede en rapte de pannen van het dak. Ik ben zo geen grote fan van roots dus het klonk allemaal wat eender. Energiek en opzwepend dat zeker. Duidelijk een crowdpleaser.

Het park werd pas wakker op de tonen van Iron and Wine. Ha! Die kennen we sinds ik vorig jaar eens Garden State van Zach Braff had gezien. Such Great Heights is een plakker eerste klas. Hier brachten ze het stevigere gitaarwerk. Blues gemengd met indie rock en nog een handvol andere americana. Sam Beam serveerde het geheel überstrak. Op geen enkel moment zakte het tempo in elkaar. Heerlijk van genoten.

Als het de festivalzomer is van Triggerfinger, dan geldt dat minstens zo hard voor de gasten van Arsenal. Zij bouwen het park om tot hét hippe feestje van het weekend. Als een goedgeolied machinegeweer vuurden ze de ene na de andere hit het publiek in. ‘Switch’, ‘Estupendo’, ‘Melvin’ en ‘Saudade’ werden uit volle borst meegezongen. Wie er nog aan mocht twijfelen: dit zijn de publiekslievelingen van het moment.

Hoewel Arsenal perfect de zaak had kunnen afsluiten werd die eer voorbehouden aan Mogwai. Deze schotse gitaarhelden zijn nochtans geen logische keuze. Met hun donkere postrock en monumentale, tegendraadse soundscapes heten ze niet bepaald toegankelijk te zijn. Lyrics zijn ver zoek wat het al helemaal niet makkelijk maakt voor het publiek. Nochtans brachten ze een set die, wel, ronduit af was en heel gebalanceerd. Het werd een set waarin dreigend gegrom afgewisseld werd met sprankelende effecten. Stuart Braithwaite en de zijnen bewezen hun genialiteit. Op de achtergrond werden visuals waarin beelden van een desolate highlands afwisselden met abstracte lijnen en figuren geprojecteerd. Cactusfestival sloten ze af met een magistraal Fear Satan. Eén van mijn lievelingsnummers van het afgelopen jaar. Heerlijk om dat eindelijk live eens mee te mogen maken.

Het werd een memorabele editie. Volgend jaar opnieuw present in het Minnewaterpark!

Cheers!

Categorieën
Media

Welcome to space

Gisteren vertrok Atlantis op wat de allerlaatste missie is in het Shuttle programma. STS-135 sluit 30 jaar geschiedenis af. Vanaf nu hebben de Amerikanen geen eigen ruimtevaartprogramma meer. Oorlogen, crisis hebben geleid tot besparingen en het schrappen van wat ik zowat de meest vooruitstrevende bezigheid vind, waarmee de mens zich kan bezigen. Bedrijven en groeilanden zoals China en India staan wel te popelen om de fakkel over te nemen. En er is natuurlijk ook nog good old Russia. Maar dat het land dat als eerste een mens op de maan zette, uiteindelijk de handdoek in de ring gooit, dat doet toch wel wat. Het zegt veel over de nieuwe wereldorde want ruimtevaart is en blijft een prestigeproject waar handenvol geld in kruipt.

Jammer.

Categorieën
Tube

Mountain Man

Jack White? Hell no! Crash Kings met Mountain Man!

Categorieën
Leven

Frans

Ah. Thank god it’s saturday. Een drukke week vol verplaatsingen was het. Achtereenvolgens ging het richting Brussel – Brussel – Gent – Antwerpen – Gent om uiteindelijk terug in Brugge te verzeilen. Kilometers gevreten en al.

Ik heb trouwens in ’t Frans opleiding gegeven deze week. Ik spreek niet vaak Frans. Da’s eerder door een gebrek aan gelegenheid dan iets anders. Er werd mij al van kleinsaf ingehammerd hoe belangrijk het wel niet is om andere talen te kennen. Toch niet het minst Frans. En dus werd ik op taalkampen allerhande gestuurd. Aangezien mijn vader dan nog eens perfect tweetalig is, ken we regelmatig naar de franstalige TV. Club Dorothée? I did it. Oh! En het onovertroffen C’est pas sorcier! Geniale TV à la Het Klokhuis op de Nederlandse buis. Of Il était une fois… Jawel, jawel! En dan zou ik bijna de vakantiejob in Brussel vergeten waar ik nog eens een maand lang in de taal van Molière moest converseren vooraleer de hogere studie aan te vangen.

Het is dus met enige meewarrigheid dat ik de taalvrees bij de gemiddelde vlaming bekijk. Engels? geen probleem. Frans? Ho, maar! Dat kennen we helemaal niet. Logisch ook. Als je een taal niet oefent, dan leer je het ook niet. Of verleer je ze. Meer zelfs, waar vroeger nog regelmatig berichten van gene zijde van de taalgrens ons bereiken, dan hoor je vandaag nauwelijks wat er bij de buren gebeurt, tenzij het gekokstoof van hun politici. Welke Vlaming stemt er immers nog regelmatig af op de RTBF?

Tjah, onbekend is onbemind.

En de opleiding? Die verliep vlotjes en ik vertrok bij een tevreden klant.

Categorieën
Leven Media

#rw11

Ewel, ’t zit er weer op, Rock Werchter Tweeduusdelf. Weliswaar heb ik maar een vierde meegemaakt, maar ik heb niet het gevoel dat ik iets gemist heb van de sfeer op de weide. Het weer zat goed, het programma zat goed en de sfeer zat goed.

Zondagmorgen ben ik een uurtje later dan gepland aangezet. Blame the cocktails. Een wat uitgelopen verjaardagsfeestje was de eerste aanslag op mijn lijf. Maar dat mocht de pret niet onderdrukken. Aftrappen deden we met The Vaccines. Londense indypop met snedig gitaarwerk van de bovenste plank. Vooralsnog onbekend maar hun “Post break-up sex” deed de Marquee een eerste keer ontploffen. Het tempo zat er goed in. De présence, daar zullen ze nog wat op moeten oefenen. Eentje om in het oog te houden.

Met de zon in het zenit werd het ook dit jaar weer bakken. De hete, opzwepende sound van Kasabian is dan ook de geknipte verwelkoming aan de hellepoort. Tom Meighan en zijn getrouwen zullen ook op zondag niet rusten om onschuldige zieltjes te ontzien. “Bring your daughter to the slaughter!” liet weinig aan de twijfel over. Ze mogen in Engeland en de States op gelijke hoogte staan met Kings of Leon, braaf zijn ze allerminst. Een felgesmaakt optreden van de bovenste plank.

Tijd voor een rustpauze? Welnee, Brandon Flowers was voor mij het hoogtepunt van deze editie. The Killers mogen dan wel even uitblazen, maar met Mr. Brightside, Jenny was a friend of mine en Read my mind haalden we fijne herinneringen op aan die vorige passage enkele jaren geleden. Deze set was doorspekt met stevige rock die doet denken aan de sixties. Even groeide het gemis aan vetkuiven, maar dat werd al snel weer weggespoeld door de energie die zich vooraan ontplooide. Flowers is en blijft charmeur eersteklas. De bakvisjes op de eerste rij vielen bij bosjes in katzwijm.

Met Nick Cave en Grinderman op de achtergrond probeerden we even te chillen. We faalden schroomlijk. Cave is en blijft een veelzijdig artiest die niet bang is om terug te keren naar de basics. Met grinderman leek hij net de god Vulcanus die in zijn smidse staal smeed. De gitaar is zijn aambeeld, zijn de hand hamer en snoeiharde akkoorden zetten als gensters de wei in vuur en vlam. Het mag dan wel rock zijn, Grinderman is stevig verankerd in de blues. We blijven nagenieten van het heerlijke Heathen Child.

Al snel werd het podium geruimd voor de hellehonden van Iron Maiden. Cohorten fans in zwarte hoodies en stevige combats traden aan om hulde te brengen aan hun helden. Dat leger bestond letterlijk uit vaders en zonen. Iron Maiden gaat dan ook reeds dertig jaar mee en geeft vooralsnog geen tekenen van enige metaalmoeheid. De twee uur durende set bevatte niet alleen hits maar ook nieuw werk. Het zal sater Bruce Dickinson wel worst wezen dat de show zo over de top is – ik kreeg alvast de slappe lach toen de ondertussen beruchte Eddie, het doodshoofd met rode spots als ogen, de Main Stage vulde. Voor de fans werd het een memorabele doortocht. Persoonlijk bevestigt het mijn vermoeden dat epische dichten over duisternis op heavy metal zijn niet mijn ding.

Na de disciplinaire zweep van Maiden volgde de ontlading en de aanloop naar de Peas met de canadees A-Trak. Tot achteraan werd er duchtig gedanst op de toegankelijke clubby bliepjes en scratches van de ene helft van het Duck Sauce duo. Heads will rolls van de Yeah Yeah Yeah’s en natuurlijk Barbra Streisand mochten niet ontbreken.

Ondertussen smikkelden we nog een laatste bord pasta en dronken we onze laatste pintjes – die bonnetjes moésten op – waarna we met voldaan gevoel huiswaarts keerden.

De Peas lieten we deze keer aan ons voorbij gaan. Het blijft een raadsel waarom de oppermeister Herman deze clowns blijft uitnodigen. Niettegenstaande er een publiek voor is kunnen we de onevenwichtige platte pop maar matig appreciëren. De recensies vandaag bevestigden wat we al vermoedden: dat het geen slecht idee was om dit jaar wat vroeger te vertrekken.

Voorwaar, een geslaagde editie.

Categorieën
Asides

Music maestro

Today I’ll be mostly enjoying Rock Werchter. Ticketje een tijdje geleden gekocht. Vier dagen zag ik niet zitten. Maar vandaag zit het zonnetje uit en een line up met Iron Maiden, Digitalism, Robyn en Kasabian: dat zal erin gaan gelijk zoete koek. Het minder goeie nieuws is dat de cocktails van het verjaardagsfeestje van K. nog wat nazinderen. Maar zoals ex-collega D. placht te zeggen: “E betje verlies, da e je altied.” Ware woorden!